2.Zatwierdzenie sprawozdania finansowego za rok 2023

Niniejsze skonsolidowane sprawozdanie finansowe za rok obrotowy zakończony 31 grudnia 2023 roku zostało zatwierdzone do publikacji oraz podpisane przez Zarząd Stalprofil S.A. w dniu 17 kwietnia 2024 roku.

3.2.Nowe standardy, interpretacje i ich zmiany

Standardy i interpretacje zastosowane po raz pierwszy w roku 2023.

W roku 2023 Grupa przyjęła następujące nowe i zaktualizowane standardy oraz interpretacje wydane przez Radę Międzynarodowych Standardów Rachunkowości i Komitet ds. Interpretacji Międzynarodowych Standardów Rachunkowości oraz zatwierdzone do stosowania w Unii Europejskiej, mające zastosowanie do prowadzonej przez nią działalności i obowiązujące w rocznych okresach sprawozdawczych od 1 stycznia 2023 roku:

−MSSF 17 „Umowy ubezpieczeniowe” (z uwzględnieniem zmian do MSSF 17 wydanych 25 czerwca 2020r.) obowiązujący od 1 stycznia 2023 roku lub po tej dacie.

−Zmiany do MSSF 17 Umowy ubezpieczeniowedotyczące początkowego zastosowania MSSF 17 i MSSF 9 w zakresie informacji porównawczych. Obowiązujące od 1 stycznia 2023 roku (opublikowane 9 grudnia 2021 r.)

−Zmiany do MSR 1 dotyczące ujawnień w zakresie polityk rachunkowości obowiązujące od 1 stycznia 2023 roku (opublikowane 12 lutego 2021 r.).

−Zmiany do MSR 8 w zakresie definicji szacunku obowiązujące od 1 stycznia 2023 roku (opublikowane 12 lutego 2021 r.).

−Zmiany do MSR 12 „Podatek. Dochodowy”dotyczący podatku odroczonego powiązanego z ujętymi aktywami i zobowiązaniami w ramach pojedynczej transakcji. Obowiązujące od 1 stycznia 2023 roku (opublikowane 14 lipca 2021 roku).

−Zmiana do MSR 12 Podatek dochodowy dotycząca globalnego minimalnego podatku w ramach Pilar Two opracowanego w ramach OECD obowiązująca zaraz po zatwierdzeniu przez UE (opublikowana 23 maja 2023 r.)

Zmiany nie miały wpływu na sprawozdanie finansowe Grupy.

1.1.Standardy i interpretacje przyjęte przez RMSR oraz zatwierdzone przez UE, lecz nieobowiązujące na dzień sprawozdawczy.

Na dzień niniejszego raportu nie było wydanych standardów i interpretacji przyjętych przez RMSR oraz zatwierdzonych przez UE, lecz nie obowiązujących na dzień sprawozdawczy.

−Zmiana do MSR 1 w zakresie klasyfikacji zobowiązań jako krótko- i długoterminowe obowiązująca od 1 stycznia 2024 roku (opublikowana 23 stycznia 2020 roku).

−Zmiany do MSSF 16 Umowy leasingowe. Zmiany dotyczą zobowiązań leasingowych w transakcjach leasingu zwrotnego (opublikowane 22 września 2022 roku). Obowiązujące od 1 stycznia 2024 roku).

1.2.Standardy i interpretacje przyjęte przez RMSR, które nie zostały jeszcze zatwierdzone przez UE

MSSF w kształcie zatwierdzonym przez UE nie różnią się obecnym okresie w istotny sposób od regulacji przyjętych przez Radę Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (RMSR), z wyjątkiem poniższych standardów oraz zmian do standardów i interpretacji, które według stanu na dzień 31.12. 2023 roku nie zostały jeszcze przyjęte do stosowania:

3.3.Zasady konsolidacji

Skonsolidowane sprawozdanie finansowe obejmuje sprawozdanie finansowe Jednostki Dominującej oraz sprawozdanie finansowe jej jednostek zależnych. Sprawozdania finansowe jednostek zależnych sporządzone są za ten sam okres sprawozdawczy, co sprawozdanie Jednostki Dominującej przy wykorzystaniu spójnych zasad rachunkowości.

Jednostki zależne, to wszelkie jednostki w odniesieniu do których Grupa ma zdolność kierowania ich polityką finansową i operacyjną w celu uzyskania korzyści z ich działalności, oraz posiadaniem większości ogólnej liczby głosów w organach stanowiących tych jednostek.

Wszelkie salda i transakcje pomiędzy jednostkami Grupy, w tym niezrealizowane zyski wynikające z transakcji w ramach Grupy, zostały w całości wyeliminowane.

Jednostki zależne podlegają konsolidacji w okresie od dnia objęcia nad nimi kontroli przez Grupę, a przestają podlegać konsolidacji od dnia ustania kontroli. Udział nie dający kontroli w aktywach netto konsolidowanych jednostek zależnych ujmowany jest w ramach kapitału własnego w odrębnej pozycji.

3.4.Sprawozdawczość dotycząca segmentów

Podział sprawozdawczości Grupy oparty jest na segmentach branżowych. Organizacja i zarządzanie przedsiębiorstwem odbywają się w podziale na segmenty, odpowiednie do oferowanych wyrobów i usług. W Grupie STALPROFIL wyodrębniono dwa podstawowe branżowe segmenty działalności. Należą do nich:

1.Działalność handlowa w obrębie branży hutniczej, łącznie z przetwórstwem stali, w tym wykonawstwo konstrukcji.

3.5.Wycena pozycji wyrażonych w walutach obcych

a) Waluta funkcjonalna i waluta prezentacji

Pozycje zawarte w sprawozdaniach finansowych poszczególnych jednostek Grupy wycenia się w walucie funkcjonalnej.

Skonsolidowane sprawozdanie finansowe prezentowane jest w złotych, który jest walutą funkcjonalną i walutą prezentacji Grupy.

b) Transakcje i salda

Transakcje wyrażone w walutach obcych przelicza się na moment początkowego ujęcia na walutę funkcjonalną według kursu obowiązującego w dniu transakcji, kursu z dnia poprzedzającego dzień transakcji lub kursu faktycznie zastosowanego przez bank, w zależności o charakteru zawartej transakcji.

Na koniec każdego okresu sprawozdawczego, salda rozrachunków i środków pieniężnych wyceniane są według kursu średniego NBP obowiązującego w danym dniu.

Zyski i straty z tytułu rozliczenia transakcji oraz wyceny księgowej aktywów i zobowiązań wyrażonych w walutach obcych ujmuje się w wyniku okresu, w którym powstają, o ile nie odracza się ich w pozostałych całkowitych dochodach, gdy kwalifikują się do uznania za zabezpieczenia przepływów pieniężnych.

3.6.Rzeczowe aktywa trwałe

Rzeczowe aktywa trwałe, to środki trwałe:

−które są utrzymywane przez Grupę w celu wykorzystania ich przy dostawach towarów i świadczeniu usług lub w celach administracyjnych,

−którym towarzyszy oczekiwanie, iż będą wykorzystywane przez czas dłuższy niż jeden rok,

−w stosunku, do których istnieje prawdopodobieństwo, iż Grupa uzyska w przyszłości korzyści ekonomiczne związane ze składnikiem majątkowym, oraz których wartość można określić w sposób wiarygodny.

Na dzień początkowego ujęcia rzeczowe aktywa trwałe wycenia się w cenie nabycia/koszcie wytworzenia. Cenę nabycia/koszt wytworzenia powiększają koszty finansowania zewnętrznego zaciągniętego na sfinansowanie nabycia lub wytworzenie środka trwałego. Późniejsze nakłady ponoszone na rzeczowe aktywa trwałe (np.: w celu zwiększenia przydatności składnika, zamiany części) uwzględniania się w wartości bilansowej danego środka trwałego.

W wartości rzeczowych aktywów trwałych ujmuje się koszty regularnych przeglądów, cyklicznych, znaczących remontów, których przeprowadzenie jest niezbędne i powoduje utrzymanie sprawności środków trwałych w określonych powtarzalnych odstępach czasu.

Koszty bieżącego utrzymania środków trwałych i ich konserwacji oraz remontów bieżących , wymianę części zamiennych spowodowanych zużyciem lub uszkodzeniem wpływają na wynik finansowy okresu, w którym zostały poniesione.

Na dzień bilansowy rzeczowe aktywa trwałe wyceniane są w cenie nabycia lub koszcie wytworzenia pomniejszonych o skumulowane odpisy amortyzacyjne i wszelkie odpisy aktualizujące z tytułu utraty wartości.

3.10.Leasing

Standard określa zasady ujmowania, wyceny, prezentacji i ujawniania leasingu, a jego podstawowym celem jest wierne odzwierciedlenie transakcji leasingowych przez podmioty będące ich uczestnikami.

Każda umowa leasingowa (z wyjątkiem umów krótkoterminowych i leasingu przedmiotów niskowartościowych) jest ujmowana w księgach rachunkowych Jednostki jak leasing finansowy.

Grupa zalicza do leasingu umowy, które dają jej prawo do kontroli użytkowania zidentyfikowanego składnika aktywów przez określony czas, w zamian za wynagrodzenie. Przyjmuje się, że prawo kontroli istnieje, jeżeli Grupa ma prawo do pobierania korzyści ekonomicznych płynących z wykorzystywania zidentyfikowanego składnika aktywów oraz prawo decydowania o wykorzystaniu tego składnika.

Umowy najmu zawarte na czas nieokreślony, jako niespełniające definicji umowy leasingu, Grupa nie rozlicza wg zasad ustalonych w MSSF 16.

Dokonując klasyfikacji umów, Grupa odróżnia umowy leasingu lub umowy zawierające elementy leasingu, od umów o świadczenie usług. W umowie leasingu Grupa otrzymuje i  kontroluje prawo do korzystania ze zidentyfikowanego składnika aktywów w określonym okresie udostępnienia, natomiast w umowie o świadczenie usług Grupa nie otrzymuje składnika aktywów, który kontroluje w okresie umowy. W przypadku, gdy umowa leasingu jest połączona z umową o usługi, Grupa rozdziela leasing od świadczenia usługi , a  uregulowania MSSF 16 stosuje wyłącznie do leasingu.

W dacie rozpoczęcia leasingu Grupa ujmuje w księgach rachunkowych prawo do korzystania ze składnika aktywów oraz zobowiązanie z tytułu leasingu. Elementem wartości początkowej prawa do korzystania ze składnika aktywów będą:

−wartość początkowej wyceny zobowiązania z tytułu leasingu;

−opłaty leasingowe zapłacone na rzecz leasingodawcy w dniu rozpoczęcia leasingu lub wcześniej pomniejszone o wszelkie zachęty otrzymane w ramach leasingu;

−początkowe koszty bezpośrednie poniesione przez Grupę, np. związane z  montażem;

−szacunkowe koszty demontażu, usunięcia składnika, doprowadzenia miejsca do stanu poprzedniego lub innego stanu określonego w umowie, które poniesie jednostka (chyba że koszty te dotyczą kosztów wytworzenia zapasów).

W następnych okresach Grupa wycenia prawo do korzystania ze składnika aktywów według modelu kosztowego (MSR 16). W modelu kosztowym na dzień bilansowy prawo do korzystania ze składnika aktywów

3.11.Zapasy

Zapasy wyceniane są wg kosztu nabycia lub po koszcie wytworzenia nie wyższych od cen sprzedaży netto na okres bilansowy.

Przecenie do poziomu cen sprzedaży netto możliwych do uzyskania podlegają zapasy, które utraciły swoje cechy użytkowe.

Kwota wszelkich odpisów aktualizujących wartości zapasów do poziomu wartości netto możliwej do uzyskania oraz wszelkie straty w zapasach są ujmowane w działalności podstawowej jako koszt okresu, w którym odpis lub straty miały miejsce. Odwrócenie odpisów aktualizujących zapasy pomniejszają koszt własny działalności podstawowej.

Wartość rozchodu ustala się z zastosowaniem metody „pierwsze przyszło-pierwsze wyszło” (FIFO) lub szczegółowej identyfikacji.

W STALPROFIL S.A. materiały pozostałe po zakończeniu budowy, wycenia się do wartości godziwej. Utrata wartości jest ujmowana w ciężar wyniku na kontrakcie, na którym nastąpiła utrata, czyli na poziome wyniku „z działalności podstawowej” (a nie wyniku „z pozostałej działalności operacyjnej”).

W związku z dużymi wahaniami cen wyrobów hutniczych oferowanych na rynku, Grupa na dzień 31.12.2023 r. dokonała przeceny zapasów wyrobów hutniczych (towarów) do poziomu cen tych wyrobów oferowanych na rynku.

Produkcja niezakończona wyceniana jest według rzeczywistego kosztu zużycia materiałów wsadowych w spółce IZOSTAL S.A. i rzeczywistego technicznego kosztu wytworzenia w spółkach STALPROFIL S.A. oraz KOLB Sp. z o.o.

Wyroby gotowe wyceniane są według planowanego kosztu wytworzenia, określanego dla poszczególnych asortymentów. Po zakończeniu każdego miesiąca ustala się rzeczywiste koszty wytworzenia dla produkowanych asortymentów. Powstające na skutek tego odchylenia księgowane są na wyodrębnionych kontach.

W trakcie miesiąca wyroby gotowe wyceniane są do rozchodów wg planowanego kosztu wytworzenia. Po zakończeniu miesiąca dokonuje się rozliczeń odchyleń, doprowadzając tym samym wartość wyrobów gotowych do kosztu rzeczywistego.

3.12.Należności z tytułu dostaw i usług

Należności z tytułu dostaw i usług w momencie ich powstania ujmuje się w wartości nominalnej, tj. w wartości faktycznie należnej od dłużnika. Na dzień bilansowy stan należności wynikający z zapisów księgowych wykazuje się w wielkości pomniejszonej o odpisy aktualizujące wartość należności.

Informacje o zasadach szacowania odpisów aktualizujących wartość należności zgodnie z MSSF 9. Przed ustaleniem odpisów aktualizacyjnych „z tytułu potencjalnych strat kredytowych”, Grupa dokonuje indywidualnej analizy poszczególnych należności handlowych, które są nieobsługiwane. Na tej podstawie dokonywane są odpisy aktualizacyjne wartość każdej należności.Następnie dokonuje się analizy pozostałych należności netto, pod kątem „potencjalnych strat kredytowych”.

Analizę „należności handlowych podlegających ubezpieczeniu”, przeprowadza się w oparciu o ostrożne założenia i zasady analizy. Ustala się udział strat poniesionych na należnościach powstałych w okresie trzech ostatnich pełnych latach obrotowych, do wartości należności znajdujących się w portfelu na koniec tych lat obrotowych. Średni arytmetyczny wskaźnik z tych trzech okresów przyjmuje się jako „wskaźnik potencjalnych strat kredytowych” na portfelu należności wg stanu na koniec okresu sprawozdawczego. Wskaźnik ten jest korygowany, jeżeli sytuacja gospodarcza odbiega istotnie od sytuacji panującej w okresie analizowanych trzech lat obrotowych. Jeżeli wartość, wyliczona jako iloczyn ww. „wskaźnik potencjalnych strat kredytowych” i należności handlowych netto (tj. pomniejszonych o odpisy aktualizujące) posiadanym na koniec okresu sprawozdawczego, przekracza przyjęty próg istotności, wówczas dokonuje się odpisu aktualizującego wartość należności handlowych z tytułu potencjalnych strat kredytowych.

Analizę „pozostałych należności handlowych” tj. niepodlegających ubezpieczeniu (za wyjątkiem tych, które są analizowane indywidualnie jako nieobsługiwane), od głównych kontrahentów przeprowadza się indywidualnie dla każdego kontrahenta, w oparciu o prawdopodobieństwo niewypłacalności, ustalone na podstawie dotychczasowego doświadczenia współpracy z kontrahentem, publicznie dostępnych danych np. sprawozdań finansowych i raportów z wywiadowni gospodarczych), a następnie obliczana jest oczekiwana strata w oparciu o te prawdopodobieństwa oraz w oparciu o oczekiwaną stopę odzysku. Oczekiwana strata kredytowa w odniesieniu do należności jest szacowana i aktualizowana na każdy kolejny dzień kończący okres sprawozdawczy i dotyczy należności handlowych podlegających ubezpieczeniu oraz pozostałych należności handlowych nie objętych ubezpieczeniem.

3.16.Środki pieniężne i ekwiwalenty środków pieniężnych

Środki pieniężne i lokaty krótkoterminowe wykazane w bilansie obejmują środki pieniężne w banku i w kasie oraz lokaty krótkoterminowe o pierwotnym okresie zapadalności nie przekraczającym trzech miesięcy.

Grupa w rachunku przepływów pieniężnych i w sprawozdaniu z sytuacji finansowej prezentuje kredyty w rachunkach bieżących nie jako ujemne środki pieniężne, ale jako składniki krótkoterminowych kredytów i pożyczek w ramach zobowiązań krótkoterminowych.

Do środków pieniężnych wykazywanych zarówno w bilansie jak i w rachunku przepływów pieniężnych nie zalicza się środków gromadzonych na wyodrębnionym rachunku Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

3.19.Kapitał własny

Kapitały wykazywane są w wartości nominalnej, z podziałem na ich rodzaje i według zasad określonych przepisami prawa, postanowieniami statutu jednostki dominującej oraz umowy o utworzeniu jednostek zależnych. Kapitałem podstawowym grupy kapitałowej jest kapitał akcyjny jednostki dominującej, wykazywany w wysokości zgodnej ze statutem Spółki oraz wpisem do rejestru przedsiębiorców wg wartości nominalnej. Poszczególne składniki kapitału własnego jednostek zależnych, odpowiadające udziałowi jednostki dominującej we własności jednostek zależnych według stanu na dzień bilansowy dodawane są do poszczególnych składników kapitału własnego jednostki dominującej, z wyjątkiem jej kapitału podstawowego. 

3.21.Zobowiązania i rozliczenia międzyokresowe

Do zobowiązań Grupa zalicza:

−zobowiązania z tytułu dostaw i usług,

−zobowiązania z tytułu ceł, podatków, ubezpieczeń i innych tytułów publicznych,

−zobowiązania z tytułu wynagrodzeń,

−zobowiązania z tytułu otrzymanych zaliczek od kontrahentów,

−pozostałe zobowiązania

Krótkoterminowe zobowiązania z tyt. dostaw i usług ujmuje się w sprawozdaniu z sytuacji finansowej w wartości nominalnej. Wartość księgowa tych zobowiązań odpowiada w przybliżeniu wartości określającej wartość zamortyzowanego kosztu, przy wykorzystaniu efektywnej stopy procentowej. Zobowiązań z tytułu dostaw i usług nie dyskontuje się.

Pozostałe zobowiązania wycenia się w kwocie wymagającej zapłaty.

Rozliczenia międzyokresowe bierne kosztów stanowią zobowiązania przypadające do zapłaty za towary lub usługi, które zostały otrzymane (wykonane), ale nie zostały opłacone, zafakturowane lub formalnie uzgodnione z dostawcą, łącznie z kwotami należnymi pracownikom.

3.22.Rezerwy

Rezerwy tworzone są wówczas, gdy na Grupie ciąży obowiązek (prawny lub zwyczajowo oczekiwany) wynikający ze zdarzeń przeszłych i gdy prawdopodobne jest, że wypełnienie tego obowiązku spowoduje konieczność wypływu środków uosabiających korzyści ekonomiczne, oraz można dokonać wiarygodnego oszacowania kwoty tego zobowiązania.

Rezerwy tworzy się w szczególności z następujących tytułów:

a)przyszłe świadczenia pracownicze – odprawy emerytalno-rentowe, inne świadczenia,

b)przewidywane skutki toczących się spraw sądowych oraz spraw spornych

c)potencjalne koszty usunięcia wad lub usterek, w okresie objętym gwarancją

d)odroczony podatek dochodowy.

Wysokość zobowiązań z tytułu określonych świadczeń szacowana jest na koniec roku okresu sprawozdawczego przez niezależnego aktuariusza metodą prognozowanych świadczeń jednostkowych.

Rezerwa na odprawy emerytalno-rentowe zaliczana jest w ciężar kosztów operacyjnych.

Rezerwy na toczące się postępowanie sądowe są tworzone po uwzględnieniu wszystkich dostępnych dowodów, w tym opinii prawników jeżeli występowanie obowiązku na koniec okresu sprawozdawczego jest bardziej prawdopodobne niż jego brak.

Rezerwy na naprawy gwarancyjne tworzy się w związku z: (a) ryzykiem pojawienia się ewentualnych, potencjalnych usterek w okresie gwarancji i rękojmi, jak również na (b) koszty usunięcia usterek, które zostały stwierdzone w wyniku przeglądów w okresie obowiązywania gwarancji. Wysokość rezerw na potencjalne naprawy gwarancyjne zależy od stopnia skomplikowania zakończonego zadania oraz od wcześniejszych doświadczeń Grupy z realizacji podobnych kontraktów. Natomiast wysokość rezerw na naprawy usterek stwierdzonych w okresie gwarancji, pokrywa koszt ich usunięcia, jeżeli jest on znany w momencie tworzenia rezerw. W przypadkach, w których określenie takiego kosztu nie jest możliwe, szacunek rezerw jest uzależniony od zdiagnozowanych ryzyk i prawdopodobieństwa ich wystąpienia.

Rezerwa z tytułu odroczonego podatku tworzona jest od dodatnich różnic przejściowych pomiędzy wartością podatkową aktywów i pasywów, a ich wartością bilansową w sprawozdaniu finansowym.

Rezerwę zmniejsza powstanie straty lub zobowiązania, na które została utworzona, zaś niewykorzystane rezerwy (z uwagi na ustanie lub zmniejszenie ryzyka strat, na które zostały utworzone) rozwiązuje się na dobro kont, w ciężar których zostały utworzone.

3.23.Przepływy pieniężne

Grupa sporządza sprawozdanie z przepływów pieniężnych metodą pośrednią. Zgodnie z MSR nr 7 prezentacja rachunku przepływów pieniężnych obejmuje informacje okresu sprawozdawczego, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe oraz za porównywalny okres poprzedni, z podziałem na działalność operacyjną, inwestycyjną i finansową. Grupa ujmuje w sposób najbardziej odpowiedni do charakteru swojej działalności informacje o przepływach pieniężnych w jaki sposób Grupa generuje oraz wykorzystuje środki pieniężne oraz ekwiwalenty środków pieniężnych.

3.25.Zobowiązania warunkowe

Zobowiązanie warunkowe jest możliwym zobowiązaniem, które powstaje na skutek zdarzeń przyszłych i którego istnienie zostanie potwierdzone w przyszłości w momencie wystąpienia niepewnych zdarzeń, które nie w pełni podlegają kontroli Grupy. Zobowiązaniem warunkowym może być również obecne zobowiązanie Grupy, które powstaje na skutek przyszłych zdarzeń i którego nie można wycenić wystarczająco wiarygodnie lub nie jest prawdopodobne, aby wypełnienie tego zobowiązania spowodowało wypływ środków zawierających w sobie korzyści ekonomiczne.

Zobowiązania warunkowe nie są ujmowane w sprawozdaniu finansowym, ale są opisywane w dodatkowych informacjach i objaśnieniach do sprawozdania finansowego.

b)przychody finansowe, stanowiące przychody związane z finansowaniem działalności Grupy.

−zyski z tytułu różnic kursowych netto powstałe na zobowiązaniach pochodzących ze źródeł finansowania działalności Grupy (pożyczki, kredyty),

−Dywidendy uznawane są za przychody nie wcześniej niż podjęte zostały prawomocne decyzje o dokonaniu ichwypłat,

−zyski z realizacji oraz wyceny wartości godziwej instrumentów finansowych,

−odsetki od należności i udzielonych pożyczek.

Przychody z tytułu odsetek ujmuje się metodą efektywnej stopy procentowej. Gdy dane aktywo w postaci pożyczek lub należności traci na wartości, Grupa obniża jego wartość bilansową do poziomu wartości odzyskiwalnej, równej oszacowanym przyszłym przepływom pieniężnym zdyskontowanym według pierwotnej efektywnej stopy procentowej instrumentu i kontynuuje rozliczanie dyskonta w korespondencji z przychodami z tytułu odsetek. Przychody z tytułu odsetek od udzielonych pożyczek i należności, które utraciły wartość, ujmuje się według pierwotnej efektywnej stopy procentowej.

3.28.Koszty

Grupa ujmuje koszty zgodnie z zasadą współmierności przychodów i kosztów oraz zasadą ostrożności.

a)koszt własny sprzedaży – obejmuje koszt własny sprzedaży towarów i usług,

b)koszty sprzedaży – obejmują koszty handlowe, koszty reklamy,

c)koszty ogólnego zarządu – obejmują koszty związane z zarządzaniem i administrowaniem.

3.29.Koszty świadczeń pracowniczych

Koszty świadczeń pracowniczych obejmują: świadczenia z tytułu stosunku pracy.Koszty wynagrodzeń dotyczą wynagrodzeń wypłacanych zgodnie z warunkami umów zawartych z pracownikami. Koszt wynagrodzenia obejmuje również wypłatę premii motywacyjnych oraz nagród. Koszty ubezpieczeń społecznych finansowanych przez pracodawcę obejmują składki z tytułu ubezpieczenia emerytalnego,rentowego, wypadkowego, składki na FGŚP oraz Fundusz Pracy, koszty wynikające zwdrożenia pracowniczych programów kapitałowych. Koszty świadczeń emerytalnych obejmują odprawy emerytalne i rentowewypłacane pracownikom zgodnie z przepisami kodeksu pracy.Zgodnie z zakładowym systemem wynagradzania pracownicy mają prawo do odpraw emerytalnych. Odprawy emerytalne sąwypłacane jednorazowo, w momencie przejścia na emeryturę. Grupa tworzy rezerwy na przyszłe zobowiązania z tytułu odpraw emerytalnych irentowych w celu przyporządkowania kosztów do okresów których dotyczą. Według MSR 19 odprawy emerytalne są programamiokreślonych świadczeń po okresie zatrudnienia. Wartość bieżąca tych zobowiązań na dzień bilansowy jest obliczona przezniezależnego aktuariusza. Naliczone zobowiązania są równe zdyskontowanym płatnościom, które w przyszłości zostanądokonane, z uwzględnieniem rotacji zatrudnienia i dotyczą końca okresu sprawozdawczego. Informacje demograficzne orazinformacje o rotacji zatrudnienia oparte są o dane historyczne.

Grupa zgodnie z MSR 19 dokonuje rozdzielenia tworzonych rezerw na świadczenia pracownicze na:

−rezerwy związane z kosztami bieżącego i przeszłego zatrudnienia – wykazując je w rachunku zysków i strat;

−rezerwy związane z kosztami przyszłego zatrudnienia – wykazując je w pozostałych dochodach całkowitych.

3.30.Koszty finansowania zewnętrznego

Koszty finansowania zewnętrznego przyporządkowane są nabyciu, budowie lub wytworzeniu składnika aktywów i ujmuje się je jako część nabycia lub koszt wytworzenia tego składnika.

3.31.Zysk na akcję

Zysk na jedną akcję jest obliczany poprzez podzielnie zysku netto za dany okres przysługującego akcjonariuszom akcji zwykłych przez średnią ważoną ilość akcji występujących w danym okresie.

Rozwodniony zysk na jedną akcję dla każdego okresu jest obliczany poprzez podzielenie zysku netto za dany okres skorygowanego o zmiany zysku wynikające z zamiany potencjalnych akcji zwykłych na akcje zwykle przez skorygowaną średnią ważoną liczbę akcji zwykłych.

3.32.Dywidendy

Płatności dywidend na rzecz akcjonariuszy Spółki ujmuje się jako zobowiązanie w sprawozdaniu finansowym Grupy w okresie, w którym nastąpiło ich zatwierdzenie przez akcjonariuszy Spółki.

3.33.Wartość godziwa

Wszystkie aktywa oraz zobowiązania, które są wyceniane do wartości godziwej lub ich wartość godziwa jest ujawniana w sprawozdaniu finansowym są klasyfikowane w hierarchii wartości godziwej w sposób opisany poniżej zgodnie z MSSF 13, na podstawie najniższego poziomu danych wejściowych który jest istotny dla wyceny do wartości godziwej traktowanej jako całość:

●  poziom 1 – notowane (nieskorygowane) ceny rynkowe na aktywnym rynku dla identycznych aktywów lub zobowiązań,

●  poziom 2 – techniki wyceny dla których najniższy poziom danych wejściowych, który jest istotny dla wyceny do wartości godziwej jako całości jest bezpośrednio bądź pośrednio obserwowalny,

●  poziom 3 - techniki wyceny dla których najniższy poziom danych wejściowych, który jest istotny dla wyceny do wartości godziwej jako całości jest nieobserwowalny.

Wartość godziwa jest rozumiana jako cena, która byłaby otrzymana ze sprzedaży składnika aktywów, bądź zapłacona w celu przeniesienia zobowiązania w transakcji przeprowadzonej na zwykłych warunkach zbycia składnika aktywów między uczestnikami rynku na dzień wyceny w aktualnych warunkach rynkowych

Wartość godziwa składnika aktywów lub zobowiązania jest mierzona przy założeniu, że uczestnicy rynku przy ustalaniu ceny składnika aktywów lub zobowiązania działają w swoim najlepszym interesie gospodarczym.