3.5.4.        Środki trwałe

Środki trwałe są wyceniane w cenie nabycia powiększonej o wszystkie koszty bezpośrednio związane z zakupem i przystosowaniem składnika majątku do stanu zdatnego do używania lub koszcie wytworzenia pomniejszonym o odpisy umorzeniowe oraz ewentualne odpisy z tytułu utraty wartości.

Koszty poniesione po wprowadzeniu środka trwałego do użytkowania, takie jak koszty napraw, przeglądów, opłaty eksploatacyjne, wpływają na wynik finansowy okresu sprawozdawczego, w którym zostały poniesione. Jeżeli jest jednak możliwe wykazanie, że poniesione nakłady spowodowały zwiększenie oczekiwanych przyszłych korzyści ekonomicznych z tytułu posiadania danego środka trwałego ponad korzyści przyjmowane pierwotnie, w takim przypadku zwiększają one wartość początkową tego środka trwałego (tzw. ulepszenie).

W momencie likwidacji lub sprzedaży środków trwałych, zyski lub straty wynikające z tego faktu ujmowane są w sprawozdaniu z sytuacji finansowej jako różnica między przychodami netto ze zbycia (jeśli takie były) a wartością bilansową tej pozycji.

Środki trwałe, są amortyzowane liniowo w okresie odpowiadającym szacowanemu okresowi ich ekonomicznej użyteczności, który kształtuje się następująco:

Budynki, lokale i obiekty inżynierii lądowej i wodnej                                                               22 - 40 lat

Urządzenia techniczne i maszyny                                                                                            2 - 15 lat

Środki transportu                                                                                                                        5 - 7 lat

Inne środki trwałe                                                                                                                     5 - 10 lat

Środki trwałe o niskiej jednostkowej wartości początkowej, to znaczy nie przekraczającej 10 tys. zł amortyzowane są jednorazowo w miesiącu wprowadzenia ich do ewidencji.

Raz w roku dokonywana jest weryfikacja stawek amortyzacyjnych środków trwałych. W uzasadnionych przypadkach Zarząd Jednostki dominującej podejmuje decyzję o zmianie stawki amortyzacyjnej dla danego środka trwałego zgodnie z okresem ekonomicznej użyteczności.

3.5.5.        Środki trwałe w budowie

Środki trwałe w budowie są wyceniane w wysokości ogółu kosztów pozostających w bezpośrednim związku z ich nabyciem lub wytworzeniem, w tym kosztów finansowych (z wyjątkiem różnic kursowych nie będących korektą płaconych odsetek), pomniejszonych o odpisy z tytułu utraty wartości. Środki trwałe w budowie nie są amortyzowane do momentu zakończenia ich budowy i oddania do użytkowania.

3.5.6.        Zapasy

Wycena poszczególnych składników rzeczowych aktywów obrotowych dokonywana jest w następujący sposób:

1.         materiały według cen nabycia,

2.         produkty gotowe według technicznego kosztu wytworzenia,

3.         półprodukty i produkcja w toku według technicznego kosztu wytworzenia,

4.         towary handlowe-według  cen nabycia.

Techniczny koszt wytworzenia produktów gotowych stanowią koszty, które można odnieść na jednostkę kalkulacyjną, obejmują:

1.         koszty pozostające w bezpośrednim związku z danym produktem, m. in.:

2.         materiały bezpośrednie,

3.         wynagrodzenia pracowników produkcyjnych,

4.         narzuty na wynagrodzenia,

5.         zużycie energii elektrycznej i cieplnej ,

6.         usługi obce bezpośrednio dotyczące produkcji wyrobów,

7.         zużycie opakowań, w tym folie, kartony wraz z usługą pakowania,

8.         narzut kosztów pośrednio produkcyjnych (wydziałowych) z okresu wytworzenia produktów gotowych.

Wartość zapasów aktualizuje się uwzględniając stopień utraty ich wartości poprzez dokonanie odpisu aktualizującego. Grupa Kapitałowa dokonuje okresowych ocen ryzyka utraty wartości zapasów dla poszczególnych pozycji i na tej podstawie ustala wartość koniecznego odpisu dla zapasów zgodnie z polityką rachunkowości.

Zasady ustalania odpisów aktualizujących wartość bilansową zapasów zostały określone w następujący sposób:

1.          dla składników, zalegających od 12 do 24 miesięcy w 5%,

1.          dla składników, zalegających powyżej 24 miesięcy w 100%,

Powyższe zasady dotyczące ustalania odpisów aktualizujących wartość zapasów nie mają zastosowania dla zapasów, które utraciły ekonomiczną użyteczność tzn. nie ma możliwości zużycia ich w procesie produkcyjnym oraz nie ma możliwości lub są ograniczone możliwości ich sprzedaży.

W takich przypadkach wartość zapasów jest odpisywana w 100% - obciążając pozostałe koszty operacyjne. W przypadku ustania przyczyny dokonania odpisu aktualizującego wartość rzeczowych składników obrotowych jest ona odnoszona na dobro pozostałych przychodów operacyjnych.

Informacja o odpisach aktualizujących zapasy zamieszczono w nocie 8.2.

3.5.7.        Koszty finansowania zewnętrznego

Koszty finansowania zewnętrznego bezpośrednio związanego z nabyciem lub wytworzeniem składników majątku wymagających dłuższego okresu czasu, aby mogły być zdatne do użytkowania lub odsprzedaży, są doliczane do kosztów wytworzenia takich środków trwałych, aż do momentu oddania tych środków trwałych do użytkowania.

Wszelkie pozostałe koszty finansowania zewnętrznego są odnoszone bezpośrednio w sprawozdanie z całkowitych dochodów w okresie, w którym zostały poniesione.

3.5.10.      Leasing

Kwalifikacja środków trwałych używanych na podstawie umów leasingowych do środków trwałych wykazywanych w sprawozdaniu finansowym zależy od spełnienia przesłanek wynikających z MSSF 16.

Grupa jako leasingobiorca

Dla każdej zawartej umowy Grupa podejmuje decyzję, czy umowa jest lub zawiera leasing. Leasing został zdefiniowany jako umowa lub część umowy, która przekazuje prawo do kontroli użytkowania zidentyfikowanego składnika aktywów (bazowy składnik aktywów) na dany okres w zamian za wynagrodzenie. W tym celu analizuje się trzy podstawowe aspekty:

·        czy umowa dotyczy zidentyfikowanego składnika aktywów, który albo jest wyraźnie określony w umowie lub też w sposób dorozumiany w momencie udostępnienia składnika aktywów Grupie,

·        czy Grupa ma prawo do uzyskania zasadniczo wszystkich korzyści ekonomicznych z użytkowania składnika aktywów przez cały okres użytkowania w zakresie określonym umową,

·        czy Grupa ma prawo do kierowania użytkowaniem zidentyfikowanego składnika aktywów przez cały okres użytkowania.

W dacie rozpoczęcia Grupa ujmuje składnik aktywów z tytułu prawa do użytkowania i zobowiązanie z tytułu leasingu. Prawo do użytkowania jest pierwotnie wyceniane w cenie nabycia składającej się z wartości początkowej zobowiązania z tytułu leasingu, początkowych kosztów bezpośrednich, szacunku kosztów przewidywanych w związku z demontażem bazowego składnika aktywów i opłat leasingowych zapłaconych w dacie rozpoczęcia lub przed nią, pomniejszonych o zachęty leasingowe.

Grupa amortyzuje prawa do użytkowania metodą liniową od daty rozpoczęcia do końca okresu użytkowania prawa do użytkowania lub do końca okresu leasingu, w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza. Jeśli występują ku temu przesłanki, prawa do użytkowania poddaje się testom na utratę wartości zgodnie z MSR 36.

Na dzień rozpoczęcia Grupa wycenia zobowiązanie z tytułu leasingu w wartości bieżącej opłat leasingowych pozostających do zapłaty z wykorzystaniem stopy procentowej leasingu, jeśli można ją łatwo ustalić. W przeciwnym wypadku stosuje się krańcową stopę procentową leasingobiorcy.

Opłaty leasingowe uwzględniane w wartości zobowiązania z tytułu leasingu składają się ze stałych opłat leasingowych, zmiennych opłat leasingowych zależnych od indeksu lub stawki, kwot oczekiwanych do zapłaty jako gwarantowana wartość końcowa oraz płatności z tytułu opcji wykonania kupna, jeśli ich wykonanie jest racjonalnie pewne.

W kolejnych okresach zobowiązanie z tytułu leasingu jest pomniejszane o dokonane spłaty i powiększane o naliczone odsetki. Wycena zobowiązania z tytułu leasingu jest aktualizowana w celu odzwierciedlenia zmian umowy oraz ponownej oceny okresu leasingu, wykonania opcji kupna, gwarantowanej wartości końcowej lub opłat leasingowych zależnych od indeksu lub stawki. Co do zasady aktualizacja wartości zobowiązania jest ujmowana jako korekta składnika aktywów z tytułu prawa do użytkowania.

Grupa stosuje dopuszczone standardem praktyczne rozwiązania dotyczące leasingów krótkoterminowych oraz leasingów, w których bazowy składnik aktywów jest niskiej wartości. W odniesieniu do takich umów zamiast ujmować aktywa z tytułu prawa do użytkowania i zobowiązania z tytułu leasingu, opłaty leasingowe ujmuje się w wyniku metodą liniową w trakcie okresu leasingu.

Grupa prezentuje prawa do użytkowania w tych samych pozycjach sprawozdania z sytuacji finansowej, co bazowe składniki aktywów, a więc w rzeczowych aktywach trwałych. 

Prawo użytkowania wieczystego gruntów jest przez Grupę oceniane jako leasing zgodnie z MSSF 16 i jako taki zostało potraktowane. Okres leasingu dla takich praw jest oceniany na ogólnych zasadach, przy czym ewentualny plan sprzedaży prawa użytkowania wieczystego nie jest traktowany jako zakończenie umowy leasingowej. W związku z tym, że Grupa stosując po raz pierwszy MSSF 16 podjęła decyzję o zastosowaniu praktycznego rozwiązania i nie oceniła ponownie umów pod kątem tego, czy są leasingiem, prawa użytkowania wieczystego nabyte przed 2019 rokiem są traktowane na dotychczasowych zasadach, a więc jako grunty w ramach rzeczowych aktywów trwałych.

Grupa jako leasingobiorca

Jako leasingodawca Grupa klasyfikuje umowy jako leasing operacyjny lub finansowy.  Leasing jest ujmowany jako finansowy, jeśli następuje przeniesienie zasadniczo całego ryzyka i pożytków wynikających z posiadania bazowego składnika aktywów. W przeciwnym wypadku leasing jest traktowany jako operacyjny.

Zasady  amortyzacji  aktywów  będących  przedmiotem  umowy  leasingu  finansowego  są  spójne  z zasadami stosowanymi przy amortyzacji własnych aktywów.

3.5.11.      Kapitał własny

Kapitał podstawowy jest ujmowany w wysokości określonej w statucie Jednostki dominującej i wpisanej w Krajowym Rejestrze Sądowym.

Różnice między wartością godziwą uzyskanej zapłaty i wartością nominalną akcji są ujmowane  w kapitale zapasowym ze sprzedaży akcji powyżej ich wartości nominalnej.

W przypadku wykupu własnych akcji, kwota zapłaty za akcje obciąża kapitał własny i jest wykazywana w sprawozdaniu z sytuacji finansowej w pozycji akcji własnych.

3.5.12.      Rezerwy

Rezerwy ujmowane są wówczas, gdy na Grupie Kapitałowej ciąży istniejący obowiązek (prawny lub zwyczajowy) wynikający ze zdarzeń przeszłych i gdy jest pewne lub wysoce prawdopodobne, że wypełnienie tego obowiązku spowoduje konieczność wypływu środków tożsamych ze stratami ekonomicznymi, oraz gdy można dokonać wiarygodnego oszacowania kwoty tego zobowiązania.

3.5.13.      Kredyty bankowe i pożyczki otrzymane

W momencie początkowego ujęcia, kredyty bankowe i pożyczki są ujmowane według wartości godziwej, stanowiącego wartość otrzymanych środków pieniężnych i obejmującego koszty uzyskania kredytu/pożyczki. Następnie, kredyty bankowe i pożyczki są wyceniane według skorygowanej ceny nabycia (zamortyzowanego kosztu), przy zastosowaniu efektywnej stopy procentowej. Grupa Kapitałowa może odstąpić od wyceny według zamortyzowanego kosztu o ile efekt zastosowania efektywnej stopy byłby nieistotny lub nie ma możliwości ustalenia terminów lub kwot przyszłych przepływów dla ustalenia efektywnej stopy.

3.5.15.      Uznawanie przychodów

Przychody z tytułu umów z Klientami

Grupa Kapitałowa działa na rynku sprzedaży podłóg SPC oraz artykułów wykończeniowych i dekoracyjnych podłóg.

Zgodnie z MSSF 15 przychody ujmuje się w kwocie wynagrodzenia, które – zgodnie z oczekiwaniem jednostki – przysługuje jej w zamian za przekazanie przyrzeczonych dóbr lub usług klientowi.

Grupa Kapitałowa rozpoznaje przychody z umów z klientami w okresie obowiązywania umowy, w którym strony mają egzekwowalne prawa i obowiązki. Określenie okresu, w którym strony mają egzekwowalne prawa i obowiązki jest kluczowe dla określenia całkowitej ceny transakcyjnej umowy, alokacji całkowitej ceny transakcyjnej do odrębnych dóbr i usług i ustalenia kwoty przychodów do rozpoznania w danym okresie sprawozdawczym. W momencie zawarcia umowy Grupa Kapitałowa dokonuje oceny dóbr lub usług przyrzeczonych w umowie z klientem i identyfikuje jako zobowiązanie do wykonania świadczenia każde przyrzeczenie do przekazania na rzecz klienta dobra lub usługi (lub pakietu dóbr lub usług), które można wyodrębnić lub grupy odrębnych dóbr lub usług, które są zasadniczo takie same i w przypadku których przekazanie na rzecz klienta ma taki sam charakter. Klientom przysługuje każdorazowo możliwość reklamacji bądź zwrotu zakupionego dobra lub usługi.

Grupa Kapitałowa przypisuje cenę transakcyjną do każdego zobowiązania do wykonania świadczenia (lub do odrębnego dobra lub odrębnej usługi) w kwocie, która odzwierciedla kwotę wynagrodzenia, które - zgodnie z jej oczekiwaniem - przysługuje jej w zamian za przekazanie przyrzeczonych dóbr lub usług klientowi. Cena transakcyjna przypisywana jest do każdego zobowiązania do wykonania świadczenia określonego w umowie, na podstawie proporcji indywidualnych ceny sprzedaży przyrzeczonych dóbr i usług.

Grupa Kapitałowa ujmuje przychody w momencie spełnienia (lub w trakcie spełniania) zobowiązania do wykonania świadczenia poprzez przekazanie przyrzeczonego dobra lub usługi klientowi. Przekazanie składnika aktywów następuje w momencie, gdy klient uzyskuje kontrolę nad tym składnikiem aktywów. Dla każdego zobowiązania do wykonania świadczenia Grupa Kapitałowa ocenia w momencie zawarcia umowy, czy będzie spełniać zobowiązanie do wykonania świadczenia w miarę upływu czasu czy też spełni je w określonym momencie.

      Odsetki

Przychody z tytułu odsetek oraz przychody z tytułu odsetek od udzielonych pożyczek ujmuje się według pierwotnej efektywnej stopy procentowej (metoda ESP).

3.5.16.      Koszty świadczeń pracowniczych

Pracownicy mają prawo do odpraw emerytalnych lub rentowych w momencie przechodzenia
na emeryturę lub rentę. Odprawy te przysługują pracownikowi spełniającemu warunki uprawniające do renty z tytułu niezdolności do pracy lub emerytury, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na rentę lub emeryturę, w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia.

Kwota ujęta jako zobowiązanie z tytułu określonych świadczeń jest to wartość bieżąca zobowiązania z tytułu określonych świadczeń na  koniec okresu  sprawozdawczego. Płatności określonych składek obciążają sprawozdania z całkowitych dochodów w momencie, kiedy stają się wymagalne. 

3.5.19.      Szacunki Zarządu

Sporządzenie skonsolidowanego sprawozdania finansowego wymaga dokonania przez Zarząd Jednostki dominującej pewnych szacunków i założeń, które znajdują odzwierciedlenie w tym sprawozdaniu oraz w dodatkowych informacjach i objaśnieniach do tego sprawozdania.

Szacunki i osądy księgowe wynikają z dotychczasowych doświadczeń oraz innych czynników, w tym przewidywań odnośnie do przyszłych zdarzeń, które w danej sytuacji wydają się zasadne.

Jakkolwiek przyjęte założenia i szacunki opierają się na najlepszej wiedzy Zarządu Jednostki dominującej na temat bieżących działań i zdarzeń, rzeczywiste wyniki mogą się różnić od przewidywanych. Szacunki i związane z nimi założenia podlegają weryfikacji. Zmiana szacunków księgowych jest ujęta w okresie, w którym dokonano zmiany szacunku lub w okresach bieżącym i przyszłych, jeżeli dokonana zmiana szacunku dotyczy zarówno okresu bieżącego, jak i okresów przyszłych.

Oszacowania i założenia, które niosą ze sobą znaczące ryzyko konieczności wprowadzenia istotnej korekty wartości bilansowych aktywów i zobowiązań w trakcie kolejnego roku obrotowego, omówiono poniżej.

Odpisy aktualizujące wartość należności

Zarząd Jednostki dominującej określa zagrożenie spłaty należności. Wartość należności aktualizuje się uwzględniając stopień prawdopodobieństwa ich zapłaty poprzez dokonanie odpisu aktualizującego. Grupa Kapitałowa dokonuje indywidualnej oceny ryzyka nieściągalności poszczególnych pozycji należności i na tej podstawie ustala wartość koniecznego odpisu dla należności zgodnie z MSSF 9 oraz polityką rachunkowości.

Informacja o odpisach aktualizujących należności zamieszczono w punkcie 3.5.8 oraz w nocie 9.3.

Odpisy aktualizujące wartość zapasów

Wartość zapasów aktualizuje się uwzględniając stopień utraty ich wartości poprzez dokonanie odpisu aktualizującego. Spółka dokonuje okresowych ocen ryzyka utraty wartości zapasów dla poszczególnych pozycji i na tej podstawie ustala wartość koniecznego odpisu dla zapasy zgodnie z polityką rachunkowości.

Informacja o odpisach aktualizujących zapasy zamieszczono w nocie 8.2.

Okres użytkowania rzeczowych aktywów trwałych

Zarząd Jednostki dominującej określa szacowane okresy użytkowania, a poprzez to stawki amortyzacji dla poszczególnych rzeczowych aktywów trwałych. Szacunek ten opiera się na oczekiwanym okresie ekonomicznej użyteczności tych aktywów. W przypadku zaistnienia okoliczności powodujących zmianę spodziewanego okresu użytkowania (np. zmiany technologiczne, wycofanie z użytkowania itp.) mogą się zmienić stawki amortyzacji. W konsekwencji zmieni się wartość odpisów amortyzacyjnych i wartość księgowa netto rzeczowych aktywów trwałych.

Aktywa i zobowiązania z tytułu odroczonego podatku dochodowego

Aktywa i zobowiązania z tytułu odroczonego podatku dochodowego wycenia się przy zastosowaniu stawek podatkowych, które według dostępnych prognoz będą stosowane na moment zrealizowania aktywa lub rozwiązania zobowiązania, przyjmując za podstawę przepisy podatkowe, które obowiązywały prawnie lub faktycznie na koniec okresu sprawozdawczego. Prawdopodobieństwo realizacji aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego z przyszłymi zyskami podatkowymi opiera się na planach Grupy.

Informacje o aktywach i pasywach z tytułu odroczonego podatku znajdują się w notach 24.3.

Rezerwy na bonusy udzielane odbiorcom oraz otrzymywane od dostawców

Zarząd Jednostki dominującej określa szacowane wartości bonusów rozliczanych od zrealizowanego obrotu za rok bieżący, udzielanych odbiorcom oraz otrzymywanych od dostawców, rozliczanych po dniu bilansowym. Szacunek ten opiera się na warunkach handlowych określonych umownie z kontrahentami oraz wartości obrotów osiągniętych w ciągu okresu sprawozdawczego.  Rezerwy na bonusy dla odbiorców na koniec 31.12.2022 wyniosły 6.895 tys. zł, natomiast na dzień 31.12.2021 wyniosły 7.774 tys. zł. Bonusów od dostawców na koniec 31.12.2022 oraz 31.12.2021 nie zidentyfikowano.

Testy na utratę wartości

Zgodnie z MSR 36 Zarząd Jednostki dominującej sporządza corocznie testy na utratę wartości firm powstałych przy nabyciu jednostek zależnych. Powodzenie planów Zarządu Jednostki dominującej uzależnione jest od realizacji zamierzeń biznesowych i budowanych na tej podstawie prognoz finansowych, stanowiących podstawę dokonanych testów. Zdaniem Zarządu Jednostki dominującej działania te zostaną uwieńczone powodzeniem, jednak pewności takiej nie ma. Zasady sporządzania testów przedstawiono w nocie 2.