ROCZNE SKONSOLIDOWANE

SPRAWOZDANIE FINANSOWE

Z uwagi na konieczność zapewnienia czytelności danych finansowych prezentowanych

w sprawozdaniu finansowym Jednostka Dominująca dokonała zmian prezentacyjnych, które szczegółowo opisano w nocie 11.3.

Wynik finansowy Grupy za dany rok obrotowy obejmuje wszystkie osiągnięte i przypadające na jej rzecz przychody oraz związane z tymi przychodami koszty zgodnie z zasadami memoriału, współmierności przychodów i kosztów oraz ostrożnej wyceny.

Oszacowania i założenia, które niosą za sobą znaczące ryzyko konieczności wprowadzenia istotnej korekty wartości bilansowych aktywów i zobowiązań w trakcie kolejnych okresów sprawozdawczych zaprezentowano poniżej.

Do najczęściej występujących szacunków zaliczane są:

stawki amortyzacyjne,

utrata wartości rzeczowych aktywów trwałych, aktywów z tytułu prawa do użytkowania oraz wartości niematerialnych,

utrata wartości zapasów,

wartość godziwa aktywów dostępnych do sprzedaży,

zobowiązania z tytułu leasingu, w szczególności uwzględniony poziom dyskonta,

rezerwy,

odpisy aktualizujące,

podatek odroczony.

Okresy ekonomicznej użyteczności wartości niematerialnych, aktywów trwałych oraz wartość rezydualna

Wartość końcowa i okresy ekonomicznej użyteczności rzeczowych aktywów trwałych oraz wartości niematerialnych są weryfikowane na każdy dzień bilansowy. Zmiany tych wartości ujmuje się jako zmiany szacunków. Szacunkom takim towarzyszy niepewność co do przyszłych warunków prowadzenia działalności gospodarczej, zmian technologicznych i konkurencji na rynku, które mogą wpłynąć na zmianę oceny okresu ekonomicznej przydatności środków trwałych.

Utrata wartości rzeczowych aktywów trwałych oraz wartości niematerialnych

Aktywa podlegające amortyzacji analizuje się pod kątem utraty wartości, jeśli zachodzą przesłanki wskazujące na możliwość niezrealizowania ich wartości bilansowej. Stratę z tytułu utraty wartości ujmuje się w wysokości kwoty, o jaką wartość bilansowa danego składnika aktywów przewyższa jego wartość odzyskiwalną. Wartość odzyskiwalna to wyższa z dwóch kwot: wartości godziwej pomniejszonej o koszty doprowadzenia składnika aktywów do sprzedaży lub wartości użytkowej. Wartość odzyskiwalną ustala się dla poszczególnych składników aktywów indywidualnie, chyba, że dany składnik aktywów nie generuje samodzielnie wpływów pieniężnych, które w większości byłyby niezależne od tych, które są generowane przez inne aktywa lub grupy aktywów. W takim przypadku wartość odzyskiwalną ustala się dla ośrodków wypracowujących środki pieniężne, do których dany składnik aktywów jest zaliczany. Rzeczowe aktywa trwałe oraz wartości niematerialne, dla których nastąpiła utrata wartości, są weryfikowane na każdy dzień bilansowy pod kątem istnienia jakichkolwiek przesłanek wskazujących na to, że odpis aktualizujący z tytułu utraty wartości powinien zostać odwrócony.

Utrata wartości zapasów

Zapasy analizuje się pod kątem utraty wartości, jeśli zachodzą przesłanki wskazujące na możliwość niezrealizowania ich wartości bilansowej. Stratę z tytułu utraty wartości ujmuje się w wysokości kwoty, o jaką wartość bilansowa danego składnika aktywów przewyższa jego wartość odzyskiwalną, rozumianą jako wartość godziwa pomniejszona o koszty doprowadzenia składnika aktywów do sprzedaży. Wartość odzyskiwalną ustala się dla poszczególnych składników aktywów indywidualnie. Zapasy, dla których nastąpiła utrata wartości, są weryfikowane na każdy dzień bilansowy pod kątem istnienia jakichkolwiek przesłanek wskazujących na to, że odpis aktualizujący z tytułu utraty wartości powinien zostać odwrócony.

Okresy ekonomicznej użyteczności i wartość końcowa aktywów z tytułu prawa do użytkowania

Wartość końcowa i okresy ekonomicznej użyteczności aktywów z tytułu prawa do użytkowania są weryfikowane na każdy dzień bilansowy. Szacunkom takim towarzyszy niepewność co do przyszłych warunków prowadzenia działalności gospodarczej, zmian technologicznych i konkurencji na rynku, które mogą wpłynąć na zmianę oceny okresu ekonomicznej przydatności środków trwałych.

Utrata wartości aktywów z tytułu prawa do użytkowania

Na zasadach analogicznych jak w przypadku rzeczowych aktywów trwałych, Spółka przeprowadza testy na utratę wartości aktywów z tytułu prawa do użytkowania, jeśli zachodzą przesłanki wskazujące na możliwość niezrealizowania ich wartości bilansowej. Stratę z tytułu utraty wartości ujmuje się w wysokości kwoty, o jaką wartość bilansowa danego składnika aktywów przewyższa jego wartość odzyskiwalną.

Aktywa z tytułu prawa do użytkowania, dla których nastąpiła utrata wartości, są weryfikowane na każdy dzień bilansowy pod kątem istnienia jakichkolwiek przesłanek wskazujących na to, że odpis aktualizujący z tytułu utraty wartości powinien zostać odwrócony.

Zobowiązania z tytułu leasingu

Zobowiązanie z tytułu leasingu oblicza się uwzględniając szacowany okres leasingu. Przy szacowaniu okresu leasingu Grupa uwzględnia nieodwołalny okres trwania umowy wraz z wszelkimi dodatkowymi okresami, w których Grupa, jako leasingobiorca, ma prawo kontynuować leasing składnika aktywów oraz jeśli w momencie rozpoczęcia leasingu jest wystarczająco pewne, że Spółka skorzysta z tego prawa. Obliczając zobowiązania z tytułu leasingu Grupa wykorzystuje, jako stopę dyskonta, koszt kredytu inwestycyjnego, a w przypadku pozycji związanej z prawem wieczystego użytkowania gruntu wykorzystuje koszt kredytu inwestycyjnego powiększony – z racji długości zobowiązania w czasie – o 1 p.p.

Utrata wartości aktywów finansowych

Na każdy dzień bilansowy Zarząd Jednostki Dominującej ocenia, czy dla danego pojedynczego składnika aktywów finansowych (instrumentu finansowego) nastąpił istotny wzrost ryzyka kredytowego od momentu jego początkowego ujęcia w księgach. W przypadku, gdy taki istotny wzrost ma miejsce, Grupa dokonuje oszacowania odpisów w kwocie wieloletnich oczekiwanych strat kredytowych. W przeciwnym wypadku Grupa szacuje odpisy w kwocie 12-miesięcznych oczekiwanych strat kredytowych, nawet jeżeli w poprzednich okresach odpisy były tworzone w wysokości wieloletnich oczekiwanych strat kredytowych.

Grupa uznaje, że dla danego instrumentu finansowego nastąpił istotny wzrost ryzyka kredytowego, jeżeli wystąpiło przeterminowanie należnych umownie płatności przekraczające 30 dni.

W przypadku należności handlowych oraz aktywów z tytułu umów, Grupa dokonuje oszacowania odpisów zawsze w kwocie wieloletnich oczekiwanych strat kredytowych, niezależnie od oceny zaistnienia przesłanki istotnego wzrostu ryzyka kredytowego. W przypadku należności ubezpieczonych szacowana wartość odpisu pomniejszana jest o spodziewaną wysokość odszkodowania.

Wartość godziwa

Wartość godziwa przedstawia obecne szacunki, które mogą ulec zmianie w kolejnych okresach sprawozdawczych w związku ze zmieniającymi się warunkami rynkowymi lub z tytułu innych czynników. Istnieje wiele metod ustalania wartości godziwej, które mogą powodować różnice w szacowanych wartościach godziwych. Co więcej, założenia będące podstawą ustalenia wartości godziwej mogą wymagać oszacowania zmian kosztów/cen w czasie, stopy dyskonta, stopy inflacji czy innych istotnych zmiennych. Pewne osądy są konieczne do ustalenia, do którego poziomu hierarchii wartości godziwej dany instrument powinien zostać zakwalifikowany.

Podatek dochodowy bieżący, aktywa i rezerwy na odroczony podatek dochodowy, inne podatki

Spółki z Grupy są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. W ramach procesu sporządzania skonsolidowanego sprawozdania finansowego Grupa szacuje wartość różnic przejściowych wynikających z odmiennego traktowania transakcji pod kątem podatkowym i księgowym, które powodują powstanie aktywów i zobowiązań z tytułu odroczonego podatku dochodowego.

Regulacje dotyczące podatku od towarów i usług, podatku dochodowego od osób prawnych oraz obciążeń związanych z ubezpieczeniami społecznymi podlegają częstym zmianom. Obowiązujące przepisy zawierają również niejasności, które mogą prowadzić do różnej ich interpretacji, nawet pomiędzy organami podatkowymi. Rozliczenia podatkowe podlegają kontroli organów podatkowych, które uprawnione są do nakładania kar i grzywien na przedsiębiorstwa, a wszelkie dodatkowe zobowiązania podatkowe muszą być zapłacone z odsetkami. W związku z tym, kwoty ujęte w niniejszym sprawozdaniu finansowym mogą się zmienić w przyszłości wskutek decyzji organu kontroli podatkowej.

Z dniem 15 lipca 2016 roku do Ordynacji Podatkowej zostały wprowadzone zmiany w celu uwzględnienia postanowień Ogólnej Klauzuli Zapobiegającej Nadużyciom (GAAR). GAAR ma zapobiegać powstawaniu i wykorzystywaniu sztucznych struktur prawnych tworzonych w celu uniknięcia zapłaty podatku w Polsce. GAAR definiuje unikanie opodatkowania jako czynność dokonaną przede wszystkim w celu osiągnięcia korzyści podatkowej, sprzecznej w danych okolicznościach z przedmiotem i celem przepisy ustawy podatkowej. Nowe regulacje będą wymagać znacznie większego osądu przy ocenie skutków podatkowych poszczególnych transakcji. Klauzulę GAAR należy stosować w odniesieniu do transakcji dokonanych po jej wejściu w życie oraz do transakcji, które zostały przeprowadzone przed wejściem w życie klauzuli GAAR, ale dla których po dacie wejścia klauzuli w życie korzyści były lub są nadal osiągane. Zarząd Emitenta rozważył wpływ transakcji, które mogłyby być potencjalnie w zakresie postanowień GAAR na ujęte w sprawozdaniu finansowym pozycje związane z rozliczeniami podatkowymi. Według oceny Zarządu Jednostki Dominującej nie ma konieczności dokonania zmian kwot ujętych w sprawozdaniu finansowym, jednak istnieje niepewność co do innej oceny tych samych faktów w związku z inną interpretacją przepisów przez organy podatkowe.

Grupa ujmuje i wycenia aktywa lub zobowiązania z tytułu bieżącego i odroczonego podatku dochodowego przy zastosowaniu wymogów MSR 12 Podatek dochodowy w oparciu o zysk (stratę podatkową), podstawę opodatkowania, nierozliczone straty podatkowe, niewykorzystane ulgi podatkowe i stawki podatkowe, uwzględniając ocenę niepewności związanych z rozliczeniami podatkowymi. Gdy istnieje niepewność co do tego, czy i w jakim zakresie organ podatkowy będzie akceptował poszczególne rozliczenia podatkowe transakcji, Grupa ujmuje te rozliczenia uwzględniając ocenę niepewności.

Mimo, iż przyjęte założenia i szacunki opierają się na najlepszej wiedzy kierownictwa Grupy na temat bieżących działań i zdarzeń, rzeczywiste wyniki mogą różnić się od przewidywanych. Zarząd Jednostki Dominującej wykorzystał swoją najlepszą wiedzę odnośnie zastosowanych standardów i interpretacji dostępną na dzień sporządzania niniejszego sprawozdania finansowego, jak również metod i zasad wyceny poszczególnych pozycji niniejszego sprawozdania finansowego. Sporządzenie sprawozdania finansowego zgodnego z MSSF wymagało od Zarządu Emitenta dokonania pewnych szacunków i założeń, które znajdują odzwierciedlenie w tym sprawozdaniu. Rzeczywiste wyniki mogą się różnić od tych szacunków. Takie zmiany są odzwierciedlane w szacunkach lub założeniach w chwili wystąpienia.

Struktura rzeczowa przychodów z umów z klientami

Struktura terytorialna przychodów z umów z klientami

Grupa realizuje produkcję i sprzedaż w dominującej mierze w związku z konkretnymi zamówieniami od klientów. W ramach przyjętych zleceń zobowiązanie do wykonania świadczenia praktycznie zawsze polega na przekazaniu klientowi przyrzeczonego dobra (tj. składnika aktywów) lub wykonaniu usługi. Przekazanie składnika aktywów następuje w momencie, gdy klient uzyskuje kontrolę nad tym składnikiem aktywów, tj. najczęściej w momencie wydania produktów odbiorcy (firma kurierska lub bezpośrednio klient).

Umowy sprzedaży nie przewidują konieczności przyjęcia zwrotów, dokonania zwrotów wynagrodzenia czy też innych dodatkowych zobowiązań, z wyjątkiem reklamacji ilościowych lub jakościowych. Spółka nie udziela też gwarancji na swoje produkty.