Klasyfikacja umów leasingowych

Zarząd Emitenta dokonał szeregu ocen i osądów związanych między innymi z oceną czy zawarte umowy zawierają element leasingu i w związku z tym czy powinny w świetle zastosowania tego standardu skutkować rozpoznaniem aktywów z tyt. prawa do użytkowania i zobowiązań z tyt. leasingu oraz czy spełniają kryteria zwolnienia z ich rozpoznawania zgodnie z MSSF 16. Ponadto Zarząd dokonał szeregu osądów, które wpłynęły na wysokość oszacowanego zobowiązania z tytułu leasingu oraz aktywów z tytułu prawa do użytkowania zgodnie z MSSF 16. Przykładami tych osądów są m.in. krańcowe stopy procentowe leasingobiorcy przyjęte do dyskontowania przyszłych przepływów pieniężnych oraz przyjęty okres leasingu oraz amortyzacji prawa do użytkowania na podstawie umowy leasingu. Szczegóły zaprezentowano w nocie 22.3.

4.2.Niepewności szacunków i założeń

Poniżej omówiono podstawowe założenia dotyczące przyszłości i inne kluczowe źródła niepewności występujące na dzień bilansowy, z którymi związane jest istotne ryzyko znaczącej korekty wartości bilansowych aktywów i zobowiązań. Spółka przyjęła założenia i szacunki na temat przyszłości na podstawie wiedzy posiadanej podczas sporządzania niniejszego sprawozdania finansowego. Występujące założenia i szacunki mogą ulec zmianie na skutek wydarzeń w przyszłości wynikających ze zmian rynkowych lub zmian niebędących pod kontrolą Grupy. Takie zmiany są odzwierciedlane w szacunkach lub założeniach w chwili wystąpienia. W procesie stosowania zasad (polityki) rachunkowości Zarząd jednostki dominującej dokonał następujących osądów, które mają największy wpływ na przedstawiane wartości bilansowe aktywów i zobowiązań. Czynnikami niepewności dla kluczowych szacunków są przede wszystkim założenia, co do kształtowania się w przyszłości: stopy wzrostu przychodów z zarządzania funduszami, kosztów funkcjonowania, stopy zwrotu z poszczególnych instrumentów finansowych, zdolności Grupy do generowania zakładanych poziomów zysku netto, wielkość szacowanych przepływów pieniężnych oraz przyjętej w modelach stopy dyskontowej i zmienności cen instrumentów finansowych.

Wartość godziwa instrumentów finansowych

Wartość godziwą instrumentów finansowych, dla których nie istnieje aktywny rynek, ustala się wykorzystując odpowiednie techniki wyceny. Przy wyborze odpowiednich metod i założeń spółki Grupy kierują się profesjonalnym osądem. Wartości godziwe jednostek uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych funduszy inwestycyjnych są określane według wartości jednostki uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych publikowanych przez towarzystwa funduszy inwestycyjnych. Wycena ta odzwierciedla udział w aktywach netto tych funduszy. Ustalenia dotyczące wartości godziwej poszczególnych instrumentów finansowych zostały przedstawione w nocie 15 i 19.

Utrata wartości aktywów finansowych

Na każdy dzień bilansowy Spółka ocenia czy istnieją obiektywne przesłanki utraty wartości danego składnika aktywów finansowych lub grupy aktywów finansowych. Odpis na należności handlowe oszacowywany jest wtedy, gdy ściągnięcie pełnej kwoty należności przestało być prawdopodobne. Grupa dokonuje oszacowania oczekiwanych strat kredytowych zgodnie z MSSF 9.

Wycena Certyfikatów Inwestycyjnych R2 FIZ

Poprzez certyfikaty inwestycyjne w Funduszu R2 FIZ Emitent posiada pośrednią ekspozycję na obligacje Capitea S.A. (dawniej GetBack S.A. w restrukturyzacji) w wysokości 17,0 mln zł według wyceny na 31 grudnia 2022 r. Zarząd na bieżąco monitoruje kondycję finansową w/w spółki wierzytelnościowej, a w szczególności zdolność do obsługiwania zobowiązań z tytułu wyemitowanych obligacji. Na tej podstawie dokonuje się aktualizacji rezerwy dostosowującej wartość certyfikatów do wartości godziwej wierzytelności. Założenia szacunków i analiza wrażliwości została zaprezentowana w nocie 21 i 21.1.

Wycena rezerw z tytułu świadczeń pracowniczych

Rezerwy z tytułu świadczeń pracowniczych, emerytalne i rentowe, zostały oszacowane za pomocą metod aktuarialnych. Zmiana wskaźników finansowych będących podstawą szacunku nie miałaby istotnego wpływu na wyniki finansowe Grupy. Założenia szacunków i analiza wrażliwości została zaprezentowana w nocie 21 i 21.1.

Składnik aktywów z tytułu podatku odroczonego

Grupa rozpoznaje składnik aktywów z tytułu podatku odroczonego bazując na założeniu, że w przyszłości zostanie osiągnięty zysk podatkowy pozwalający na jego wykorzystanie. Pogorszenie uzyskiwanych wyników podatkowych w przyszłości mogłoby spowodować, że założenie to stałoby się nieuzasadnione. Aktywa oraz zobowiązania z tytułu odroczonego podatku dochodowego przedstawione zostały w nocie 9.3.

Stawki amortyzacyjne

Wysokość stawek amortyzacyjnych ustalana jest na podstawie przewidywanego okresu ekonomicznej użyteczności składników rzeczowego majątku trwałego oraz aktywów niematerialnych. Grupa corocznie dokonuje weryfikacji przyjętych okresów ekonomicznej użyteczności na podstawie bieżących szacunków.

Utrata wartości aktywów trwałych - wartości niematerialnych

Emitent przeprowadził test na utratę wartości, wartości niematerialnych o nieokreślonym okresie użytkowania, tj. wartości praw do nazwy oraz domen internetowych na 31 grudnia 2022 r., ujawnionych w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym. Oszacowanie wartości użytkowej polega na ustaleniu przyszłych przepływów pieniężnych generowanych przez ośrodek wypracowujący środki pieniężne i wymaga ustalenia stopy dyskontowej do zastosowania w celu obliczenia bieżącej wartości tych przepływów.

Wyniki testu na utratę wartości zostały przedstawione w nocie 14.

Niepewność związana z rozliczeniami podatkowymi

Regulacje dotyczące podatku od towarów i usług, podatku dochodowego od osób prawnych oraz obciążeń związanych z ubezpieczeniami społecznymi podlegają częstym zmianom. Te częste zmiany powodują brak odpowiednich punktów odniesienia, niespójne interpretacje oraz nieliczne ustanowione precedensy, które mogłyby mieć zastosowanie. Obowiązujące przepisy zawierają również niejasności, które powodują różnice w opiniach, co do interpretacji prawnej przepisów podatkowych, zarówno pomiędzy organami państwowymi jak i organami państwowymi i przedsiębiorstwami.

Rozliczenia podatkowe mogą być przedmiotem kontroli organów, które uprawnione są do nakładania wysokich kar i grzywien, a wszelkie dodatkowe zobowiązania podatkowe, wynikające z kontroli, muszą zostać zapłacone wraz z wysokimi odsetkami. Te warunki powodują, że ryzyko podatkowe w Polsce jest większe niż w krajach o bardziej dojrzałym systemie podatkowym. W konsekwencji, kwoty prezentowane i ujawniane w sprawozdaniach finansowych mogą się zmienić w przyszłości w wyniku ostatecznej decyzji organu kontroli podatkowej.

Grupa dokonała zamiany prezentacji pomiędzy rezerwami długoterminowymi a rozliczeniami międzyokresowymi rezerw na sprawy sporne.

Aktywa finansowe wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy

Do kategorii tej Spółki z Grupy kwalifikują instrumenty pochodne (nie będące instrumentami zabezpieczającymi), dłużne i kapitałowe papiery wartościowe, jednostki uczestnictwa, certyfikaty inwestycyjne, pożyczki i należności, które nabyto lub zaliczono do tej kategorii z zamiarem sprzedaży w krótkim terminie. Ponadto kategoria ta obejmuje aktywa finansowe nieprzeznaczone do obrotu obowiązkowo wyceniane do wartości godziwej przez rachunek zysków i strat, które nie spełniają kryterium SPPI.

Grupa ujmuje odpis na oczekiwane straty kredytowe z tytułu składnika aktywów finansowych. Grupa do ustalania wartości odpisu z tytułu wartości aktywów finansowych stosuje:

podejście uproszczone w odniesieniu do należności z tytułu dostaw i usług

podejście ogólne w odniesieniu do pozostałych aktywów finansowych, tj. aktywów wycenianych w zamortyzowanym koszcie innych niż należności z tytułu dostaw i usług oraz aktywów finansowych wycenianych w wartości godziwej przez inne całkowite dochody.

W modelu uproszczonym Grupa nie monitoruje zmian poziomu ryzyka kredytowego w trakcie życia instrumentu oraz zawsze wycenia odpis na oczekiwane straty kredytowe w kwocie równej oczekiwanym stratom kredytowym w całym okresie życia. Oczekiwane straty kredytowe w odniesieniu do należności z tytułu dostaw i usług ustalane są jako różnica pomiędzy ich wartością nominalną, a wartością przepływów, które Grupa spodziewa się otrzymać, oszacowanych z uwzględnieniem ryzyka niewykonania zobowiązania przez konkretnego dłużnika. Oczekiwana strata kredytowa jest kalkulowana w momencie ujęcia należności w sprawozdaniu z sytuacji finansowej oraz jest aktualizowana na każdy kolejny dzień kończący okres sprawozdawczy, z uwzględnieniem czynników wynikających z posiadanych przez jednostkę informacji dotyczących przyszłości oraz ilości dni przeterminowania danej należności.

W modelu ogólnym Grupa rozpoznaje dla aktywów finansowych trzy podstawowe tzw. koszyki w kontekście zmian poziomu ryzyka kredytowego. Grupa monitoruje zmiany poziomu ryzyka kredytowego związanego z danym składnikiem aktywów finansowych i na każdy dzień sprawozdawczy Grupa dokonuje oceny, czy ryzyko kredytowe związane z danym instrumentem finansowym znacznie wzrosło od dnia jego początkowego ujęcia:

w odniesieniu do aktywów finansowych, dla których na dzień bilansowy ryzyko kredytowe związane z danym instrumentem finansowym nie wzrosło znacząco od momentu początkowego ujęcia, Grupa wycenia odpis na oczekiwane straty kredytowe z tytułu tego instrumentu finansowego w kwocie równej 12-miesięcznym oczekiwanym stratom kredytowym (koszyk 1),

w odniesieniu do aktywów finansowych, dla których na dzień bilansowy ryzyko kredytowe związane z danym instrumentem finansowym znacznie wzrosło od momentu początkowego ujęcia, Grupa wycenia odpis na oczekiwane straty kredytowe z tytułu instrumentu finansowego w kwocie równej oczekiwanym stratom kredytowym w całym okresie życia (koszyk 2).

Do Koszyka 3 Grupa klasyfikuje ekspozycje, dla których zmaterializowały się zdarzenia niewykonania zobowiązania (zaistniałej przesłanki utraty wartości). Dla takich ekspozycji oczekiwane straty są rozpoznawane w horyzoncie całego czasu życia ekspozycji.

Dokonując oceny czy ryzyko kredytowe związane z danym instrumentem finansowym znacznie wzrosło od dnia jego początkowego ujęcia, Grupa posługuje się zmianą ryzyka niewykonania zobowiązania w oczekiwanym okresie życia danego instrumentu finansowego.