SKONSOLIDOWANE SPRAWOZDANIE Z DOCHODÓW CAŁKOWITYCH3

SKONSOLIDOWANE SPRAWOZDANIE Z SYTUACJI FINANSOWEJ4

SKONSOLIDOWANE SPRAWOZDANIE ZE ZMIAN W KAPITALE WŁASNYM5

SKONSOLIDOWANE SPRAWOZDANIE Z PRZEPŁYWÓW PIENIĘŻNYCH7

NOTY OBJAŚNIAJĄCE DO SKONSOLIDOWANEGO SPRAWOZDANIA FINANSOWEGO8

1.Dane Jednostki dominującej i skład Grupy Kapitałowej8

2.Podstawa sporządzenia sprawozdania finansowego10

3.Profesjonalny osąd12

4.Przyjęte zasady rachunkowości14

5.Przychody z działalności operacyjnej28

6.Wynagrodzenia i świadczenia pracownicze29

7.Marketing29

8.Koszty utrzymania i wynajmu budynków30

9.Pozostałe usługi obce30

10.Koszty prowizji30

11.Pozostałe koszty30

12.Przychody i koszty finansowe31

13.Informacje dotyczące segmentów działalności31

14.Środki pieniężne36

15.Aktywa finansowe wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy36

16.Aktywa finansowe wyceniane w zamortyzowanym koszcie36

17.Rozliczenia międzyokresowe37

18.Wartości niematerialne38

19.Rzeczowe aktywa trwałe40

20.Zobowiązania wobec klientów42

21.Zobowiązania finansowe przeznaczone do obrotu42

22.Pozostałe zobowiązania42

23.Zobowiązania z tytułu leasingu43

24.Rezerwy na zobowiązania i zobowiązania warunkowe43

25.Kapitał własny44

26.Podział zysku i dywidendy45

27.Zysk na akcję45

28.Podatek dochodowy i odroczony46

29.Transakcje z podmiotami powiązanymi49

30.Wynagrodzenie firm audytorskich50

31.Zatrudnienie51

32.Dodatkowe informacje i objaśnienia do sprawozdania z przepływów pieniężnych51

33.Zdarzenia po dniu bilansowym51

34.Pozycje pozabilansowe51

35.Pozycje dotyczące systemu rekompensat52

36.Zarządzanie kapitałem52

37.Zarządzanie ryzykiem52

SKONSOLIDOWANE SPRAWOZDANIE Z DOCHODÓW CAŁKOWITYCH

Zysk netto na jedną akcję:  

Skonsolidowane sprawozdanie z dochodów całkowitych należy analizować łącznie z notami uzupełniającymi stanowiącymi integralną część skonsolidowanego sprawozdania finansowego.

SKONSOLIDOWANE SPRAWOZDANIE Z SYTUACJI FINANSOWEJ

Skonsolidowane sprawozdanie z sytuacji finansowej należy analizować łącznie z notami uzupełniającymi stanowiącymi integralną część skonsolidowanego sprawozdania finansowego.

SKONSOLIDOWANE SPRAWOZDANIE ZE ZMIAN W KAPITALE WŁASNYM

Skonsolidowane sprawozdanie ze zmian w kapitale własnym za okres od 1 stycznia 2021 do 31 grudnia 2021 roku

Skonsolidowane sprawozdanie ze zmian w kapitale własnym należy analizować łącznie z notami uzupełniającymi stanowiącymi integralną część skonsolidowanego sprawozdania finansowego.

Skonsolidowane sprawozdanie ze zmian w kapitale własnym za okres od 1 stycznia 2020 do 31 grudnia 2020 roku

Skonsolidowane sprawozdanie ze zmian w kapitale własnym należy analizować łącznie z notami uzupełniającymi stanowiącymi integralną część skonsolidowanego sprawozdania finansowego.

SKONSOLIDOWANE SPRAWOZDANIE Z PRZEPŁYWÓW PIENIĘŻNYCH

Skonsolidowane sprawozdanie z przepływów pieniężnych należy analizować łącznie z notami uzupełniającymi stanowiącymi integralną część skonsolidowanego sprawozdania finansowego.

NOTY OBJAŚNIAJĄCE DO SKONSOLIDOWANEGO SPRAWOZDANIA FINANSOWEGO

1.Dane Jednostki dominującej i skład Grupy Kapitałowej

W dniu 5 stycznia 2022 roku w sądzie Rejonowym dla m. st. Warszawy w Warszawie XII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego została zarejestrowana zmiana nazwy spółki w dotychczasowym brzmieniu „X-Trade Brokers Dom Maklerski Spółka Akcyjna” na „XTB Spółka Akcyjna” (dalej również jako „XTB S.A.”).

XTB S.A. jest wpisany do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy, Polska, XII Wydział Gospodarczy KRS pod nr 0000217580. Spółce dominującej nadano numer statystyczny REGON 015803782 oraz numer NIP 5272443955.

Przedmiotem działalności Spółki dominującej jest prowadzenie działalności maklerskiej na rynku giełdowym oraz na rynku OTC (instrumenty pochodne na waluty, towary, indeksy, akcje i obligacje). Spółka dominująca podlega nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego i prowadzi działalność regulowaną na podstawie zezwolenia z dnia 8 listopada 2005 roku nr DDM-M-4021-57-1/2005.

1.1Informacja o podmiotach sprawozdawczych w strukturze organizacyjnej Jednostki dominującej

Niniejszym skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym objęte są następujące oddziały zagraniczne wchodzące w skład Spółki dominującej:

X-Trade Brokers Dom Maklerski Spółka Akcyjna, organizačni složka – oddział utworzony w dniu 7 marca 2007 roku

w Republice Czeskiej. Oddział wpisany został do rejestru handlowego prowadzonego przez Sąd Miejski w Pradze pod numerem 56720 oraz posiada następujący numer identyfikacji podatkowej CZK 27867102.

X-Trade Brokers Dom Maklerski Spółka Akcyjna, Sucursal en Espana - oddział utworzony w dniu 19 grudnia 2007 roku

w Hiszpanii. W dniu 16 stycznia 2008 roku oddział zarejestrowany został przez władze Hiszpanii oraz posiada następujący numer identyfikacji podatkowej ES W0601162A.

X-Trade Brokers Dom Maklerski Spółka Akcyjna, organizačná zložka - oddział utworzony w dniu 1 lipca 2008 roku

w Republice Słowackiej. W dniu 6 sierpnia 2008 roku oddział wpisany został do rejestru handlowego prowadzonego przez Sąd Miejski w Bratysławie pod numerem 36859699 oraz posiada następujący numer identyfikacji podatkowej SK4020230324.

X-Trade Brokers Dom Maklerski S.A. Sucursala Bucuresti Romania (oddział w Rumunii) - oddział utworzony w dniu

31 lipca 2008 roku w Rumunii. W dniu 4 sierpnia 2008 roku oddział wpisany został do Rejestru Przedsiębiorców pod numerem 402030 oraz posiada następujący numer identyfikacji podatkowej RO27187343.

X-Trade Brokers Dom Maklerski S.A., German Branch (oddział w Niemczech) - oddział utworzony w dniu 5 września 2008 roku w Republice Federalnej Niemiec. W dniu 24 października 2008 roku oddział wpisany został do Rejestru Przedsiębiorców pod numerem HRB 84148 oraz posiada następujący numer identyfikacji podatkowej DE266307947.

X-Trade Brokers Dom Maklerski Spółka Akcyjna oddział we Francji – oddział utworzony w dniu 21 kwietnia 2010 roku

w Republice Francuskiej. W dniu 31 maja 2010 roku oddział wpisany został do Rejestru Przedsiębiorców pod numerem 522758689 oraz posiada następujący numer identyfikacji podatkowej FR61522758689.

X-Trade Brokers Dom Maklerski S.A., Sucursal Portugesa – oddział utworzony w dniu 7 lipca 2010 roku w Portugalii.

W dniu 7 lipca 2010 roku oddział wpisany został do Rejestru Przedsiębiorców i identyfikacji podatkowej pod numerem PT980436613.

1.2Skład Grupy Kapitałowej

W skład Grupy Kapitałowej XTB S.A. wchodzi XTB S.A. jako Jednostka dominująca oraz następujące spółki zależne:

W dniu 3 marca 2020 roku Walne Zgromadzenie spółki X Trade Brokers Menkul Değerler A.S. z siedzibą w Turcji podjęło decyzję o obniżeniu kapitału zakładowego spółki z 22 500 tys. TRY do 100 tys. TRY. W związku z tym Grupa XTB S.A. dokonała w pierwszym kwartale 2020 roku reklasyfikacji części ujemnych różnic kursowych w kwocie 21 880 tys. zł wynikających z przeliczenia kapitału tureckiej spółki zależnej X Trade Brokers Menkul Değerler A.S. z pozycji „Różnice kursowe z przeliczenia” znajdującej się w kapitałach własnych do rachunku wyników.

W dniu 12 marca 2020 roku spółka zmieniła nazwę na XTB Yönetim Danışmanlığı Anonim Şirketi.

W dniu 15 września 2020 roku rozpoczął się proces likwidacji spółki w Turcji. Nazwa spółki uległa zmianie na Tasfiye Halinde XTB Yönetim Danışmanlığı A.Ş.

Na dzień 31 grudnia 2021 roku kwota ujemnych różnic kursowych z przeliczenia sald w walucie obcej spółki zależnej w Turcji wynosiła (3 658) tys. zł, na dzień 31 grudnia 2020 roku (3 022) tys. zł (patrz nota 25). Różnice kursowe wynikające z przeliczenia kapitału tureckiej spółki zostaną rozpoznane w skonsolidowanym wyniku z chwilą likwidacji tej spółki.

We wrześniu 2020 roku Jednostka dominująca powołała do życia Fundację XTB. Fundacja została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego w dniu 23 grudnia 2020 roku.

W dniu 9 stycznia 2021 roku spółka XTB MENA Limited z siedzibą w Zjednoczonych Emiratach Arabskich została zarejestrowana w lokalnym rejestrze przedsiębiorców. Jednostka dominująca objęła 100% udziałów w spółce zależnej. W dniu 13 kwietnia 2021 roku opłacono udziały w spółce XTB MENA Limited z siedzibą w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Wniesiony kapitał wyniósł 1 mln USD.

W dniu 8 listopada 2021 roku Spółka objęła 100 udziałów w podwyższanym kapitale jednostki zależnej XTB Africa (PTY) utrzymując 100% udział w jej kapitale. Na datę przekazania niniejszego raportu spółka nie prowadziła działalności operacyjnej.

W dniu 10 lipca 2018 roku Jednostka dominująca utworzyła spółkę zależną XTB Africa (PTY) Ltd. z siedzibą w RPA. Spółka posiada 100% udziałów w spółce zależnej. W dniu 14 października 2019 roku jednostka dominująca objęła 100 udziałów

w podwyższanym kapitale jednostki zależnej XTB Africa (PTY) utrzymując 100% udział w jej kapitale.

W dniu 19 sierpnia 2019 roku Jednostka dominująca utworzyła spółkę zależną XTB Services Asia Pte. Ltd. z siedzibą

w Singapurze. Jednostka dominująca obejmie 100% udziałów w spółce zależnej. W kwietniu 2020 roku spółka została postawiona w stan likwidacji i w dniu 23 września 2020 roku została wykreślona z rejestru ACRA.

Przedmiot działalności spółek zależnych:

XTB Limited (UK) – działalność maklerska

X Open Hub Sp. z o.o. – oferowanie aplikacji elektronicznych oraz technologii transakcyjnej

XTB Limited (CY) – działalność maklerska

XTB International Limited – działalność maklerska

XTB Chile SpA – działalność polegająca na pozyskiwaniu klientów

XTB Services Limited – działalność marketingowa i marketingowo – sprzedażowa (wsparcie sprzedaży)

XTB MENA Limited – działalność maklerska

XTB Africa (PTY) Ltd. – spółka nie rozpoczęła jeszcze działalności operacyjnej

Tasfiye Halinde XTB Yönetim Danışmanlığı A.Ş.– spółka nie prowadzi działalności operacyjnej, jest w trakcie likwidacji.

1.3Skład Zarządu Jednostki dominującej

Skład osobowy Zarządu Jednostki dominującej w okresie objętym skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym oraz w okresie porównawczym był następujący:

2.Podstawa sporządzenia sprawozdania finansowego

2.1Oświadczenie o zgodności

Niniejsze skonsolidowane sprawozdanie finansowe sporządzono zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej („MSSF”).

Skonsolidowane sprawozdanie finansowe Grupy Kapitałowej XTB S.A., sporządzone za okres od

1 stycznia 2021 roku do 31 grudnia 2021 roku z danymi porównywalnymi za rok kończący się 31 grudnia 2020 roku, obejmuje dane finansowe Jednostki dominującej oraz dane finansowe jednostek zależnych, stanowiących „Grupę”.

Niniejsze skonsolidowane sprawozdanie finansowe zostało sporządzone zgodnie z zasadą kosztu historycznego,

z wyjątkiem aktywów finansowych wycenianych w wartości godziwej i zobowiązań finansowych przeznaczonych do obrotu, które wyceniane są według wartości godziwej. Aktywa grupy zostały zaprezentowane w bilansie według stopnia płynności, natomiast zobowiązania według terminu wymagalności.

Spółki Grupy prowadzą swoje księgi rachunkowe zgodnie z zasadami rachunkowości obowiązującymi w krajach, w których spółki te mają siedziby. Skonsolidowane sprawozdanie finansowe zawiera korekty wprowadzone w celu doprowadzenia sprawozdań finansowych tych jednostek do zgodności z MSSF.

Skonsolidowane sprawozdanie finansowe zostało zatwierdzone przez Zarząd Jednostki dominującej w dniu 8 marca 2022 roku.

Sporządzając niniejsze skonsolidowane sprawozdanie finansowe Spółka dominująca podjęła decyzję, iż żaden ze Standardów nie będzie wcześniej zastosowany.

MSSF obejmują standardy i interpretacje zaakceptowane przez Radę MiędzynarodowychStandardów Rachunkowości („RMSR”) oraz Komitet ds. Interpretacji Międzynarodowej Sprawozdawczości Finansowej („KIMSF”).

2.2Waluta pomiaru i waluta sprawozdań finansowych

Walutą pomiaru i walutą sprawozdawczą niniejszego skonsolidowanego sprawozdania finansowego jest złoty polski („zł”),

a wszystkie wartości, o ile nie wskazano inaczej, podane są w tysiącach złotych.

2.3Założenie kontynuacji działalności

Skonsolidowane sprawozdanie finansowe zostało sporządzone przy założeniu kontynuowania działalności gospodarczej przez Grupę w dającej się przewidzieć przyszłości. Na dzień sporządzenia skonsolidowanego sprawozdania Zarząd XTB S.A. nie stwierdza istnienia okoliczności wskazujących na zagrożenie kontynuowania działalności przez spółki wchodzące w skład grupy za wyjątkiem spółek zależnych Tasfiye Halinde XTB Yönetim Danışmanlığı A.Ş. w Turcji oraz Lirsar S.A. en liquidacion w Urugwaju opisanych w nocie 1.2.

2.4Porównywalność danych i spójność zastosowanych zasad

Dane zaprezentowane w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym są porównywalne oraz sporządzone według spójnych zasad we wszystkich okresach objętych skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym.

2.5Wpływ COVID-19 na wyniki Grupy

W marcu 2020 roku Światowa Organizacja Zdrowia uznała, że choroba powodowana koronawirusem COVID-19 może być określona mianem pandemii. W związku z coraz większym rozwojem choroby na świecie kraje podejmują liczne działania, które mają ograniczyć lub opóźnić jej rozprzestrzenianie się. Przedsięwzięte środki mają coraz większy wpływ na światową gospodarkę. Sytuacja ta miała wpływ na ponadprzeciętną zmienność na rynkach finansowych i towarowych w roku 2020, co wywołało dużą aktywność transakcyjną klientów i przełożyło się na wzrost przychodów Grupy oraz przyrost bazy klientów.

2.6Zmiany stosowanych zasad rachunkowości

Zasady (polityki) rachunkowości zastosowane do sporządzenia skonsolidowanego sprawozdania finansowego są spójne

z tymi, które zastosowano przy sporządzaniu skonsolidowanego sprawozdania finansowego Grupy za rok zakończony dnia

31 grudnia 2020 roku, z wyjątkiem zastosowania nowych lub zmienionych standardów oraz interpretacji obowiązujących dla okresów rocznych rozpoczynających się od 1 stycznia 2021 roku i później.

Pozostałe nowe lub zmienione standardy oraz interpretacje, które mają zastosowanie po raz pierwszy w 2021 roku nie mają istotnego wpływu na skonsolidowane sprawozdanie finansowe Grupy.

Zmiany do MSSF 9, MSR 39, MSSF 7, MSSF 4 i MSSF 16 Reforma wskaźników referencyjnych stóp procentowych -

Faza 2

Zmiany wprowadzone w ramach 2 Etapu dostarczają rozwiązań księgowych dla ujmowaniu zmian w kontraktowych przepływach pieniężnych lub zmian w powiązaniach zabezpieczających wynikających z zastosowania nowej stopy referencyjnej na etapie wdrożenia reformy IBOR oraz wymogów w zakresie ujawnień dotyczących wpływu reformy.

RMSR wprowadziła do MSSF 9 praktyczne uproszczenia dotyczące ujęcia zmian w przepływach pieniężnych wymaganych przez reformę. Zmiany te ujmuje się poprzez aktualizację efektywnej stopy procentowej. Z praktycznego uproszczenia można skorzystać tylko wtedy gdy:

- zmiana stopy referencyjnej wynika bezpośrednio z reformy;

- nowa stopa referencyjna kontraktu jest ekonomicznie ekwiwalentna do poprzedniej stopy sprzed reformy.

W ramach omawianego projektu zaproponowano umożliwienie wprowadzenia zmian wymaganych przez reformę IBOR w wyznaczaniu pozycji zabezpieczanych i w dokumentacji dotyczącej pozycji zabezpieczanych zgodnie z MSSF 9 i MSR 39, nie powodując zaprzestania stosowania określonych wymogów rachunkowości zabezpieczeń.

RMSR wprowadziła również szereg ulg dotyczących:

- kwot ujętych w rezerwie z tytułu zabezpieczenia przepływów pieniężnych;

- grupowania pozycji wyznaczonych jako pozycje zabezpieczane;

- spełnienia kryterium oddzielnie identyfikowanego przez komponent ryzyka desygnowanego do relacji zabezpieczającej;

- retrospektywnej oceny efektywności.

Grupa nie stosuje rachunkowości zabezpieczeń więc reforma IBOR nie ma wpływu na roczne skonsolidowane sprawozdanie finansowe. Ponadto Grupa nie dysponuje instrumentami finansowymi, które wymagałyby ujawnienia w zakresie reformy IBOR.

Zmiana do MSSF 4 „Umowy ubezpieczeniowe” – odroczenie zastosowania MSSF 9 „Instrumenty finansowe”

W 2017 r. Rada wydała nowy standard MSSF 17 „Umowy ubezpieczeniowe”. Standard wprowadza największą rewolucję w sprawozdawczości firm ubezpieczeniowych od dziesięcioleci.

Celem jest zapewnienie większej przejrzystości i porównywalności niż ma to miejsce w przypadku obecnego standardu rachunkowości MSSF 4, skutkującego występowaniem w praktyce bardzo licznych często odmiennych zasad rachunkowości, które nierzadko bywają niespójne w ramach jednej grupy kapitałowej. MSSF 4 został wydany w 2004 roku jako przejściowy standard MSSF, który zezwolił jednostkom na stosowanie dotychczasowej praktyki księgowej i skupił się jedynie na wprowadzeniu ulepszonych ujawnień w zakresie kwot, terminów i niepewności dotyczących przyszłych przepływów pieniężnych z umów ubezpieczeniowych i tym samym nie regulował wystarczająco precyzyjnie niektórych kwestii księgowych.

Zmiana do MSSF 16 – Ulgi w czynszach związane z COVID-19

W wyniku pandemii Covid-19 i wprowadzonych obostrzeń w życiu społecznym i gospodarce, jednostki mogą negocjować warunki umowy leasingu, w tym mogą zostać użyte klauzule siły wyższej zawarte w kontraktach leasingowych. Dodatkowo leasingodawcy mogą udzielać różnych udogodnień leasingobiorcom, np. w formie wakacji czynszowych, redukcji czynszów, itp. Ogólne wymogi MSSF 16 dotyczące ujęcia takich zmian wymagają zastosowania osądu przy ocenie, czy zmiana w płatnościach z tytułu leasingu stanowi modyfikację w rozumieniu zapisów standardu co wiązałoby się z ponowną wyceną zobowiązania leasingowego lub ujęciem nowego leasingu.

Grupa nie zdecydowała się na wcześniejsze zastosowanie żadnego standardu, interpretacji lub zmiany, która została opublikowana, lecz nie weszła dotychczas w życie w świetle przepisów Unii Europejskiej. Nowe lub zmienione standardy oraz interpretacje, które mają zastosowanie po raz pierwszy w 2021 roku nie mają istotnego wpływu na roczne skonsolidowane sprawozdanie finansowe Grupy.

2.7Nowe standardy i interpretacje, które zostały opublikowane, a nie weszły jeszcze

w życie

Następujące standardy i interpretacje zostały opublikowane przez Radę Międzynarodowych Standardów Rachunkowości, jednak nie weszły jeszcze w życie:

Coroczne poprawki do standardów MSSF 2018-2020 – mające zastosowanie dla okresów rocznych rozpoczynających się dnia 1 stycznia 2022 roku lub później,

Zmiany do MSR 37 - Umowy rodzące obciążenia – koszty wypełnienia obowiązków umownych – mający zastosowanie dla okresów rocznych rozpoczynających się dnia 1 stycznia 2022 roku lub później,

Zmiany do MSR 16 - Rzeczowe aktywa trwałe: przychody osiągnięte przed oddaniem do użytkowania – mający zastosowanie dla okresów rocznych rozpoczynających się dnia 1 stycznia 2022 roku lub później,

Zmiany do MSSF 3 - Odniesienie do Założeń koncepcyjnych – mający zastosowanie dla okresów rocznych rozpoczynających się dnia 1 stycznia 2022 roku lub później,

MSSF 17 Umowy ubezpieczeniowe (opublikowano dnia 18 maja 2017 roku) – mający zastosowanie dla okresów rocznych rozpoczynających się dnia 1 stycznia 2023 roku lub później,

Zmiany do MSR 8 Zasady rachunkowości, zmiany wartości szacunkowych i błędy – do dnia zatwierdzenia niniejszego skonsolidowanego sprawozdania finansowego niezatwierdzony przez UE – mający zastosowanie dla okresów rocznych rozpoczynających się dnia 1 stycznia 2023 roku lub później,

Zmiany do MSSF 10 i MSR 28 Transakcje sprzedaży lub wniesienia aktywów pomiędzy inwestorem a jego jednostką stowarzyszoną lub wspólnym przedsięwzięciem (opublikowano dnia 11 września 2014 roku) – prace prowadzące do zatwierdzenia niniejszych zmian zostały przez UE odłożone bezterminowo – termin wejścia w życie został odroczony przez RMSR na czas nieokreślony,

Zmiany do MSR 1 - Klasyfikacja zobowiązań jako krótkoterminowe lub długoterminowe – do dnia zatwierdzenia niniejszego skonsolidowanego sprawozdania finansowego niezatwierdzony przez UE – mający zastosowanie dla okresów rocznych rozpoczynających się dnia 1 stycznia 2023 roku lub później.

Zmiany do MSR 12 „Podatek dochodowy” - obowiązek ujmowania podatku odroczonego od transakcji tj. leasing – do dnia zatwierdzenia niniejszego skonsolidowanego sprawozdania finansowego niezatwierdzony przez UE – mający zastosowanie dla okresów rocznych rozpoczynających się dnia 1 stycznia 2023 roku lub później.

Zmiany do MSSF 17 ,,Umowy ubezpieczeniowe” - pierwsze zastosowanie MSSF 17 i MSSF 9 – informacje porównawcze– do dnia zatwierdzenia niniejszego skonsolidowanego sprawozdania finansowego niezatwierdzony przez UE – mający zastosowanie dla okresów rocznych rozpoczynających się dnia 1 stycznia 2023 roku lub później.

Grupa nie przewiduje istotnego wpływu powyższych opublikowanych standardów i interpretacji, które nie weszły jeszcze w życie na roczne skonsolidowane sprawozdanie finansowe Grupy.

3.Profesjonalny osąd

W procesie stosowania zasad (polityki) rachunkowości Zarząd spółki dominującej dokonał następujących osądów, które mają największy wpływ na przedstawiane wartości bilansowe aktywów i zobowiązań.

Ujmowanie przychodów

Cena transakcyjna ustalona jest według wartości godziwej co jest szczegółowo opisane w notach 4.13.i 4.14. Wynagrodzenie zmienne, zobowiązania z tytułu zwrotów wynagrodzenia i innych w przypadku Spółki nie występuje.

3.1Informacja o istotnych szacunkach i wycenach

Sporządzenie sprawozdania finansowego zgodnie z MSSF wymaga dokonania przez Grupa pewnych szacunków oraz przyjęcia pewnych założeń, które mają wpływ na kwoty prezentowane w sprawozdaniu finansowym. Szacunki i założenia, które podlegają ciągłej ocenie przez kierownictwo Grupy, oparte są o doświadczenia historyczne i inne czynniki, w tym oczekiwania co do przyszłych zdarzeń, które w danej sytuacji wydają się uzasadnione. Wyniki tworzą podstawę do dokonywania szacunków odnośnie wartości bilansowych aktywów i pasywów. Mimo, że szacunki te opierają się na najlepszej wiedzy dotyczącej warunków bieżących i działań, które Grupa podejmuje, rzeczywiste rezultaty mogą się od tych szacunków różnić. Korekty w szacunkach są rozpoznawane w okresie sprawozdawczym, podczas którego dokonano zmiany szacunku pod warunkiem, że korekta dotyczy tylko tego okresu lub również w okresach przyszłych, jeśli korekta wpływa zarówno na bieżący jak i przyszłe okresy. Poniżej przedstawiono najistotniejsze obszary, dla których Grupa dokonuje oszacowań.

3.2Utrata wartości aktywów

Na każdy dzień bilansowy Grupa ocenia, czy istnieją przesłanki utraty wartości danego składnika aktywów finansowych lub grupy aktywów finansowych. W szczególności Grupa dokonuje oceny utraty wartości przeterminowanych należności

i obejmuje odpisem aktualizującym szacowaną wartość należności zagrożonych i nieściągalnych.

Na każdy dzień bilansowy Grupa ocenia, czy istnieją przesłanki utraty wartości pozostałych aktywów, w tym wartości niematerialnych. Utrata wartości występuje, gdy istnieje duże prawdopodobieństwo, że składniki te nie przyniosą

w przyszłości w znaczącej części lub w całości przewidywanych korzyści ekonomicznych, np. na skutek wygaśnięcia licencji czy wycofania z użytkowania.

Aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego

Na każdy dzień bilansowy Grupa ocenia prawdopodobieństwo rozliczenia nierozliczonych strat podatkowych z szacowanymprzyszłym dochodem do opodatkowania i rozpoznaje aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego tylko w tym zakresie, w którym jest prawdopodobne, że będzie dostępny przyszły dochód do opodatkowania, od którego można odliczyć nierozliczone straty podatkowe.

Okres rozliczenia aktywa na podatek odroczony

Grupa rozpoznaje składnik aktywów z tytułu podatku odroczonego bazując na założeniu, że w przyszłości zostanie osiągnięty zysk podatkowy pozwalający na jego wykorzystanie. Pogorszenie uzyskiwanych wyników podatkowych w przyszłości mogłoby spowodować, że założenie to stałoby się nieuzasadnione. Aktywa na podatek odroczony dotyczą głównie aktywowanych strat generowanych przez zagraniczne oddziały w okresie ich początkowego rozwoju działalności. Grupa analizuje możliwość rozpoznania takich aktywów z uwzględnieniem lokalnych przepisów podatkowych oraz dokonuje analizy przyszłych budżetów podatkowych oceniając możliwość odzyskania tych aktywów.

3.3Wycena wartości godziwej

Informacje o szacunkach związanych z wyceną wartości godziwej zostały zamieszczone w nocie 37 – Zarządzanie ryzykiem.

3.4Inne wartości szacunkowe

Rezerwa na zobowiązania związane z odprawami emerytalnymi, rentowymi i pośmiertnymi wyliczana jest metodą aktuarialną przez niezależnego aktuariusza jako wartość obecna przyszłych zobowiązań Grupy wobec pracowników według stanu zatrudnienia i płac na dzień bilansowy. Wyliczenie rezerw jest oparte na szeregu założeń, zarówno co do warunków makroekonomicznych jak i założeń dotyczących rotacji pracowników, ryzyka śmierci i innych.

Rezerwa na niewykorzystane urlopy jest wyliczana w oparciu o szacowaną wypłatę świadczenia urlopowego na podstawie ilości dni niewykorzystanego urlopu i wynagrodzenia na dzień bilansowy. Rezerwy na ryzyko prawne wyliczane są na podstawie szacowanej kwoty wypływu środków pieniężnych w przypadku, gdy prawdopodobne jest, że w wyniku niepomyślnego zakończenia sprawy, taki wypływ nastąpi.

Rezerwa na sprawy sporne ustalana jest indywidualnie w oparciu o okoliczności danej sprawy. Grupa dokonuje oceny szans na wygranie danej sprawy, a w konsekwencji ocenia potrzebę ustanowienia rezerwy na wypadek przegranej, w odniesieniu do wszystkich spraw sądowych.

4.Przyjęte zasady rachunkowości

4.1Zasady konsolidacji

Skonsolidowane sprawozdanie finansowe obejmuje dane finansowe Jednostki dominującej oraz dane finansowe jednostek zależnych na dzień 31 grudnia 2021 roku oraz 31 grudnia 2020 roku. Sprawozdania finansowe jednostek zależnych po uwzględnieniu korekt doprowadzających do zgodności z MSSF sporządzane są za ten sam okres sprawozdawczy co sprawozdanie jednostki dominującej, przy wykorzystaniu spójnych zasad rachunkowości, w oparciu o jednolite zasady rachunkowości zastosowane dla transakcji i zdarzeń gospodarczych o podobnym charakterze. W celu eliminacji jakichkolwiek rozbieżności w stosowanych zasadach rachunkowości wprowadza się korekty.

4.1.1Połączenia jednostek gospodarczych

Przejęcia jednostek i wyodrębnionych części działalności rozlicza się metodą nabycia. Każdorazowo płatność przekazana

w wyniku połączenia jednostek wyceniana jest w zagregowanej wartości godziwej (na dzień dokonania zapłaty) przekazanych aktywów, poniesionych lub przejętych zobowiązań oraz instrumentów kapitałowych wyemitowanych w zamian za przejęcie kontroli nad jednostką przejmowaną. Koszty bezpośrednio związane z połączeniem jednostek gospodarczych ujmowane są w wyniku finansowym w momencie ich poniesienia.

W określonych przypadkach, przekazana płatność zawiera także aktywa lub zobowiązania wynikające z płatności warunkowej, mierzonej na dzień nabycia w wartości godziwej. Zmiany wartości godziwej płatności warunkowej w kolejnych okresach ujmowane są jako zmiany kosztu połączenia jedynie jeżeli mogą być zaklasyfikowane jako zmiany w okresie pomiaru. Wszystkie inne zmiany rozliczane są zgodnie z odpowiednimi regulacjami MSSF. Zmiany w wartości godziwej płatności warunkowej zakwalifikowanej jako element kapitałowy nie są ujmowane.

Dające się zidentyfikować aktywa, zobowiązania i zobowiązania warunkowe jednostki przejmowanej spełniające warunki ujęcia zgodnie z MSSF 3 „Połączenia jednostek gospodarczych” ujmuje się w wartości godziwej na dzień przejęcia, z uwzględnieniem wyjątków zawartych w MSSF 3.

Dla rozliczenia transakcji pod wspólną kontrolą Grupa stosuje metodę nabycia.

W razie nabycia kontroli w następstwie kilku następujących po sobie transakcji, udziały będące w posiadaniu na dzień objęcia kontroli są wyceniane w wartości godziwej z odniesieniem skutków w przychody lub koszty okresu. Kwoty narosłe z tytułu udziałów w tej jednostce odniesione uprzednio do innych składników całkowitych dochodów są przenoszone do przychodów lub kosztów okresu.

4.1.2Inwestycje w jednostki zależne

Przez jednostki zależne rozumie się jednostki kontrolowane przez jednostkę dominującą (co obejmuje także jednostki specjalnego przeznaczenia). Uznaje się, że Grupa sprawuje kontrolę nad jednostką, w której dokonano inwestycji,

w przypadku, gdy z tytułu swojego zaangażowania w tę jednostkę, podlega ekspozycji na zmienne wyniki finansowe lub gdy ma prawa do zmiennych wyników finansowych i możliwość wywierania wpływu na wysokość tych wyników finansowych poprzez sprawowanie władzy nad tą jednostką.

Wyniki finansowe jednostek zależnych nabytych lub sprzedanych w ciągu roku ujmuje się w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym od/do momentu objęcia lub utraty kontroli.

Wszelkie transakcje, salda, przychody i koszty zachodzące między podmiotami konsolidowanymi w ramach Grupy podlegają pełnej eliminacji konsolidacyjnej.

Udziały niekontrolujące prezentowane są odrębnie od kapitału własnego właścicieli jednostki dominującej. Udziały niesprawujące kontroli mogą być początkowo wyceniane albo w wartości godziwej albo w proporcji do udziału w wartości godziwej nabywanych aktywów netto. Wybór jednej z w/w metod jest dostępny dla każdego połączenia jednostek gospodarczych. W okresach kolejnych wartość udziałów niesprawujących kontroli obejmuje wartość rozpoznana początkowo skorygowaną o zmiany wartości kapitału jednostki w proporcji do posiadanych udziałów. Całkowity dochód jest alokowany do udziałów niesprawujących kontroli nawet wtedy, gdy powoduje postanie ujemnej wartości tych udziałów.

Zmiany w udziale w jednostce zależnej nie powodujące utraty kontroli ujmowane są jako transakcje kapitałowe. Wartości księgowe udziału właścicieli jednostki dominującej jak i udziałów niesprawujących kontroli są odpowiednio modyfikowane

w celu odzwierciedlenia zmian w strukturze udziału. Różnica pomiędzy wartością o jaką modyfikowane jest wartość udziałów niesprawujących kontroli oraz wartością godziwą płatności otrzymanej lub przekazanej ujmowana jest bezpośrednio

w kapitale własnym.

W sytuacji utraty kontroli nad jednostka zależną, zysk lub strata na zbyciu jest ustalana jako różnica pomiędzy: (i) łączną wartością godziwą otrzymanej zapłaty i wartości godziwej udziałów jednostki pozostających w Jednostce dominującej oraz (ii) wartością księgową aktywów (łącznie z wartością firmy), zobowiązań i udziałów niesprawujących kontroli. Kwoty ujęte

w stosunku do zbywanej jednostki, w innych składnikach całkowitego dochodu podlegają reklasyfikacji do przychodów lub kosztów okresu. Wartość godziwa udziałów w jednostce pozostających w Jednostce dominującej po zbyciu, uznawana jest za początkową wartość godziwą dla celów późniejszego ich ujmowania zgodnie z MSR 39, lub początkowy koszt udziałów

w jednostkach stowarzyszonych lub wspólnych przedsięwzięciach.

4.1.3Wartość firmy

Wartość firmy powstająca przy przejęciu wynika z wystąpienia na dzień przejęcia nadwyżki sumy przekazanej płatności, wartości udziałów niesprawujących kontroli i wartości godziwej uprzednio posiadanych udziałów w jednostce nabywanej nad udziałem Jednostki dominującej w wartości godziwej netto dających się zidentyfikować aktywów, zobowiązań i zobowiązań warunkowych jednostki ujmowanych na dzień przejęcia.

W przypadku wystąpienia wartości ujemnej jest dokonywany ponowny przegląd ustalenia wartości godziwych poszczególnych składników nabywanych aktywów netto. Jeżeli w wyniku przeglądu nadal wartość jest ujemna, ujmuje się ją niezwłocznie w wyniku finansowym.

Wartość firmy ujmuje się początkowo jako składnik aktywów według ceny nabycia stanowiącej kwotę opisanej powyżej nadwyżki, a następnie wycenia według ceny nabycia pomniejszonej o skumulowaną stratę z tytułu utraty wartości.

Dla celów testowania utraty wartości wartość firmy alokuje się na poszczególne ośrodki generujące przepływy pieniężne, które powinny odnieść korzyści z synergii będących efektem połączenia. Jednostki generujące przepływy pieniężne, do których alokuje się wartość firmy, testuje się pod względem utraty wartości raz w roku lub częściej, jeśli można wiarygodnie przypuszczać, że utrata wartości wystąpiła. Jeśli wartość odzyskiwalna ośrodka generującego przepływy pieniężne jest mniejsza od jej wartości bilansowej, stratę z tytułu utraty wartości alokuje się najpierw w celu redukcji kwoty bilansowej wartości firmy alokowanej do tego ośrodka, a następnie do pozostałych aktywów tego ośrodka proporcjonalnie do wartości bilansowej poszczególnych składników aktywów tej jednostki. Strata z tytułu utraty wartości ujęta dla wartości firmy nie podlega odwróceniu w następnym okresie.

W chwili zbycia jednostki zależnej lub podlegającej współkontroli przypadającą na nią część wartości firmy uwzględnia się przy obliczaniu zysku/straty z tytułu zbycia.

Wartość firmy wynikająca z nabycia jednostki zlokalizowanej za granicą traktowana jest jako składnik aktywów jednostki zlokalizowanej za granicą i podlega przeliczeniu przy zastosowaniu kursu obowiązującego w dniu bilansowym.

4.2Waluta funkcjonalna i waluta sprawozdawcza

Transakcje przeprowadzane w walucie innej niż waluta funkcjonalna wykazuje się po kursie waluty obowiązującym na dzień transakcji. Na dzień bilansowy aktywa i zobowiązania pieniężne denominowane w walutach obcych są przeliczane według średniego kursu NBP ogłoszonego na ten dzień. Pozycje niepieniężne wyceniane są według kosztu historycznego.

Walutą funkcjonalną Jednostki dominującej jest polski złoty, który jest również walutą sprawozdawczą niniejszego skonsolidowanego sprawozdania finansowego.

Różnice kursowe ujmuje się w przychodach lub kosztach w okresie, w którym powstają, z wyjątkiem:

różnic kursowych dotyczących aktywów w budowie, które włącza się do kosztów tych aktywów i traktuje jako korekty kosztów odsetkowych kredytów w walutach obcych;

różnic kursowych wynikających z pozycji pieniężnych należności lub zobowiązań względem jednostek zagranicznych,

z którymi nie planuje się rozliczeń lub też takie rozliczenia nie są prawdopodobne, stanowiących część inwestycji netto

w jednostkę zlokalizowaną za granicą i ujmowanych w kapitale rezerwowym z przeliczenia jednostek zagranicznych oraz w zysku/stracie ze zbycia inwestycji netto.

Następujące kursy zostały przyjęte dla potrzeb wyceny aktywów i zobowiązań na dzień bilansowy oraz przeliczenia pozycji sprawozdań z całkowitych dochodów:

4.3Środki pieniężne i inne aktywa pieniężne

Środki pieniężne składają się z gotówki w kasie oraz depozytów bankowych płatnych na żądanie. Grupa zalicza do aktywów pieniężnych inwestycje, jeżeli są łatwo wymienialne na określoną kwotę środków pieniężnych, są narażone na nieznaczne ryzyko zmiany wartości oraz posiadają trzymiesięczny lub krótszy termin płatności, licząc od daty ich nabycia.

Przepływy pieniężne są wpływami lub wypływami środków pieniężnych oraz innych aktywów pieniężnych. Grupa wykazuje przepływy pieniężne z działalności operacyjnej, posługując się metodą pośrednią, zgodnie z którą zysk lub stratę koryguje się o skutki transakcji mających bezgotówkowy charakter, o rozliczenia międzyokresowe dotyczące przeszłych lub przyszłych wpływów lub płatności środków pieniężnych dotyczących działalności operacyjnej, oraz o pozycje przychodowe i kosztowe związane z przepływami pieniężnymi z działalności inwestycyjnej lub finansowej. Przychody z tytułu odsetek otrzymanych od środków pieniężnych i innych aktywów pieniężnych oraz koszty z tytułu odsetek zapłaconych klientom są klasyfikowane

w działalności operacyjnej, natomiast koszty z tytułu odsetek zapłaconych z tytułu leasingu finansowego są klasyfikowane

w działalności finansowej.

Środki pieniężne obejmują środki pieniężne własne Grupy oraz środki pieniężne klientów. Środki pieniężne klientów są deponowane na rachunkach bankowych odrębnie od środków pieniężnych Grupy.

4.4Aktywa i zobowiązania finansowe

Inwestycje ujmuje się w dniu zakupu i wyłącza ze sprawozdania finansowego w dniu sprzedaży (transakcje ujmowane są na dzień zawarcia), jeśli umowa wymaga dostarczania ich w terminie wyznaczonym przez odpowiedni rynek, a ich wartość początkową wycenia się w wartości godziwej. Koszty transakcyjne dotyczące nabycia aktywów i zobowiązań finansowych wycenianych w wartości godziwej przez wynik finansowy są ujmowane w kosztach okresu, natomiast koszty transakcyjne dotyczące pozostałych kategorii aktywów i zobowiązań finansowych są uwzględniane w wartości początkowej tych aktywów i zobowiązań.

Aktywa finansowe klasyfikuje się jako:

instrumenty dłużne wyceniane w zamortyzowanym koszcie,

instrumenty dłużne wyceniane w wartości godziwej przez inne całkowite dochody,

instrumenty kapitałowe wyceniane w wartości godziwej przez inne całkowite dochody oraz

aktywa finansowe wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy.

Zobowiązania finansowe klasyfikuje się jako:

zobowiązania finansowe wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy oraz

pozostałe zobowiązania finansowe.

Klasyfikacja aktywów finansowych

Aktywa finansowe klasyfikowane są do następujących kategorii wyceny:

wyceniane według zamortyzowanego kosztu,

wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy,

wyceniane w wartości godziwej przez inne całkowite dochody.

Grupa klasyfikuje składnik aktywów finansowych na podstawie modelu biznesowego jednostki w zakresie zarządzania aktywami finansowymi oraz charakterystyki wynikających z umowy przepływów pieniężnych dla składnika aktywów finansowych (tzw. „kryterium SPPI”). Jednostka dokonuje reklasyfikacji inwestycji w instrumenty dłużne wtedy i tylko wtedy, gdy zmianie ulega model zarządzania tymi aktywami.

Wycena na moment początkowego ujęcia

Z wyjątkiem niektórych należności z tytułu dostaw i usług, w momencie początkowego ujęcia jednostka wycenia składnik aktywów finansowych w jego wartości godziwej, którą w przypadku aktywów finansowych niewycenianych w wartości godziwej przez wynik finansowy powiększa się o koszty transakcyjne, które można bezpośrednio przypisać do nabycia tych aktywów finansowych.

Zaprzestanie ujmowania

Aktywa finansowe wyłącza się z ksiąg rachunkowych, w sytuacji gdy:

prawa do uzyskania przepływów pieniężnych z aktywów finansowych wygasły, lub

prawa do uzyskania przepływów pieniężnych z aktywów finansowych zostały przeniesione a Spółka dokonała przeniesienia zasadniczo całego ryzyka i wszystkich pożytków z tytułu ich własności.

Wycena po początkowym ujęciu

Dla celów wyceny po początkowym ujęciu, aktywa finansowe klasyfikowane są do jednej z czterech kategorii:

instrumenty dłużne wyceniane w zamortyzowanym koszcie,

instrumenty dłużne wyceniane w wartości godziwej przez inne całkowite dochody,

instrumenty kapitałowe wyceniane w wartości godziwej przez inne całkowite dochody,

aktywa finansowe wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy.

4.4.1Instrumenty dłużne wyceniane w zamortyzowanym koszcie

Składnik aktywów finansowych wycenia się w zamortyzowanym koszcie, jeśli spełnione są oba poniższe warunki:

składnik aktywów finansowych jest utrzymywany zgodnie z modelem biznesowym, którego celem jest utrzymywanie aktywów finansowych dla uzyskiwania przepływów pieniężnych wynikających z umowy;

warunki umowy dotyczącej składnika aktywów finansowych powodują powstawanie w określonych terminach przepływów pieniężnych, które są jedynie spłatą kwoty głównej i odsetek od kwoty głównej pozostałej do spłaty.

4.4.2Instrumenty dłużne wyceniane w wartości godziwej przez inne całkowite dochody

Składnik aktywów finansowych jest wyceniany w wartości godziwej przez inne całkowite dochody, jeżeli spełnione są oba poniższe warunki:

składnik aktywów finansowych jest utrzymywany zgodnie z modelem biznesowym, którego celem jest zarówno otrzymywanie przepływów pieniężnych wynikających z umowy, jak i sprzedaż składników aktywów finansowych; oraz

warunki umowy dotyczącej składnika aktywów finansowych powodują powstawanie w określonych terminach przepływów pieniężnych, które są jedynie spłatą kwoty głównej i odsetek od kwoty głównej pozostałej do spłaty.

Przychody z tytułu odsetek, różnice kursowe oraz zyski i straty z tytułu utraty wartości ujmowane są w wyniku finansowym

i obliczane w taki sam sposób jak w przypadku aktywów finansowych wycenianych zamortyzowanym kosztem. Pozostałe zmiany wartości godziwej ujmowane są w przez inne całkowite dochody. W momencie zaprzestania ujmowania składnika aktywów finansowych łączny zysk lub strata uprzednio rozpoznana w innych całkowitych dochodach zostają przeklasyfikowane z pozycji kapitału własnego do wyniku finansowego.

Przychody z tytułu odsetek oblicza się przy zastosowaniu metody efektywnej stopy procentowej i wykazuje się

w sprawozdaniu z całkowitych dochodów w pozycji „Przychody finansowe”.

4.4.3Instrumenty kapitałowe – aktywa finansowe wyceniane w wartości godziwej przez inne całkowite dochody

W momencie początkowego ujęcia Spółka może dokonać nieodwołalnego wyboru dotyczącego ujmowania w innych całkowitych dochodach późniejszych zmian wartości godziwej inwestycji w instrument kapitałowy, który nie jest przeznaczony do obrotu ani nie jest warunkową zapłatą ujętą przez jednostkę przejmującą w ramach połączenia jednostek, do którego ma zastosowanie MSSF 3. Wybór taki dokonywany jest oddzielnie dla każdego instrumentu kapitałowego. Skumulowane zyski lub straty poprzednio ujęte w innych całkowitych dochodach nie podlegają przeklasyfikowaniu do wyniku finansowego. Dywidendy ujmowane są w skonsolidowanym sprawozdaniu z dochodów całkowitych wtedy, gdy powstaje uprawnienie jednostki do otrzymania dywidendy, chyba że dywidendy te w oczywisty sposób stanowią odzyskanie części kosztów inwestycji.

4.4.4Aktywa finansowe wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy

Składnik aktywów finansowych, które nie spełniają kryteriów wyceny według zamortyzowanego kosztu lub w wartości godziwej przez pozostałe całkowite dochody, wycenia się w wartości godziwej przez wynik finansowy.

Zysk lub stratę z wyceny inwestycji dłużnych do wartości godziwej ujmuje się w wyniku finansowym.

Dywidendy ujmowane są w sprawozdaniu z całkowitych dochodów wtedy, gdy powstaje uprawnienie jednostki do otrzymania dywidendy.

Grupa zalicza do tej kategorii głównie instrumenty pochodne OTC oraz akcje giełdowe.

4.4.5Wycena według wartości godziwej

Wartość godziwa jest to cena jaką w dniu wyceny można uzyskać za sprzedaż składnika aktywów albo zapłacić za przekazanie zobowiązania w zwykłej transakcji pomiędzy uczestnikami rynku.

W przypadku instrumentów finansowych dostępnych na aktywnym rynku, wartość godziwa jest mierzona na podstawie kwotowanych cen rynkowych. Rynek jest uważany za aktywny, jeśli kwotowane ceny są powszechnie i bezpośrednio dostępne i reprezentują aktualne i rzeczywiste zawarte transakcje między niepowiązanymi ze sobą stronami.

Jeśli dla instrumentu finansowego nie istnieje aktywny rynek, wartość godziwa jest ustalana na podstawie modeli wyceny.

Wartość godziwą instrumentu finansowego w ujęciu początkowym stanowi cena transakcyjna, czyli wartość godziwa kwoty zapłaconej lub otrzymanej.

Zgodnie z MSSF 13 „Wycena wartości godziwej” Grupa stosuje techniki wyceny, które są odpowiednie do okoliczności

i w przypadku których są dostępne dostateczne dane do wyceny wartości godziwej, przy maksymalnym wykorzystaniu odpowiednich obserwowalnych danych wejściowych i minimalnym wykorzystaniu nieobserwowalnych danych wejściowych, a mianowicie:

1.wycena oparta o dane w pełni obserwowalne (kwotowania aktywnego rynku);

2.modele wyceny wykorzystujące informacje niestanowiące danych z poziomu 1, ale obserwowalne bezpośrednio lub pośrednio;

3.modele wyceny wykorzystujące dane nieobserwowalne (niepochodzące z aktywnego rynku).

Techniki wyceny przyjęte do ustalenia wartości godziwej są stosowane w sposób ciągły. Zmiana techniki wyceny skutkująca przeniesieniem pomiędzy powyższymi metodami następuje, gdy:

transfer z metody 1 do 2 ma miejsce, gdy dla instrumentów finansowych wycenianych według metody 1 na dany dzień bilansowy nie są dostępne kwotowania aktywnego rynku (a uprzednio były);

transfer z metody 2 do 3 ma miejsce, gdy dla instrumentów finansowych wycenianych według metody 2 na dany dzień bilansowy uwzględniany w wycenie udział parametrów nie pochodzących z rynku stał się istotny (a uprzednio był nieistotny).

4.4.6Utrata wartości aktywów finansowych

Aktywa finansowe, oprócz tych wycenianych w wartości godziwej przez wynik finansowy, ocenia się pod względem utraty wartości na każdy dzień bilansowy. Aktywa finansowe tracą wartość, gdy istnieją obiektywne przesłanki, że zdarzenia, które wystąpiły po początkowym ujęciu danego składnika aktywów wpłynęły niekorzystnie na związane z nim szacunkowe przyszłe przepływy pieniężne.

W przypadku akcji notowanych na giełdzie znaczny lub długotrwały spadek cen akcji uznaje się za obiektywny dowód utraty wartości.

W przypadku niektórych kategorii aktywów finansowych, np. należności z tytułu dostaw i usług, poszczególne aktywa ocenione jako te, które nie są przeterminowane, bada się pod kątem utratę wartości łącznie. Obiektywne dowody utraty wartości dla portfela należności obejmują doświadczenie Grupy w procesie windykacji należności; wzrost liczby nieterminowych płatności przekraczających średnio 90 dni, a także obserwowalne zmiany w warunkach gospodarki krajowej czy lokalnej, które mają związek z przypadkami nieterminowych spłat należności.

Na każdy dzień sprawozdawczy jednostka wycenia odpis na oczekiwane straty kredytowe z tytułu instrumentu finansowego w kwocie równej oczekiwanym stratom kredytowym w całym okresie życia, jeżeli ryzyko kredytowe związane z danym instrumentem finansowym znacznie wzrosło od momentu początkowego ujęcia. Na każdy dzień sprawozdawczy jednostka dokonuje oceny, czy ryzyko kredytowe związane z danym instrumentem finansowym znacznie wzrosło od dnia jego początkowego ujęcia. Dokonując takiej oceny, jednostka posługuje się zmianą ryzyka niewykonania zobowiązania

w oczekiwanym okresie życia instrumentu finansowego, a nie zmianą kwoty oczekiwanych strat kredytowych. W celu dokonania takiej oceny jednostka porównuje ryzyko niewykonania zobowiązania dla danego instrumentu finansowego na dzień sprawozdawczy z ryzykiem niewykonania zobowiązania dla tego instrumentu finansowego na dzień początkowego ujęcia, biorąc pod uwagę racjonalne i możliwe do udokumentowania informacje, które są dostępne bez nadmiernych kosztów lub starań i które wskazują na znaczny wzrost ryzyka kredytowego od momentu początkowego ujęcia.

4.4.7Wyłączenie aktywów finansowych z bilansu

Grupa wyłącza składnik aktywów finansowych z bilansu wyłącznie wtedy, gdy wygasną prawa umowne do przepływów pieniężnych generowanych przez taki składnik aktywów, albo gdy składnik aktywów finansowych wraz z zasadniczo całym ryzykiem i wszystkimi korzyściami związanymi z jego posiadaniem zostają przeniesione na inny podmiot. Jeżeli Grupa nie przenosi ani nie zatrzymuje zasadniczo całego ryzyka i wszystkich korzyści związanych z posiadaniem składnika aktywów

i utrzymuje nad nim kontrolę, ujmuje zatrzymany udział w takim składniku aktywów i związane z nim zobowiązania z tytułu potencjalnych płatności. Jeśli natomiast Grupa zatrzymuje zasadniczo całe ryzyko i korzyści związane z przeniesionym składnikiem aktywów, to nadal ujmuje stosowny składnik aktywów finansowych. W momencie zaprzestania ujmowania aktywów finansowych w całości, różnicę między (i) wartością bilansową a (ii) sumą otrzymanej zapłaty oraz wszelkich skumulowanych zysków lub strat, które zostały ujęte w innych całkowitych dochodach, ujmuje się w przychodach lub kosztach okresu.

4.4.8Zobowiązania finansowe przeznaczone do obrotu (wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy

Do tej kategorii zalicza się zobowiązania finansowe przeznaczone do obrotu lub zaklasyfikowane jako wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy przy początkowym ujęciu.

Zobowiązanie finansowe klasyfikuje się jako przeznaczone do obrotu, jeżeli:

zostało podjęte przede wszystkim w celu odkupu w krótkim terminie;

stanowi część określonego portfela instrumentów finansowych, którymi Grupa zarządza łącznie zgodnie z bieżącym

i faktycznym wzorcem generowania krótkoterminowych zysków; lub

jest instrumentem pochodnym niesklasyfikowanym i niedziałającym jako zabezpieczenie.

W momencie początkowego ujęcia jednostka może nieodwołalnie wyznaczyć zobowiązanie finansowe jako wyceniane

w wartości godziwej przez wynik finansowy, gdy prowadzi to do uzyskania bardziej przydatnych informacji, ponieważ:

a) eliminuje to lub znacząco zmniejsza niespójność w zakresie wyceny lub ujmowania (określaną czasami jako „niedopasowanie księgowe”), jaka w przeciwnym razie powstałaby na skutek wyceny aktywów lub zobowiązań bądź ujęcia związanych z nimi zysków lub strat według różnych zasad; lub

b) grupa zobowiązań finansowych bądź aktywów finansowych i zobowiązań finansowych jest zarządzana, a jej wyniki są oceniane w oparciu o wartość godziwą, zgodnie z udokumentowaną strategią zarządzania ryzykiem lub strategią inwestycyjną, a informacje o tej grupie przygotowane na tej podstawie są przekazywane wewnątrz jednostki kluczowemu personelowi kierowniczemu (zgodnie z definicją zawartą w MSR 24 Ujawnianie informacji na temat podmiotów powiązanych), na przykład zarządowi lub dyrektorowi wykonawczemu jednostki.

Zobowiązania finansowe wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy wykazuje się w wartości godziwej,

a wynikające z nich zyski lub straty finansowe ujmuje się w przychodach lub kosztach okresu z uwzględnieniem odsetek zapłaconych od danego zobowiązania finansowego.

4.4.9Pozostałe zobowiązania finansowe

Pozostałe zobowiązania finansowe, w tym kredyty bankowe i pożyczki, wycenia się przy początkowym ujęciu w wartości godziwej pomniejszonej o koszty transakcji.

Następnie wycenia się je według zamortyzowanego kosztu metodą efektywnej stopy procentowej.

Metoda efektywnej stopy procentowej służy do obliczania zamortyzowanego kosztu zobowiązania i do alokowania kosztów odsetkowych w odpowiednim okresie. Efektywna stopa procentowa to stopa faktycznie dyskontująca przyszłe płatności pieniężne w przewidywanym okresie użytkowania danego zobowiązania lub, w razie potrzeby, w okresie krótszym.

4.4.10Wyłączenie zobowiązań finansowych z bilansu

Grupa wyłącza zobowiązania finansowe z bilansu wyłącznie wówczas, gdy odpowiednie zobowiązania Grupy zostaną wykonane, unieważnione lub gdy wygasną. W momencie wyłączenia składnika zobowiązań finansowych, różnicę między

(i) wartością bilansową a (ii) sumą dokonanej zapłaty ujmuje się w przychodach lub kosztach okresu.

4.5Wpłaty do systemu rekompensat

Jednostka dominująca wnosi obowiązkowe wpłaty do systemu rekompensat, prowadzonego przez KDPW, które stanowią należności długoterminowe uczestnika systemu rekompensat od KDPW.

Zgodnie z wymogami ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. Nr 183, poz. 1538,

z późniejszymi zmianami, dalej zwaną „Ustawą”) Jednostka dominująca jest uczestnikiem obowiązkowego systemu rekompensat. Celem systemu rekompensat prowadzonego przez KDPW jest zabezpieczenie aktywów przechowywanych na rachunkach pieniężnych i rachunkach papierów wartościowych klientów domów maklerskich i banków prowadzących rachunki papierów wartościowych, w przypadku ich utraty, na zasadach określonych w Ustawie. System rekompensat jest tworzony z wpłat jego uczestników oraz pożytków wypracowanych z tych wpłat. Wpłaty wniesione do systemu rekompensat mogą zostać zwrócone domowi maklerskiemu tylko w przypadku, gdy zostanie on zwolniony z uczestnictwa w systemie rekompensat (zaprzestanie działalności określonej w decyzji o cofnięciu, uchylenie zezwolenia na działalność maklerską lub wygaśnięcie

zezwolenia) i pod warunkiem, iż wcześniej środki te nie zostały wykorzystane zgodnie z ich przeznaczeniem.

W okresach kwartalnych KDPW informuje uczestników systemu o naliczonych pożytkach. Wpłaty wnoszone przez Jednostkę dominującą do systemu rekompensat odnoszone są w ciężar kosztów, w pozycji „Pozostałe koszty” w sprawozdaniu

z całkowitych dochodów.

Jednostka dominująca prowadzi ewidencję wpłat do systemu rekompensat oraz pożytków naliczonych w związku

z zarządzeniem środkami pieniężnymi zgromadzonymi w systemie rekompensat przez KDPW, w sposób umożliwiający ustalenie sald kwot wniesionych do systemu i naliczonych pożytków.

4.6Wartości niematerialne

Wartości niematerialne obejmują aktywa Grupy, które nie posiadają postaci fizycznej, są identyfikowalne oraz które można wiarygodnie wycenić i które w przyszłości spowodują wpływ korzyści ekonomicznych do Grupy.

Wartości niematerialne ujmowane są pierwotnie w cenie nabycia lub koszcie wytworzenia. Na dzień bilansowy wartości niematerialne wyceniane są według kosztu po pomniejszeniu o dokonane odpisy amortyzacyjne oraz ewentualne odpisy

z tytułu trwałej utraty wartości.

Wartości niematerialne powstałe na skutek prowadzenia prac rozwojowych, ujmowane są w sprawozdaniu z sytuacji finansowej po spełnieniu następujących warunków:

z technicznego punktu widzenia istnieje możliwość ukończenia składnika wartości niematerialnych, tak aby nadawał się do sprzedaży lub użytkowania,

istnieje możliwość udowodnienia zamiaru ukończenia składnika oraz jego użytkowania i sprzedaży,

składnik będzie zdolny do użytkowania lub sprzedaży,

znany jest sposób w jaki składnik będzie wytwarzał przyszłe korzyści ekonomiczne,

zapewnione zostaną środki techniczne oraz finansowe konieczne do ukończenia prac rozwojowych oraz jego użytkowania i sprzedaży,

istnieje możliwość wiarygodnego ustalenia nakładów poniesionych w czasie prac rozwojowych.

Nakłady poniesione w okresie prowadzenia prac badawczych oraz nakłady nie spełniające w/w warunków ujmowane są jako koszty w rachunku w sprawozdaniu z całkowitych dochodów w dacie ich poniesienia.

Amortyzacja wartości niematerialnych odbywa się według stawek odzwierciedlających przewidywany okres ich użytkowania. Grupa nie posiada wartości niematerialnych o nieokreślonym okresie użytkowania. Dla celów amortyzacji wartości niematerialnych o określonym okresie użytkowania stosowana jest metoda amortyzacji liniowej. Okresy użytkowania dla poszczególnych składników wartości niematerialnych są następujące:

Wartości niematerialne poddawane są testowi na utratę wartości jeśli istnieją przesłanki wskazujące na występowanie utraty wartości, przy czym dla wartości niematerialnych w okresie ich realizacji ewentualna utrata wartości określana jest na każdy dzień bilansowy. Skutki utraty wartości, wartości niematerialnych jak również ich amortyzacji odnoszone są w koszty działalności podstawowej.

Wartości niematerialne utrzymywane na podstawie umowy leasingu finansowego amortyzuje się przez okres ich przewidywanego użytkowania ekonomicznego na takich samych zasadach jak aktywa własne, nie dłużej jednak niż okres trwania leasingu.

Zyski lub straty wynikłe ze sprzedaży/likwidacji lub zaprzestania użytkowania pozycji wartości niematerialnych określa się jako różnicę między przychodami ze sprzedaży a wartością bilansową tych pozycji i ujmuje się je w sprawozdaniu

z całkowitych dochodów.

4.7Rzeczowe aktywa trwałe

Rzeczowe aktywa trwałe obejmują rzeczowe aktywa trwałe i nakłady na rzeczowe aktywa trwałe w budowie, które jednostka zamierza wykorzystywać w swojej działalności oraz na potrzeby administracyjne w okresie dłuższym niż 1 rok, które w przyszłości spowodują wpływ korzyści ekonomicznych do jednostki. Nakłady na rzeczowe aktywa trwałe obejmują poniesione nakłady inwestycyjne jak również poniesione wydatki na przyszłe dostawy maszyn, urządzeń i usług związanych

z wytworzeniem trwałych rzeczowych aktywów trwałych (przekazane zaliczki). Rzeczowe aktywa trwałe obejmują istotne specjalistyczne części zamienne, które funkcjonują jako element środka trwałego.

Rzeczowe aktywa trwałe i nakłady na rzeczowe aktywa trwałe w budowie ujmowane są pierwotnie w cenie nabycia lub koszcie wytworzenia. Jako odrębne pozycje rzeczowych aktywów trwałych ujmowane są także istotne komponenty. Na dzień bilansowy rzeczowe aktywa trwałe wyceniane są według kosztu pomniejszonego o dokonane odpisy amortyzacyjne oraz ewentualne odpisy z tytułu trwałej utraty wartości.

Amortyzacja rzeczowych aktywów trwałych, w tym komponentów, odbywa się według stawek odzwierciedlających przewidywany okres ich użytkowania i rozpoczyna się w miesiącu następnym po rozpoczęciu ich użytkowania. Szacunki okresu użytkowania rewidowane są corocznie. Dla celów amortyzacji rzeczowych aktywów trwałych stosowana jest metoda amortyzacji liniowej. Okresy użytkowania dla poszczególnych składników rzeczowych aktywów trwałych są następujące:

Aktywa utrzymywane na podstawie umowy leasingu finansowego amortyzuje się przez okres ich przewidywanego użytkowania ekonomicznego na takich samych zasadach jak aktywa własne, nie dłużej jednak niż okres trwania leasingu.

Zyski lub straty wynikłe ze sprzedaży / likwidacji lub zaprzestania użytkowania pozycji rzeczowych aktywów trwałych określa się jako różnicę między przychodami ze sprzedaży a wartością bilansową tych pozycji i ujmuje się je w sprawozdaniu

z całkowitych dochodów.

4.8Leasing

MSSF 16 wprowadza jednolity model rachunkowości leasingobiorcy i wymaga, aby leasingobiorca ujmował aktywa

i zobowiązania wynikające z każdego leasingu z okresem przekraczającym 12 miesięcy, chyba że bazowy składnik aktywów ma niską wartość. W dacie rozpoczęcia leasingobiorca ujmuje składnik aktywów z tytułu prawa do użytkowania bazowego składnika aktywów oraz zobowiązanie z tytułu leasingu, które odzwierciedla jego obowiązek dokonywania opłat leasingowych.

Identyfikacja leasingu

W momencie zawarcia nowej umowy, Spółka ocenia, czy umowa jest leasingiem lub czy zawiera leasing. Umowa jest leasingiem lub zawiera leasing, jeżeli na jej mocy przekazuje się prawo do kontroli użytkowania zidentyfikowanego składnika aktywów na dany okres w zamian za wynagrodzenie. Aby ocenić, czy na podstawie zawartej umowy przekazuje się prawo sprawowania kontroli nad użytkowaniem danego składnika aktywów przez dany okres, Spółka ocenia, czy przez cały okres użytkowania dysponuje łącznie następującymi prawami:

a) prawem do uzyskania zasadniczo wszystkich korzyści ekonomicznych z użytkowania zidentyfikowanego składnika aktywów oraz

b) prawem do kierowania użytkowaniem zidentyfikowanego składnika aktywów.

Jeżeli Spółka ma prawo do sprawowania kontroli nad użytkowaniem zidentyfikowanego składnika aktywów jedynie przez część okresu obowiązywania umowy, umowa zawiera leasing w odniesieniu do tej części okresu.

Prawa wynikające z umów leasingu, najmu, dzierżawy oraz innych umów, które spełniają definicję leasingu zgodnie

z wymogami MSSF 16 są ujmowane jako aktywa z tytułu praw do użytkowania bazowych składników aktywów w ramach aktywów trwałych oraz drugostronnie jako zobowiązania z tytułu leasingu.

Początkowe ujęcie i wycena

Spółka ujmuje składnik aktywów z tytułu praw do użytkowania oraz zobowiązanie z tytułu leasingu w dacie rozpoczęcia leasingu. W dacie rozpoczęcia Spółka wycenia składnik aktywów z tytułu praw do użytkowania według kosztu.

Koszt składnika aktywów z tytułu praw do użytkowania obejmuje:

a) kwotę początkowej wyceny zobowiązania z tytułu leasingu,

b) wszelkie opłaty leasingowe zapłacone w dacie rozpoczęcia lub przed tą datą, pomniejszone o wszelkie otrzymane zachęty leasingowe,

c) wszelkie początkowe koszty bezpośrednie poniesione przez leasingobiorcę, oraz

d) szacunek kosztów, które mają zostać poniesione przez leasingobiorcę w związku z demontażem i usunięciem bazowego składnika aktywów, przeprowadzeniem renowacji miejsca, w którym się znajdował, lub przeprowadzeniem renowacji bazowego składnika aktywów do stanu wymaganego przez warunki leasingu.

Opłaty leasingowe zawarte w wycenie zobowiązania z tytułu leasingu obejmują:

- stałe opłaty leasingowe;

- zmienne opłaty leasingowe, które zależą od indeksu lub stawki, wycenione początkowo z zastosowaniem tego indeksu lub tej stawki zgodnie z ich wartością w dacie rozpoczęcia;

- kwoty, których zapłaty przez leasingobiorcę oczekuje się w ramach gwarantowanej wartości końcowej;

- cenę wykonania opcji kupna, jeżeli można z wystarczającą pewnością założyć, że Spółka skorzysta z opcji kupna;

- kary pieniężne za wypowiedzenie leasingu, chyba że można z wystarczającą pewnością założyć, że Spółka nie skorzysta z opcji wypowiedzenia.

Opłaty zmienne, które nie zależą od indeksu lub stawki nie są wliczane do wartości zobowiązania z tytułu leasingu. Opłaty te są ujmowane w rachunku wyników w okresie zaistnienia zdarzenia, które powoduje ich wymagalność.

W dacie rozpoczęcia, zobowiązanie z tytułu leasingu jest wyceniane w wysokości wartości bieżącej opłat leasingowych pozostających do zapłaty w tej dacie, zdyskontowanych z zastosowaniem krańcowych stóp procentowych leasingobiorcy.

Spółka nie dyskontuje zobowiązań z tytułu leasingu przy użyciu stóp procentowych leasingu, gdyż dla celów określenia tej stopy wymagane byłyby informacje na temat niegwarantowanej wartości końcowej przedmiotu leasingu jak również bezpośrednich kosztów poniesionych przez leasingodawcę, czyli informacji, które mogą być znane tylko leasingodawcy.

Ustalenie krańcowej stopy leasingobiorcy

Krańcowe stopy procentowe zostały określone jako suma:

a) stopy wolnej od ryzyka (risk free rate), wyznaczonej na bazie IRS (Interest Rate Swap) zgodnie z okresem zapadalności stopy dyskonta i odpowiedniej stopy bazowej dla danej waluty, oraz

b) premii za ryzyko kredytowe Spółki w oparciu o marżę kredytową wyliczoną z uwzględnieniem segmentacji ryzyka kredytowego wszystkich podmiotów, w których zostały zidentyfikowane umowy leasingowe.

Późniejsza wycena

Po dacie rozpoczęcia leasingobiorca wycenia składnik aktywów z tytułu praw do użytkowania stosując model kosztu.

W celu zastosowania modelu kosztu leasingobiorca wycenia składnik aktywów z tytułu praw do użytkowania według kosztu:

a) pomniejszonego o łączne odpisy amortyzacyjne (umorzenie) i łączne odpisy aktualizujące z tytułu utraty wartości; oraz

b) skorygowanego z tytułu jakiejkolwiek aktualizacji wyceny zobowiązania z tytułu leasingu nieskutkującej koniecznością ujęcia odrębnego składnika leasingu.

Po dacie rozpoczęcia leasingobiorca wycenia zobowiązanie z tytułu leasingu poprzez:

a) zwiększenie wartości bilansowej w celu odzwierciedlenia odsetek od zobowiązania z tytułu leasingu,

b) zmniejszenie wartości bilansowej w celu uwzględnienia zapłaconych opłat leasingowych oraz

c) zaktualizowanie wyceny wartości bilansowej w celu uwzględnienia wszelkiej ponownej oceny lub zmiany leasingu lub

w celu uwzględnienia zaktualizowanych zasadniczo stałych opłat leasingowych.

Spółka aktualizuje wycenę zobowiązania z tytułu leasingu z powodu ponownej oceny gdy zaistnieje zmiana w przyszłych opłatach leasingowych wynikająca ze zmiany w indeksie lub stawce stosowanej do ustalenia opłat, gdy zmieni się kwota, której zapłaty Spółka oczekuje w ramach gwarantowanej wartości końcowej lub jeżeli Spółka zmieni ocenę prawdopodobieństwa skorzystania z opcji kupna, przedłużenia lub wypowiedzenia leasingu.

Aktualizacja zobowiązania z tytułu leasingu koryguje również wartość składnika aktywów z tytułu praw do użytkowania. Jeżeli wartość bilansowa składnika aktywów z tytułu praw do użytkowania została zmniejszona do zera, dalsze zmniejszenie wyceny zobowiązania z tytułu leasingu Spółka ujmuje w zysku lub stracie.

Amortyzacja

Aktywa z tytułu praw do użytkowania są amortyzowane liniowo przez krótszy z dwóch okresów: okres leasingu lub okres użytkowania bazowego składnika aktywów, chyba, że Spółka posiada wystarczającą pewność, że uzyska tytuł własności przed upływem okresu leasingu – wówczas prawo do użytkowania amortyzuje się od dnia rozpoczęcia leasingu do końca okresu użytkowania składnika aktywów.

Utrata wartości

Spółka stosuje MSR 36 Utrata wartości aktywów w celu określenia, czy składnik aktywów z tytułu praw do użytkowania utracił wartość oraz w celu ujęcia jakiejkolwiek zidentyfikowanej straty z tytułu utraty wartości.

Uproszczenia i praktyczne rozwiązania w zakresie zastosowania MSSF 16

Leasing krótkoterminowy

Spółka stosuje praktyczne rozwiązanie w odniesieniu do umów leasingu krótkoterminowego, które charakteryzują się okresem leasingu o długości do 12 miesięcy.

Uproszczenia dotyczące tych umów polegają na rozliczaniu opłat leasingowych jako kosztów:

- metodą liniową, przez okres trwania umowy leasingu, lub

- inną systematyczną metodą, jeżeli lepiej odzwierciedla ona sposób rozłożenia w czasie korzyści czerpanych przez korzystającego.

Leasing przedmiotów o niskiej wartości

Spółka nie stosuje ogólnych zasad ujmowania, wyceny i prezentacji zawartych w MSSF 16 do umów leasingu, których przedmiot ma niską wartość. Za składniki aktywów o niskiej wartości uważa się te, które, gdy są nowe, mają wartość nie wyższą niż 43 tys. zł przeliczone po kursie z dnia pierwszego zastosowania tj. 1 stycznia 2019 roku (co odpowiada 10 tys. EUR) lub ekwiwalentu w innej walucie według średniego kursu zamknięcia NBP na moment początkowego ujęcia umowy.

Uproszczenia dotyczące tych umów polegają na rozliczaniu opłat leasingowych jako kosztów metodą liniową, przez okres trwania umowy leasingu.

Przedmiot umowy leasingu nie może być zaliczany do przedmiotów o niskiej wartości, jeżeli z jego charakteru wynika,

że nowy (nieużywany) składnik aktywów ma zazwyczaj wysoką wartość. Jako przedmioty o niskiej wartości Spółka ujmuje np.: ekspresy do kawy, drukarki, inne małe elementy wyposażenia.

Bazowy składnik aktywów może mieć niską wartość tylko wtedy, gdy:

a) leasingobiorca może odnosić korzyści z użytkowania samego bazowego składnika aktywów lub wraz z innymi zasobami, które są dla niego łatwo dostępne, oraz

b) bazowy składnik aktywów nie jest w dużym stopniu zależny od innych aktywów ani nie jest z nimi w dużym stopniu powiązany.

4.9Utrata wartości rzeczowych aktywów trwałych i wartości niematerialnych oprócz wartości firmy

Na każdy dzień bilansowy Grupa dokonuje przeglądu wartości bilansowych posiadanego majątku trwałego i wartości niematerialnych w celu stwierdzenia, czy nie występują przesłanki wskazujące na utratę ich wartości. Jeżeli stwierdzono istnienie takich przesłanek, szacowana jest wartość odzyskiwalna danego składnika aktywów, w celu ustalenia potencjalnego odpisu z tego tytułu. W sytuacji, gdy składnik aktywów nie generuje przepływów pieniężnych, które są w znacznym stopniu niezależne od przepływów generowanych przez inne aktywa, analizę przeprowadza się dla grupy aktywów generujących przepływy pieniężne, do której należy dany składnik aktywów. Jeśli możliwe jest wskazanie wiarygodnej i jednolitej podstawy alokacji, składniki majątku trwałego Grupy alokowane są do poszczególnych jednostek generujących przepływy pieniężne lub do najmniejszych grup jednostek generujących takie przepływy, dla których można wyznaczyć wiarygodne i jednolite podstawy alokacji.

W przypadku wartości niematerialnych o nieokreślonym okresie użytkowania, test utraty wartości przeprowadzany jest corocznie oraz dodatkowo wtedy, gdy występują przesłanki wskazujące na możliwość wystąpienia utraty wartości.

Wartość odzyskiwalna ustalana jest jako wyższa spośród dwóch wartości: wartość godziwa pomniejszona o koszty sprzedaży lub wartość użytkowa. Ta ostatnia wartość odpowiada wartości bieżącej szacunku przyszłych przepływów pieniężnych zdyskontowanych przy użyciu stopy dyskonta przed opodatkowaniem uwzględniającej aktualną rynkową wartość pieniądza w czasie oraz ryzyko specyficzne dla danego składnika aktywów.

Jeżeli wartość odzyskiwalna jest niższa od wartości bilansowej składnika aktywów (lub jednostki generującej przepływy pieniężne), wartość bilansową tego składnika lub jednostki pomniejsza się do wartości odzyskiwalnej. Stratę z tytułu utraty wartości ujmuje się niezwłocznie jako koszt okresu, w którym wystąpiła.

Jeśli strata z tytułu utraty wartości ulega następnie odwróceniu, wartość netto składnika aktywów (lub jednostki generującej przepływy pieniężne) zwiększana jest do nowej oszacowanej wartości odzyskiwalnej, nie przekraczającej jednak wartości bilansowej tego składnika aktywów jaka byłaby ustalona, gdyby w poprzednich latach nie ujęto straty z tytułu utraty wartości składnika aktywów / jednostki generującej przepływy pieniężne. Odwrócenie straty z tytułu utraty wartości ujmuje się

w niezwłocznie w sprawozdaniu z całkowitych dochodów.

4.10Rezerwy na zobowiązania

Rezerwy na zobowiązania tworzone są w przypadku, kiedy na Grupie ciąży istniejący obowiązek, prawny lub zwyczajowo oczekiwany, wynikający ze zdarzeń przeszłych i gdy prawdopodobne jest, że wypełnienie tego obowiązku spowoduje konieczność wypływu środków uosabiających korzyści ekonomiczne oraz można dokonać wiarygodnego szacunku kwoty tego zobowiązania, przy czym kwoty tego zobowiązania lub termin jego wymagalności nie są pewne.

Ujmowana kwota rezerwy odzwierciedla możliwie najdokładniejszy szacunek kwoty wymaganej do rozliczenia bieżącego zobowiązania na dzień bilansowy, z uwzględnieniem ryzyka i niepewności związanej z tym zobowiązaniem. W przypadku wyceny rezerwy metodą szacunkowych przepływów pieniężnych koniecznych do rozliczenia bieżącego zobowiązania, jej wartość bilansowa odpowiada wartości bieżącej tych przepływów.

Jeśli zachodzi prawdopodobieństwo, że część lub całość korzyści ekonomicznych wymaganych do rozliczenia rezerwy będzie można odzyskać od strony trzeciej, należność tę ujmuje się jako składnik aktywów, jeśli prawdopodobieństwo odzyskania tej kwoty jest odpowiednio wysokie i da się ją wiarygodnie wycenić.

4.10.1Umowy rodzące obciążenia

Bieżące zobowiązania wynikające z umów rodzących obciążenia ujmuje się jako rezerwy. Za umowę rodzącą obciążenia uważa się umowę zawartą przez Grupę, wymuszającą nieuniknione koszty realizacji zobowiązań umownych, których wartość przekracza wysokość korzyści ekonomicznych przewidywanych w ramach umowy.

4.11Kapitały własne

Kapitały własne stanowią kapitały i fundusze tworzone zgodnie z obowiązującymi przepisami, tj. właściwymi ustawami oraz statutem. Do kapitałów własnych zaliczane są także niepodzielone zyski z lat ubiegłych. Kapitał podstawowy wykazywany jest w wartości wynikającej ze Statutu Jednostki dominującej. Niezarejestrowane wpłaty na kapitał podstawowy zaliczane są do kapitału własnego Jednostki dominującej i prezentowane są w wartości nominalnej otrzymanej wpłaty.

4.12Instrumenty finansowe klientów oraz wartości nominalne transakcji na instrumentach pochodnych (pozycje pozabilansowe)

W pozycjach pozabilansowych wykazywane są wartości nominalne pochodnych instrumentów finansowych w transakcjach zawartych z klientami i brokerami na rynku OTC oraz wartości instrumentów finansowych klientów Grupy nabytych

w regulowanym obrocie giełdowym i zdeponowanych na rachunkach klientów Grupy.

4.13Wynik z operacji na instrumentach finansowych

Wynik z operacji na instrumentach finansowych obejmuje wszystkie zrealizowane i niezrealizowane przychody i koszty związane z obrotem instrumentami finansowymi, włączając dywidendy, odsetki oraz różnice kursowe. Wynik z operacji na instrumentach finansowych obliczany jest jako różnica w wartości instrumentu w cenie sprzedaży i cenie nabycia.

Na wynik z operacji na instrumentach finansowych składają się następujące pozycje:

Wynik z aktywów finansowych wycenianych w wartości godziwej przez wynik finansowy: wynik na instrumentach finansowych z transakcji z klientami oraz brokerami;

Wynik z aktywów finansowych wycenianych w zamortyzowanym koszcie: wynik na dłużnych papierach wartościowych (wynik odsetkowy liczony metodą efektywnej stopy procentowej);

Rabaty dla klientów oraz prowizje dla brokerów wprowadzających, uzależnione od faktycznie dokonanego obrotu na instrumentach finansowych. Pozycja ta pomniejsza wynik z operacji na instrumentach finansowych.

4.14Przychody i koszty z tytułu prowizji i opłat

Przychody z tytułu prowizji i opłaty obejmują prowizje maklerskie oraz inne opłaty za usługi finansowe pobierane od klientów

i są rozpoznawane w dacie zawarcia transakcji przez klienta.

Koszty z tytułu prowizji i opłat związane są z usługami pośrednictwa finansowego zakupionymi przez Grupę i są rozpoznawane w okresie świadczenia usług.

4.15Koszty świadczeń pracowniczych

Krótkoterminowe świadczenia pracownicze w tym wpłaty do programów określonych składek, ujmowane są w okresie,

w którym Grupa otrzymała przedmiotowe świadczenie ze strony pracownika, a w przypadku wypłat z zysku lub premii gdy spełnione zostały następujące warunki:

na jednostce ciąży obecne prawne lub zwyczajowe oczekiwane zobowiązanie do dokonania wypłat w wyniku zdarzeń przeszłych, oraz

można dokonać wiarygodnej wyceny tego zobowiązania.

W przypadku świadczeń z tytułu płatnych nieobecności, świadczenia pracownicze ujmowane są w zakresie skumulowanych płatnych nieobecności, z chwilą wykonania pracy, która zwiększa uprawnienia do przyszłych płatnych nieobecności

(tzw. rezerwa na niewykorzystane urlopy). W przypadku niekumulowanych płatnych nieobecności świadczenia ujmuje się

z chwilą ich wystąpienia.

Świadczenia po okresie zatrudnienia w formie programów określonych świadczeń (odprawy emerytalne) oraz inne długoterminowe świadczenia (nagrody jubileuszowe, itp.) ustalane są przy użyciu metody prognozowanych uprawnień jednostkowych, z wyceną aktuarialną przeprowadzaną na każdy dzień bilansowy. Zyski i straty aktuarialne ujmowane są

w całości w sprawozdaniu z całkowitych dochodów. Koszty przeszłego zatrudnienia rozpoznawane są natychmiast

w stopniu, w jakim dotyczą świadczeń już nabytych, a w pozostałych przypadkach amortyzuje się je metodą liniową przez średni okres, po którym świadczenia zostają nabyte.

Zgodnie z wymogami Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 2 grudnia 2011 roku w sprawie zasad ustalania przez dom maklerski polityki zmiennych składników wynagrodzeń osób zajmujących stanowiska kierownicze, począwszy od 2012 roku jednostka dominująca stosuje politykę zmiennych składników wynagrodzeń dla osób zajmujących kluczowe stanowiska. Świadczenia, przyznawane pracownikom w ramach programu zmiennych składników wynagrodzeń, w 50% są przyznawane w formie pieniężnej a w 50% są przyznawane w formie instrumentów finansowych, których wartość jest powiązana

z sytuacją finansową jednostki dominującej. Część świadczeń przyznawanych w formie instrumentów finansowych, których wartość jest powiązana z sytuacją finansową jednostki dominującej, jest wypłacana w formie pieniężnej w okresie 3 lat od daty przyznania. Rezerwa na świadczenia pracownicze z tytułu zmiennych składników wynagrodzeń jest ujmowana zgodnie z MSR 19 w sprawozdaniu z całkowitych dochodów w pozycji Wynagrodzenia i świadczenia pracownicze.

4.16Przychody i koszty finansowe

Przychody finansowe obejmują przychody odsetkowe związane z zainwestowanymi przez Grupę środkami. Koszty finansowe obejmują koszty odsetek zapłaconych klientom, odsetek zapłaconych od leasingu finansowego oraz pozostałe odsetki od zobowiązań niezwiązane z obrotem na instrumentach finansowych.

Przychody i koszty odsetkowe ujmuje się w zysku lub stracie bieżącego okresu z zastosowaniem metody efektywnej stopy procentowej.

Przychody z tytułu dywidend są ujmowane w momencie, kiedy zostaje ustanowione prawo akcjonariuszy do otrzymania płatności.

Przychody i koszty finansowe obejmują również zyski i straty z tytułu różnic kursowych, wykazywane w kwocie netto oraz niezwiązane z obrotem na instrumentach finansowych.

4.17Opodatkowanie

Podatek dochodowy jednostki obejmuje podatek bieżący do zapłaty oraz podatek odroczony.

4.17.1Podatek bieżący

Bieżące obciążenie podatkowe jest obliczane na podstawie wyniku podatkowego (podstawy opodatkowania) danego roku obrotowego. Zysk (strata) podatkowa różni się od księgowego zysku (straty) netto w związku z wyłączeniem przychodów niepodlegających opodatkowaniu i kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów. Obciążenia podatkowe są wyliczane w oparciu o stawki podatkowe obowiązujące w danym roku obrotowym i zgodnie z przepisami podatkowymi krajów, w których zlokalizowane są siedziby oddziałów Jednostki dominującej i jej jednostek zależnych.

Regulacje dotyczące podatku od towarów i usług, podatku dochodowego od osób prawnych oraz obciążeń związanych

z ubezpieczeniami społecznymi podlegają częstym zmianom. Te częste zmiany powodują brak odpowiednich punktów odniesienia, niespójne interpretacje oraz nieliczne ustanowione precedensy, które mogłyby mieć zastosowanie. Obowiązujące przepisy zawierają również niejasności, które powodują różnice w opiniach, co do interpretacji prawnej przepisów podatkowych, zarówno pomiędzy organami państwowymi jak i przedsiębiorstwami.

Rozliczenia podatkowe oraz inne obszary działalności (na przykład kwestie celne czy dewizowe) mogą być przedmiotem kontroli organów, które uprawnione są do nakładania wysokich kar i grzywien, a wszelkie dodatkowe zobowiązania podatkowe, wynikające z kontroli, muszą zostać zapłacone wraz z wysokimi odsetkami. Te warunki powodują, że ryzyko podatkowe w Polsce jest większe niż w krajach o bardziej dojrzałym systemie podatkowym.

W konsekwencji, kwoty prezentowane i ujawniane w sprawozdaniach finansowych mogą się zmienić w przyszłości w wyniku ostatecznej decyzji organu kontroli podatkowej.

Z dniem 15 lipca 2016 roku do Ordynacji Podatkowej zostały wprowadzone zmiany w celu uwzględnienia postanowień Ogólnej Klauzuli Zapobiegającej Nadużyciom (GAAR). GAAR ma zapobiegać powstawaniu i wykorzystywaniu sztucznych struktur prawnych tworzonych w celu uniknięcia zapłaty podatku w Polsce. GAAR definiuje unikanie opodatkowania jako czynność dokonaną przede wszystkim w celu osiągnięcia korzyści podatkowej, sprzecznej w danych okolicznościach z przedmiotem i celem przepisów ustawy podatkowej. Zgodnie z GAAR taka czynność nie skutkuje osiągnięciem korzyści podatkowej, jeżeli sposób działania był sztuczny. Wszelkie występowanie (i) nieuzasadnionego dzielenia operacji, (ii) angażowania podmiotów pośredniczących mimo braku uzasadnienia ekonomicznego lub gospodarczego, (iii) elementów wzajemnie się znoszących lub kompensujących oraz (iv) inne działania o podobnym działaniu do wcześniej wspomnianych, mogą być potraktowane jako przesłanka istnienia sztucznych czynności podlegających przepisom GAAR. Nowe regulacje będą wymagać znacznie większego osądu przy ocenie skutków podatkowych poszczególnych transakcji.

Klauzulę GAAR należy stosować w odniesieniu do transakcji dokonanych po jej wejściu w życie oraz do transakcji, które zostały przeprowadzone przed wejściem w życie klauzuli GAAR ale, dla których po dacie wejścia klauzuli w życie korzyści były lub są nadal osiągane. Wdrożenie powyższych przepisów umożliwi polskim organom kontroli podatkowej kwestionowanie realizowanych przez podatników prawnych ustaleń i porozumień, takich jak restrukturyzacja i reorganizacja grupy.

4.17.2Podatek odroczony

Podatek odroczony jest wyliczany metodą bilansową w oparciu o różnice pomiędzy wartościami bilansowymi aktywów

i pasywów, a odpowiadającymi im wartościami podatkowymi wykorzystywanymi do wyliczenia podstawy opodatkowania.

Rezerwa na podatek odroczony jest tworzona od wszystkich dodatnich różnic przejściowych podlegających opodatkowaniu, natomiast składnik aktywów z tytułu podatku odroczonego jest rozpoznawany do wysokości, w jakiej jest prawdopodobne, że będzie można pomniejszyć przyszłe zyski podatkowe o rozpoznane ujemne różnice przejściowe oraz straty podatkowe bądź ulgi podatkowe jakie Grupa może wykorzystać.

Wartość składników aktywów z tytułu podatku odroczonego podlega analizie na każdy dzień bilansowy, a w przypadku gdy spodziewane przyszłe zyski podatkowe nie będą wystarczające dla realizacji składnika aktywów lub jego części, następuje jego odpis.

Podatek odroczony jest wyliczany przy użyciu stawek podatkowych, które będą obowiązywać w momencie, gdy pozycja aktywów zostanie zrealizowana lub zobowiązanie stanie się wymagalne. W sprawozdaniu z sytuacji finansowej podatek odroczony wykazywany jest po dokonaniu kompensaty w zakresie, w jakim dotyczy tej samej rezydencji podatkowej.

4.17.3Podatek bieżący i odroczony za bieżący okres sprawozdawczy

Podatek bieżący i odroczony wykazuje się jako zysk lub stratę, z wyjątkiem przypadku, gdy dotyczy on pozycji uznających lub obciążających bezpośrednio inne całkowite dochody, bo wtedy także podatek jest odnoszony w inne całkowite dochody

w sprawozdaniu z całkowitych dochodów, lub gdy wynika on z początkowego rozliczenia połączenia jednostek gospodarczych.

4.18Zysk netto na akcję

Zysk netto na akcję dla każdego okresu jest obliczony poprzez podzielenie zysku netto za dany okres przez średnią ważoną liczbę akcji w danym okresie sprawozdawczym.

5.Przychody z działalności operacyjnej

5.1Wynik z operacji na instrumentach finansowych

Bonusy i rabaty wypłacone klientom są związane między innymi z obrotem na instrumentach finansowych dokonywanych przez klienta z jednostkami Grupy kapitałowej.

Grupa kapitałowa zawiera umowy współpracy z brokerami współpracującymi, którzy otrzymują prowizje uzależnione od wygenerowanego obrotu w ramach współpracy. Generowane przychody i koszty pomiędzy Grupą a poszczególnymi brokerami dotyczą obrotu z brokerem a nie jego klientami.

Przychody operacyjne Grupy powstają: (i) ze spreadów (różnicy między ceną sprzedaży – offer a ceną kupna – bid);

(ii) z wyniku netto (zysków pomniejszonych o straty) z działalności Grupy w zakresie market making; (iii) z prowizji i opłat naliczanych klientom przez Grupę oraz (iv) z naliczanych punktów swapowych (stanowiących kwoty wynikające z różnicy

między teoretycznym kursem forward a kursem spot danego instrumentu finansowego. Poniższe zestawienie prezentuje procentowy udział poszczególnych kategorii przychodów w wyniku z operacji na instrumentach finansowych brutto.

5.2Przychody z tytułu prowizji i opłat

5.3Obszary geograficzne

*Spółka zależna XTB International Ltd. z siedzibą w Belize pozyskuje klientów z Ameryki Łacińskiej i reszty świata.

Krajem, z którego Grupa czerpie każdorazowo więcej niż 20% przychodów jest Polska z udziałem wynoszącym 33,5% (2020 rok: 37,0%). Ze względu na ogólny udział w przychodach Grupy wydzielono prezentacyjnie Polskę jako największy przychodowo rynek w Grupie. Udział pozostałych krajów w strukturze geograficznej przychodów Grupy nie przekracza w żadnym przypadku 20%.

Grupa dzieli swoje przychody na obszary geograficzne według kraju, w którym klient został pozyskany.

6.Wynagrodzenia i świadczenia pracownicze

7.Marketing

Działania marketingowe prowadzone przez Grupę koncentrują się głównie na marketingu internetowym, który wspieranyjest także innymi działaniami promocyjnymi.

8.Koszty utrzymania i wynajmu budynków

9.Pozostałe usługi obce

10.Koszty prowizji

11.Pozostałe koszty

Odpisy aktualizujące należności są wynikiem powstałych w tym okresie debetów klientów.

12.Przychody i koszty finansowe

Ujemne różnice kursowe wykazane w 2020 roku wynikają przede wszystkim z rozliczenia transakcji obniżenia kapitałów w spółce zależnej w Turcji opisanej w nocie 1.2.

Różnice kursowe dotyczą różnic z wyceny pozycji bilansowych wyrażonych w walucie innej niż funkcjonalna.

13.Informacje dotyczące segmentów działalności

Dla celów sprawozdawczości zarządczej, działalność Grupy jest podzielona na następujące dwa segmenty operacyjne:

1.Działalność detaliczna, która obejmuje świadczenie usług obrotu instrumentami finansowymi na rzecz klientów indywidualnych.

2.Działalność instytucjonalna, która obejmuje świadczenie usług obrotu instrumentami finansowymi i udostępnianie infrastruktury obrotu na rzecz podmiotów (instytucji), które z kolei świadczą usługi obrotu instrumentami finansowymi na rzecz własnych klientów pod własną marką.

Powyższe segmenty nie stanowią agregacji innych segmentów niższego szczebla. Zarząd monitoruje wyniki działalności segmentów operacyjnych rozdzielnie, w celu podjęcia decyzji o realizacji strategii, alokacji zasobów oraz oceny działalności. Działalność segmentów jest oceniania na podstawie zyskowności segmentu i jej wpływu na łączną zyskowność raportowaną w sprawozdaniu finansowym.

Ceny transferowe między segmentami operacyjnymi są ustalone w oparciu o ceny rynkowe na zasadach zbliżonych do rozliczeń z podmiotami niepowiązanymi.

Grupa zawiera transakcje jedynie z klientami zewnętrznymi. Transakcje między segmentami operacyjnymi nie są zawierane.

Wycena aktywów i zobowiązań, przychodów i kosztów segmentów oparta jest na zasadach rachunkowości stosowanych przez Grupę.

Grupa nie alokuje wyniku na działalności finansowej oraz obciążenia podatkiem dochodowym na segmenty działalności.