Wybrana zasada polityki rachunkowości - Nieruchomość inwestycyjna

Nieruchomość inwestycyjna to nieruchomość (grunt, budynek lub część budynku albo oba te elementy), posiadana w celu posiadania przychodów z czynszów lub utrzymywania w posiadaniu ze względu na wzrost ich wartości, względnie obie te korzyści. Nieruchomość inwestycyjną posiadaną na własność początkowo wycenia się według ceny nabycia lub kosztu wytworzenia. Przy początkowej wycenie uwzględnia się koszty przeprowadzenia transakcji. Przeniesienie poszczególnych nieruchomości do lub z nieruchomości inwestycyjnych następuje tylko wówczas, gdy następuje zmiana sposobu ich użytkowania. Zmiana sposobu użytkowania następuje, w przypadku gdy dana nieruchomość spełnia lub przestaje spełniać definicję nieruchomości inwestycyjnej oraz istnieją dowody świadczące o zmianie sposobu użytkowania. Grupa wycenia nieruchomości inwestycyjnych w wartości godziwej i stosuje wybraną metodę wyceny do wszystkich swoich nieruchomości inwestycyjnych. Przy ustalaniu wartości godziwej nieruchomości inwestycyjnej Spółka gwarantuje, że wartość godziwa odzwierciedla między innymi wysokość przychodów z czynszów z aktualnych umów leasingowych, jak również inne założenia, które uczestnicy rynku przyjęliby przy wycenie nieruchomości inwestycyjnej w aktualnych warunkach rynkowych. Ustalając wartość bilansową nieruchomości inwestycyjnej w oparciu o model wartości godziwej Spółka nie uwzględnia podwójnie składników aktywów lub zobowiązań, które są ujmowane jako oddzielne składniki aktywów lub zobowiązań. Koszty bieżącego utrzymania nieruchomości inwestycyjnych są ujmowane w rachunku zysków i strat w momencie ich poniesienia. Zysk lub strata wynikająca ze zmiany wartości godziwej nieruchomości inwestycyjnej wpływa na zysk lub stratę w okresie, w którym nastąpiła zmiana.

Wybrana zasada polityki rachunkowości - Inwestycje długoterminowe

Inwestycje długoterminowe to składniki aktywów trwałych, utrzymywane przez jednostkę w okresie powyżej roku od dnia bilansowego w celu osiągnięcia z nich korzyści ekonomicznych. Zalicza się do nich nieruchomości lub wartości niematerialne i prawne zaliczane do inwestycji, długoterminowe aktywa finansowe oraz inne inwestycje długoterminowe.

Wybrana zasada polityki rachunkowości - Inne długoterminowe aktywa finansowe

Do  innych długoterminowych aktywów finansowych  Grupa zalicza: udziały i akcje, które są trwałą lokatą i dają prawo kontrolowania lub wpływu na politykę jednostki będącej wystawcą tych papierów wartościowych, inne papiery wartościowe (dłużne papiery wartościowe) płatne i wymagane lub przeznaczone do zbycia w okresie przekraczającym 12 miesięcy od dnia bilansowego, udzielone pożyczki o terminie spłaty powyżej 1 roku, w kwocie wymaganej zapłaty
‎ z zachowaniem zasady ostrożności, inne długoterminowe aktywa finansowe, np. lokaty bankowe długoterminowe.

Wybrana zasada polityki rachunkowości - Zapasy

Zapasy to aktywa: przeznaczone do sprzedaży w toku zwykłej działalności gospodarczej, będące w trakcie produkcji przeznaczonej do takiej sprzedaży lub mające postać materiałów lub dostaw surowców zużywanych w procesie produkcyjnym lub w trakcie świadczenia usług. Zapasy wykazuje się w cenie nabycia lub koszcie wytworzenia nie wyższym od ceny sprzedaży netto. Wartość rozchodu ustala się następującymi metodami dla zapasów: (1) towary i materiały– wyceniane są według ceny nabycia, (2) wyroby gotowe, półfabrykaty, produkcja w toku na postawie rzeczywistego kosztu wytworzenia. Na koniec okresu sprawozdawczego Zapas wycenia się: (1) materiałów i towarów – według cen nabycia, (2) wyrobów gotowych, półfabrykatów, produkcji w toku – na podstawie rzeczywistego kosztu wytworzenia. Na koniec okresu sprawozdawczego zapasy wyceniane są według przyjętych powyżej zasad, jednakże na poziomie nie wyższym od ceny sprzedaży netto możliwej do uzyskania. Wartość netto możliwa do uzyskania to szacowana cena sprzedaży dokonywanej w normalnym toku działalności, pomniejszona o szacowane koszty wykończenia i koszty niezbędne do doprowadzenia sprzedaży do skutku.

Wybrana zasada polityki rachunkowości - Utrata wartości aktywów niefinansowych

Aktywa o nieokreślonym okresie użytkowania nie podlegają amortyzacji, lecz corocznie są testowane pod kątem możliwej utraty wartości. Aktywa amortyzowane są poddawane przeglądom pod kątem utraty wartości, jeżeli zdarzenia lub zmiany okoliczności wskazują, że wartość bilansowa może być niemożliwa do odzyskania. Odpis aktualizujący

‎z tytułu utraty wartości ujmuje się w sprawozdaniu z całkowitych dochodów i wykazuje się w wysokości, o którą wartość bilansowa składnika aktywów przewyższa wartość odzyskiwalną. Wartość odzyskiwalna stanowi wyższą z dwóch wartości: wartości godziwej pomniejszonej o koszty doprowadzenia do sprzedaży i wartości użytkowej. Dla potrzeb oceny utraty wartości aktywa grupuje się na najniższym poziomie, dla którego występują możliwe do zidentyfikowania przepływy pieniężne (ośrodki wypracowujące środki pieniężne). Niefinansowe aktywa, inne niż wartość firmy, w odniesieniu do których uprzednio stwierdzono utratę wartości, ocenia się na każdy dzień zakończenia okresu sprawozdawczego pod kątem występowania przesłanek wskazujących na możliwość odwrócenia dokonanego odpisu.

Wybrana zasada polityki rachunkowości - Należności handlowe i pozostałe należności

Należność jako  składnik aktywów to zasób kontrolowany przez jednostkę, powstały w wyniku zdarzeń przeszłych, z którego według przewidywań jednostka osiągnie w przyszłości korzyści ekonomiczne. To każdy składnik aktywów mający postać: środków pieniężnych, instrumentu kapitałowego, umownego prawa do otrzymania środków pieniężnych lub innego składnika aktywów finansowych od innej jednostki lub wymiany aktywów finansowych lub zobowiązań finansowych z inna jednostką na potencjalnie korzystnych warunkach, kontraktu, który będzie lub może być rozliczony we własnych instrumentach kapitałowych jednostki. Za należności uznaje się: (1)należności z tytułu dostaw i usług – należności powstałe w wyniku prowadzenia podstawowej działalności operacyjnej Spółki, oraz (2)pozostałe należności, w tym: pożyczki udzielone,  (3) inne należności handlowe tj. należności spełniające definicję aktywów finansowych, inne należności niefinansowe, w tym zaliczki na dostawy oraz na środki trwałe, środki trwałe w budowie, wartości niematerialne oraz na udziały i akcje  w jednostkach zależnych, współzależnych i stowarzyszonych; należności od pracowników, jeżeli ich rozliczenie nastąpi w innej formie niż przekazanie środków pieniężnych, a także należności budżetowe, rozliczenia międzyokresowe czynne. Należności o terminie wymagalności powyżej 12 miesięcy od dnia kończącego okres sprawozdawczy kwalifikuje się do aktywów długoterminowych. Do aktywów krótkoterminowych zaliczane są należności o terminie wymagalności do 12 miesięcy od dnia kończącego okres sprawozdawczy. Należności z tytułu dostaw i usług ujmuje się początkowo w wartości godziwej. Po początkowym ujęciu należności te wycenia się w wysokości zamortyzowanego kosztu przy zastosowaniu metody efektywnej stopy procentowej, z uwzględnieniem odpisów z tytułu utraty wartości, przy czym należności z tytułu dostaw i usług z datą zapadalności poniżej 12 miesięcy od dnia powstania nie podlegają dyskontowaniu. Odpisu z tytułu utraty wartości należności dokonuje się, gdy istnieją obiektywne dowody na to, że Spółka nie będzie w stanie otrzymać należnych kwot. Kwotę odpisu aktualizującego stanowi różnica pomiędzy wartością bilansową danego składnika aktywów, a wartością bieżącą szacowanych przyszłych przepływów pieniężnych, zdyskontowanych efektywną stopą procentową. Odpis aktualizujący z tytułu utraty wartości ujmowany jest w ciężar zysku lub straty.

Aktywa finansowe wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy

Kategoria ta posiada dwie podkategorie: aktywa finansowe przeznaczone do obrotu oraz wyznaczone jako wyceniane według wartości godziwej z odzwierciedleniem zmian w zysku lub stracie bieżącego okresu. Składnik aktywów finansowych jest zaliczany do tej kategorii, jeżeli został nabyty głównie w celu jego odsprzedaży w krótkim okresie. Instrumenty pochodne również klasyfikuje się jako przeznaczone do obrotu, chyba że zostały wyznaczone jako zabezpieczenia. Aktywa z tej kategorii klasyfikuje się jako aktywa obrotowe, jeżeli są przeznaczone do obrotu lub jeżeli przewiduje się ich realizację w terminie 12 miesięcy od zakończenia okresu sprawozdawczego.

Wybrana zasada polityki rachunkowości - Środki pieniężne i ich ekwiwalenty

Środki pieniężne i ich ekwiwalenty wykazuje się w sprawozdaniu z sytuacji finansowej w wartości godziwej. Na środki pieniężne i ich ekwiwalenty składają się środki pieniężne w kasie, depozyty bankowe płatne na żądanie oraz inne krótkoterminowe płynne lokaty o terminie zapadalności trzech miesięcy lub krótszym. Kredyty w rachunku bieżącym są prezentowane w sprawozdaniu z sytuacji finansowej jako składnik krótkoterminowych kredytów, pożyczek i dłużnych papierów wartościowych w ramach zobowiązań krótkoterminowych.

Wybrana zasada polityki rachunkowości - Kapitał akcyjny

Kapitał akcyjny wykazuje się w wartości nominalnej akcji wyemitowanych zgodnie ze statutem i zarejestrowanych w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS). Koszty dodatkowe bezpośrednio związane z emisją nowych akcji wykazuje się w kapitale własnym jako pomniejszenie wpływów z emisji po odjęciu opodatkowania.

Wybrana zasada polityki rachunkowości   Zysk netto na jedną  akcję 

Zysk na jedną akcję wylicza się jako iloraz przypadających na akcjonariuszy łącznych całkowitych dochodów oraz średniej ważonej liczby akcji zwykłych jednostki dominującej w ciągu roku.

Wybrana zasada polityki rachunkowości - Zobowiązania 

Zobowiązania stanowią obecny, wynikający ze zdarzeń przeszłych obowiązek, którego wypełnienie, według oczekiwań, spowoduje wypływ środków zawierających w sobie korzyści ekonomiczne. Do zobowiązań zalicza się: (1)zobowiązania z tytułu kredytów, dłużnych papierów wartościowych, pożyczek, (2) zobowiązania z tytułu leasingu,(3) zobowiązania z tytułu dostaw i usług, (4)pozostałe zobowiązania finansowe,(5) pozostałe zobowiązania niefinansowe.

Zobowiązania długoterminowe: Zobowiązania zalicza się do zobowiązań długoterminowych kiedy jednostka oczekuje, że: zostanie ono uregulowane w toku normalnego cyklu operacyjnego jednostki, jest w jej posiadaniu przede wszystkim z przeznaczeniem do obrotu, jest wymagane w okresie powyżej 12 miesięcy od końca okresu sprawozdawczego, Grupa posiada bezwarunkowego prawo do odroczenia terminu wymagalności zobowiązania o co najmniej 12 miesięcy od zakończenia okresu sprawozdawczego.

Zobowiązania krótkoterminowe: Zobowiązania zalicza się do zobowiązań krótkoterminowych  kiedy jednostka oczekuje, że: zostanie ono uregulowane w toku normalnego cyklu operacyjnego jednostki, jest w jej posiadaniu przede wszystkim z przeznaczeniem do obrotu, jest wymagane w ciągu 12 miesięcy od końca okresu sprawozdawczego, Spółka nie posiada bezwarunkowego prawa do odroczenia terminu wymagalności zobowiązania o co najmniej 12 miesięcy od zakończenia okresu. Zobowiązania z tytułu dostaw towarów i usług oraz z tytułu świadczeń pracowniczych  zalicza się do zobowiązań krótkoterminowych, nawet jeśli są  wymagalne w terminie dłuższym niż 12 miesięcy od zakończenia okresu sprawozdawczego. Wszystkie pozostałe zobowiązania zalicza się do zobowiązań długoterminowych.

Zobowiązania z tytułu leasingu: W dacie rozpoczęcia zobowiązanie z tytułu leasingu wycenia się  w wysokości wartości bieżącej opłat leasingowych pozostających do zapłaty w tej dacie. Opłaty leasingowe dyskontuje się z zastosowaniem stopy procentowej leasingu, jeżeli stopę tę można z łatwością ustalić. W przeciwnym razie leasingobiorca stosuje krańcową stopę procentową leasingobiorcy. W dacie rozpoczęcia opłaty leasingowe zawarte w wycenie zobowiązania z tytułu leasingu obejmują następujące opłaty za prawo do użytkowania bazowego składnika aktywów podczas okresu leasingu, które pozostają do zapłaty w tej dacie: stałe opłaty leasingowe pomniejszone o wszelkie należne zachęty leasingowe; zmienne opłaty leasingowe, które zależą od indeksu lub stawki, wycenione początkowo z zastosowaniem tego indeksu lub tej stawki zgodnie z ich wartością w dacie rozpoczęcia, kwoty, których zapłaty przez leasingobiorcę oczekuje się w ramach gwarantowanej wartości końcowej, cenę wykonania opcji kupna, jeżeli można z wystarczającą pewnością założyć, skorzystanie z tej opcji, oraz kary pieniężne za wypowiedzenie leasingu, jeżeli w warunkach leasingu przewidziano, że umowa może zostać rozwiązana w ten sposób. Po dacie rozpoczęcia leasingobiorca wycenia zobowiązanie z tytułu leasingu poprzez: zwiększenie wartości bilansowej w celu odzwierciedlenia odsetek od zobowiązania z tytułu leasingu, zmniejszenie wartości bilansowej w celu uwzględnienia zapłaconych opłat leasingowych oraz zaktualizowanie wyceny wartości bilansowej w celu uwzględnienia wszelkiej ponownej oceny lub zmiany leasingu, lub w celu uwzględnienia zaktualizowanych zasadniczo stałych opłat leasingowych. Odsetki od zobowiązania z tytułu leasingu w każdym terminie w ciągu okresu leasingu są kwotą, w ramach której uzyskuje się stałą okresową stopę procentową w stosunku do nieuregulowanego salda zobowiązania z tytułu leasingu. Okresowa stopa oprocentowania jest stopą dyskontową, Po dacie rozpoczęcia, o ile koszty nie zostały uwzględnione w wartości bilansowej innego składnika aktywów zgodnie z innymi obowiązującymi standardami, leasingobiorca ujmuje w wyniku zarówno: odsetki od zobowiązania z tytułu leasingu oraz zmienne opłaty leasingowe nieuwzględnione w wycenie zobowiązania z tytułu leasingu w okresie, w którym ma miejsce zdarzenie lub zachodzi warunek, które uruchamiają te płatności.

Wybrana zasada polityki rachunkowości - Podatek dochodowy odroczony

W związku z ujemnymi przejściowymi różnicami między wykazywaną w księgach rachunkowych wartością aktywów i zobowiązań a ich wartością podatkową, stratą podatkową oraz ulgami inwestycyjnymi możliwymi do odliczenia w przyszłości ustalane są aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego. Aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego są ujmowane, jeżeli istnieje prawdopodobieństwo, że w przyszłości zostanie osiągnięty dochód do opodatkowania, który umożliwi wykorzystanie różnic przejściowych, strat podatkowych oraz ulg inwestycyjnych możliwych do odliczenia w przyszłości. Zobowiązania z tytułu odroczonego podatku dochodowego tworzy się w odniesieniu do dodatnich różnic przejściowych między wykazywaną w księgach rachunkowych wartością aktywów i zobowiązań a ich wartością podatkową.

 Aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego tworzone są od ujemnych różnic przejściowych pomiędzy wartością podatkową aktywów i zobowiązań, a ich wartością bilansową w sprawozdaniu finansowym. Aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego ujmuje się, jeżeli jest prawdopodobne, że w przyszłości osiągnięty zostanie dochód do opodatkowania, który umożliwi potrącenie różnic przejściowych lub wykorzystanie strat podatkowych.

Nie ujmuje się zobowiązań z tytułu podatku odroczonego ani aktywów z tytułu podatku odroczonego, jeżeli wynikają one z początkowego ujęcia składnika aktywów lub zobowiązań pochodzących z transakcji, jeżeli transakcja ta: nie jest transakcją połączenia jednostek gospodarczych, oraz w czasie wystąpienia nie ma wpływu na zysk lub stratę brutto ani na dochód podlegający opodatkowaniu.

Wybrana zasada polityki rachunkowości – Rezerwy

Rezerwy ujmuje się, jeżeli Spółki z grupy posiadają bieżące prawne lub zwyczajowe zobowiązanie wynikające z przeszłych zdarzeń; istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że w celu rozliczenia tych zobowiązań konieczne będą wydatki środków; oraz wartość ta została oszacowana w sposób wiarygodny. Jeżeli występuje szereg podobnych zobowiązań, prawdopodobieństwo konieczności wydatkowania środków w celu ich rozliczenia określa się dla całej grupy podobnych zobowiązań. Rezerwę ujmuje się nawet wówczas, gdy prawdopodobieństwo wydatkowania środków w związku z jedną pozycją zawierającą się w grupie zobowiązań jest niewielkie.

Rezerwy wycenia się według wartości bieżącej kosztów oszacowanych zgodnie z najlepszą wiedzą przez Kierownictwo Spółki, których poniesienie jest niezbędne w celu rozliczenia bieżącego zobowiązania na dzień zakończenia okresu sprawozdawczego. Stopa dyskonta zastosowana do ustalenia wartości bieżącej odzwierciedla aktualną ocenę rynkową wartości pieniądza w czasie oraz ryzyko związane konkretnie z danym składnikiem zobowiązań.

 Wybrana zasada polityki rachunkowości - przychody ze sprzedaży

Przychody ze sprzedaży ujmuje się w wartości godziwej zapłaty otrzymanej lub należnej, po pomniejszeniu o podatek od towarów i usług, rabaty i opusty. Przychody ze sprzedaży ujęte w wyżej określonej wysokości, koryguje się na koniec każdego okresu sprawozdawczego o zmianę wartości godziwej wbudowanych instrumentów pochodnych, wyodrębnionych z umów zasadniczych sprzedaży. Przychody ze sprzedaży korygowane są o wynik z rozliczenia instrumentów pochodnych zabezpieczających przyszłe przepływy pieniężne, zgodnie z zasadą, że wycenę pochodnego instrumentu zabezpieczającego w części stanowiącej zabezpieczenie efektywne ujmuje się w tej samej pozycji zysku lub straty, w której ujmowana jest wycena pozycji zabezpieczanej w momencie, kiedy pozycja zabezpieczana wpływa na zysk lub stratę. W przychodach ze sprzedaży ujmowane są przychody powstające z bieżącej działalności operacyjnej tj. przychody ze sprzedaży produktów, usług, towarów i materiałów, z uwzględnieniem udzielonych rabatów i innych zmniejszeń ceny sprzedaży. Przychody ze sprzedaży produktów, towarów i materiałów uznaje się za zrealizowane, gdy: Grupa przekazała nabywcy znaczące ryzyko i korzyści wynikające z praw własności do towarów, wyrobów gotowych i materiałów, Grupa przestaje być trwale zaangażowana w zarządzanie sprzedanymi towarami, wyrobami gotowymi i materiałami w stopniu, w jakim funkcję taką realizuje wobec zapasów, do których ma prawo własności, ani też nie sprawuje nad nimi efektywnej kontroli. kwotę przychodów można wycenić wiarygodni, istnieje prawdopodobieństwo, że Grupa uzyska korzyści ekonomiczne z tytułu transakcji, koszty poniesione oraz te, które zostaną poniesione przez Spółkę w związku z transakcją, można wycenić w sposób wiarygodny. Przeniesienie własności przedmiotu transakcji następuje z chwilą przekazania nabywcy znaczących ryzyk i korzyści wynikających z praw własności towarów zgodnie z zastosowaną dla danej transakcji.

Wybrana zasada polityki rachunkowości - Koszty

Za koszty uznaje się uprawdopodobnione zmniejszenie w okresie sprawozdawczym korzyści ekonomicznych, o wiarygodnie określonej wartości, w formie zmniejszenia wartości aktywów albo zwiększenia wartości zobowiązań i rezerw, które doprowadzą do zmniejszenia kapitału własnego lub zwiększenia jego niedoboru w inny sposób niż wycofanie środków przez właścicieli. Koszty ujmuje się w zysku lub stracie na podstawie bezpośredniego związku pomiędzy poniesionymi kosztami, a osiągnięciem konkretnych przychodów, tzn. stosując zasadę współmierności, poprzez rachunek rozliczeń międzyokresowych kosztów czynnych i biernych. Koszt własny sprzedaży koryguje się na koniec każdego okresu sprawozdawczego o zmianę wartości godziwej wbudowanych instrumentów pochodnych, wyodrębnionych z umów zasadniczych zakupu. Rachunek kosztów prowadzony jest w układzie rodzajowym oraz w układzie miejsc powstawania kosztów. Za podstawowy układ sprawozdawczy kosztów ujętych w zysku lub stracie przyjmuje się wariant kalkulacyjny.

Wybrana zasada polityki rachunkowości - Przychody finansowe

Przychody finansowe stanowią głównie przychody związane z finansowaniem działalności, w tym: zyski z tytułu różnic kursowych netto powstające wyłącznie na zobowiązaniach związanych z finansowaniem działalności (pożyczki, kredyty, obligacje, leasing finansowy itp.), przychody z realizacji oraz wyceny do wartości godziwej instrumentów pochodnych związanych z zobowiązaniami finansującymi działalność. Przychody z tytułu odsetek ujmuje się stosownie do upływu czasu, metodą efektywnej stopy procentowej. Jeżeli następuje utrata wartości należności, Grupa obniża jej wartość bilansową do wartości odzyskiwalnej, którą stanowią szacowane przyszłe przepływy pieniężne zdyskontowane według pierwotnej efektywnej stopy procentowej danego instrumentu i rozlicza dyskonto w dalszym ciągu jako przychody z tytułu odsetek. Przychody z tytułu odsetek od pożyczek udzielonych o zmniejszonej wartości ujmuje się według pierwotnej efektywnej stopy procentowej. 

Wybrana zasada polityki rachunkowości - Podatek dochodowy

Podatek dochodowy od zysku lub straty za rok obrotowy obejmuje podatek dochodowy bieżący i odroczony. Podatek dochodowy ujmuje się w zysku lub stracie bieżącego okresu, z wyjątkiem kwot dotyczących pozycji ujętych bezpośrednio w innych całkowitych dochodach lub w kapitale własnym, w którym to przypadku podatek dochodowy wykazuje się w innych całkowitych dochodach lub w kapitale własnym.

Bieżąca część podatku dochodowego to przewidywana kwota podatku od dochodu do opodatkowania za dany rok, obliczona na podstawie stawek podatkowych uchwalonych na dzień zakończenia okresu sprawozdawczego, wraz z wszelkimi korektami podatku za lata poprzednie. Podatek odroczony wyliczany jest metodą zobowiązaniową, ‎w oparciu o przejściowe różnice pomiędzy wartością podatkową aktywów i zobowiązań a ich wartością bilansową w sprawozdaniu finansowym oraz straty podatkowe i ulgi inwestycyjne. Wysokość podatku odroczonego ustala się na podstawie stawek (i przepisów) podatkowych, obowiązujących prawnie lub faktycznie na dzień zakończenia okresu sprawozdawczego i które zgodnie z przewidywaniami będą obowiązywały w momencie realizacji aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego lub rozliczenia zobowiązań z tytułu odroczonego podatku dochodowego.

Wybrana zasada polityki rachunkowości - Instrumenty finansowe

Transakcje zakupu i sprzedaży inwestycji, w tym standaryzowane transakcje kupna lub sprzedaży aktywów finansowych, ujmuje się na dzień przeprowadzenia (zawarcia) transakcji początkowo według wartości godziwej powiększonej o koszty transakcyjne, z wyjątkiem aktywów i zobowiązań finansowych wycenianych w wartości godziwej przez zysk lub stratę, które początkowo ujmowane są w wartości godziwej. Inwestycje wyłącza się z ksiąg rachunkowych, gdy prawa do uzyskiwania przepływów pieniężnych z ich tytułu wygasły lub prawa te zostały przeniesione i dokonano przeniesienia zasadniczo całego ryzyka i wszystkich pożytków z tytułu ich własności. W przypadku braku przeniesienia zasadniczo całego ryzyka i wszystkich pożytków z tytułu posiadania składnika aktywów, inwestycje wyłącza się z ksiąg rachunkowych z chwilą utraty kontroli przez Spółkę nad danym składnikiem aktywów.

Wybrana zasada polityki rachunkowości - Aktywa finansowe wyceniane w wartości godziwej przez zysk lub stratę

Zyski i straty na składniku aktywów finansowych zaliczonym do wycenianych w wartości godziwej przez zysk lub stratę wykazuje się w zysku lub stracie w okresie, w którym powstał.

Wybrana zasada polityki rachunkowości - Pozostałe zobowiązania finansowe

Po początkowym ujęciu, Grupa dokonuje wyceny wszystkich zobowiązań finansowych, poza zaklasyfikowanymi do kategorii wycenianych w wartości godziwej przez zysk lub stratę, w wysokości zamortyzowanego kosztu, przy zastosowaniu metody efektywnej stopy procentowej, za wyjątkiem: zobowiązań finansowych, które powstają wtedy, kiedy transfer aktywów finansowych nie kwalifikuje się do zaprzestania ujmowania (wyłączenia z ksiąg rachunkowych). umów gwarancji finansowych, które wycenia w wyższej z dwóch kwot: wartości ustalonej zgodnie z zasadami opisanymi w punkcie 2.2.16 Rezerwy lub wartości początkowo ujętej, pomniejszonej o skumulowaną amortyzację ustaloną zgodnie z MSR 18 Przychody.

Wybrana zasada polityki rachunkowości - Zobowiązania i aktywa warunkowe

Zobowiązanie warunkowe jest: możliwym obowiązkiem, który powstaje na skutek zdarzeń przeszłych, a istnienie tego obowiązku zostanie potwierdzone dopiero w momencie wystąpienia lub nie wystąpienia jednego lub większej ilości niepewnych przyszłych zdarzeń, które nie w pełni podlegają kontroli jednostki, lub obecnym obowiązkiem, który powstaje na skutek zdarzeń przeszłych, ale nie jest ujmowany w sprawozdaniu, ponieważ: nie jest prawdopodobne, aby konieczne było wydatkowanie środków zawierających w sobie korzyści ekonomiczne w celu wypełnienia obowiązku lub kwoty obowiązku (zobowiązania) nie można wycenić wystarczająco wiarygodnie. Do zobowiązań warunkowych zalicza się m.in.: gwarancje i poręczenia oraz weksle na rzecz osób trzecich, wynikające z umów, zobowiązania z tytułu odszkodowań za szkody powstałe w wyniku działalności gospodarczej, od spraw pozostających w postępowaniu, zawieszone warunkowo kary za gospodarcze korzystanie ze środowiska naturalnego, inne zobowiązania warunkowe wynikające z zawartych umów.

Wybrana zasada rachunkowości - Transakcje z podmiotami powiązanymi

Jednostkami powiązanymi Grupy są w szczególności jednostko stowarzyszone i zależne oraz członkowie kluczowego personelu Grupy.. Transakcje realizowane wewnątrz Grupy pomiędzy podmiotami powiązanymi zawierane są na warunkach rynkowych w oparciu o ceny rynkowe. Transakcje wewnątrz Grupy podlegają weryfikacji w oparciu o przepisy iw zakresie cen transferowych wynikające z ustaw oraz zasady określone w dokumentacji cen transferowych Grupy.

Wybrana zasada polityki rachunkowości - Przepływy pieniężne

Sprawozdanie z przepływów pieniężnych sporządzane jest metodą pośrednią. Odsetki oraz dywidendy otrzymane, kwalifikowane są jako działalność inwestycyjna. Wypłacone odsetki oraz dywidendy klasyfikowane są do działalności finansowej.

Inne zasady polityki rachunkowości

Wskazane powyżej wybrane zasady polityki rachunkowości Grupy w całości umożliwiają zrozumienie przedkładanego skonsolidowanego sprawozdania finansowego za 2023 rok. Nie jest konieczne dokonywanie ujawnień w zakresie innych niż wyżej wymienione zasad polityki rachunkowości.

Ryzyko utraty płynności

Zarządzanie ryzykiem utraty płynności zakłada utrzymywanie odpowiedniego poziomu środków pieniężnych oraz dostępność finansowania działalności Spółki poprzez kredyt w rachunku bieżącym.

Informacja o  kredytach  Spółki  dominującej Termo-Rex SA 

W czerwcu 2023 roku Spółka przedłużyła na okres 12 miesięcy lat umowę kredytu obrotowego w rachunku bieżącym z MBank SA. Na dzień 31.12.2023 roku kredyt w rachunku bieżącym wykorzystano na poziomie 970 tys. zł. Zabezpieczeniem w/w kredytu na rzecz MBanku SA jest gwarancja udzielona przez BGK SA. W maju 2021 roku Emitent zawarł z podmiotem dominującym t. Jawel-Centrum sp. z o.o. umowę pożyczki o wartości 41 tys. zł., a następnie aneks zwiększający kwotę udzielonej pożyczki do 162 tys. zł. Pożyczka została udzielona przy zastosowaniu stałej stopy procentowej wynoszącej w skali roku 4%. Pierwotnie termin spłaty upływał z dniem ‎31 grudnia 2022 roku. Na mocy porozumienia został wydłużony do 31 grudnia 2024 roku. Na dzień 31 grudnia 2023 roku i na dzień sporządzenia raportu stan zobowiązań z tytułu pożyczek krótkoterminowych otrzymanych przez Emitenta od Jawel- Centrum Sp. z o.o. z siedzibą w Jaworznie wynosił 99 tys. zł. w tym 6,0 tys. zł. należności tytułem odsetek. W styczniu i marcu 2023 roku Emitent zawarł z podmiotem zależnym CKTiS SA umowę pożyczki o wartości 350 tys. zł ‎z terminem jej spłaty przypadającym na 31 lipca 2023r. Pożyczka została udzielona przy zastosowaniu oprocentowania wg. stopy bazowej WIBOR 3M z zastosowaniem marży na poziomie 2%. Na dzień 31 grudnia 2023 roku stan zobowiązań z tytułu tych pożyczek krótkoterminowych otrzymanych przez Emitenta od spółki zależnej CKTiS SA z siedzibą w Starej Białej wynosił 0,0 tys. zł.

Informacja o  kredytach i gwarancjach CKTiS SA.

Spółka CKTiS SA zawarła z Bankiem Pekao SA o/ Warszawa  umowę krótkoterminowego  kredyt obrotowego w rachunku bieżącym w kwocie 1 000 tys. zł. zabezpieczonego gwarancją udzieloną przez BGK SA. Stan zobowiązań na dzień 31.12.2023r. - 0 tys. zł. W lutym 2023 roku spółka CKTIS SA zawarła z BNP Paribas SA na okres 24 miesięcy, umowę finansowania zakup środka transportowego – ładowarka teleskopowa Manitou Wartość umowy pożyczki wyniosła 877 tys. zł. Stan zobowiązań z tytułu tej umowy na dzień 31.12.2023r. wynosi 414 tys. zł

Spółka CKTIS SA zawarła umowy w zakresie linii gwarancji ubezpieczeniowych z:

Towarzystwem Ubezpieczeniowym PZU SA  umowę okresową o gwarancje ubezpieczeniowe nr UO/GKR/68/2013-071 z limitem 1 900 tys. zł. Kwota udzielonych gwarancji na dzień 31.12.2023r.- 342 tys. zł.

Towarzystwem Ubezpieczeniowym WARTA SA umowę okresową o gwarancje ubezpieczeniowe nr ŁO/UL/03/2014 z limitem 1 000 tys. zł. Kwota udzielonych  gwarancji na dzień 31.12.2023r. – 42 tys. zł.

Towarzystwem Ubezpieczeniowym HESTIA  SA umowę okresową o gwarancje ubezpieczeniowe nr H/05/2020 z limitem 1 000 tys. zł. Kwota udzielonych  gwarancji na dzień 31.12.2023r. – 1 010 tys. zł.

Wskaźnik bieżącej płynności w 2023 roku utrzymywał się na poziomie  1,9 a wskaźnik płynności szybkiej wynosił 1,4 a wskaźnik płynności gotówkowej 0,2. W analogicznym okresie roku ubiegłego kształtowały się one odpowiednio: wskaźnik płynności finansowej bieżącej 1,6 wskaźnik płynności szybkiej 1,3, wskaźnik płynności gotówkowej 0,02. W 2023 poziom wszystkich wskaźników płynnościowych jest zadawalający i potwierdza zdolność Grupy do terminowego realizowania swoich zobowiązań. W 2023 i 2022 roku spółka szczególną  uwagę zwracała na wysokość zobowiązań finansowych wobec banków, instytucji finansowych, urzędów oraz kontrahentów.

Ryzyko zmiany stóp procentowych

W przypadku Grupy ryzyko rosnących stóp procentowych związane jest z długoterminowymi oraz krótkoterminowymi kredytami. Zmienne oprocentowanie oparte o model stawka WIBOR plus marża banku narażają Spółki z Grupy na ryzyko zmiany przepływów pieniężnych w wyniku zmian stóp procentowych. Grupa korzysta z finansowania zewnętrznego wyrażonego w złotych polskich. Kilkumiesięczna stabilizacja stóp procentowych przez Radę Polityki Pieniężnej utwierdza stanowisko iż w perspektywie kilku kolejnych kwartałów ryzyko rosnących stóp procentowych zmalało, nie może być jednak ignorowane. Kwota odsetek  od kredytów, pożyczek leasingów naliczonych i zapłaconych przez Grupę na koniec 2023 roku wynosi 173 tys. zł. i w porównaniu do analogicznego okresu roku ubiegłego jest niższa o 27 tys. zł. tj. 13,5%. Ryzyko związane z istniejącym zadłużeniem zostało uznane za istotne z punktu widzenia wpływu na wyniki, dlatego też w obecnej chwili zarządzanie ryzykiem stóp procentowych, monitorowanie sytuacji rynkowej oraz wdrożenie polityki redukcji zadłużenia to priorytety na najbliższy rok. W przypadku wzrostu zadłużenia z tytułu kredytów bankowych i pożyczek zostaną podjęte działania w celu odpowiedniego zabezpieczenia przed zmianą stóp procentowych.